Democracy

Depolitiseer staatshervormingen.

Depolitiseer staatshervormingen. 1119 926 Lhoëst Jean

Mens, erger je niet.

 

Staatshervormingen, institutionele problemen, communautaire dictaten.

Vechten om een erwtje al of niet in twee, drie of vier te splitsen. Voilà de dingen waar onze verheven politiekers nu al jaren ‘mens erger je niet’ mee spelen op onze kosten….

Zij verkavelen, en de burger ergert zich. Want zijn prioriteiten, Waal of Vlaming, zijn: belastingen, migratie, milieu, sociale zekerheid, gezondheid, werkgelegenheid, enz.

Zulke minachting van de burger kan alleen maar mogelijk zijn in Absurdistan… of België!!!!

 

Political Capers.

Deze pure ‘Politique politicienne’ om een ‘malade imaginaire’ verlamt en verrot ons landje nu al jaren. Opgepookt door nationalistische en separatistische partijen. En ondergaan bij een gebrek aan politiek leiderschap. Kleuters in overvloed, leiders nergens te bespeuren.

Politici bakken er inderdaad niets van. Het beste voorbeeld hiervan is de huidige kakofonische  en dure structuur van ons landje. Een hopeloze versnippering  waar zelfs een kat haar jongen niet terugvindt.

Symbolisch voor de belachelijke complexiteit van ons landje was de manier van communiceren omtrent de coronacrisis tussen Frankrijk, Nederland en ons landje. In Nederland(premier) en Frankrijk (president) sprak het staatshoofd de burgers toe. Hier was het TV-scherm te klein om alle ‘staatshoofden’ op een scherm te krijgen, met af en toe dan nog eens een voorbij springende clown. ‘ Political capers’, hilarisch maar wel een verschrikkelijk dure grap.

Zoals vroeger al geschreven (zie N004 en N020), kan ik me echt niet van de indruk ontdoen dat we vroeger beter bestierd werden door 18 ministers dan dat we vandaag be-ezel-d worden door een veelvoud aan ministers. Internationale vergelijkingen leren keer op keer dat landen met een korte en eenduidige beslissingsketen beter scoren. Dat velen zich vervreemden van de politiek verbaast me dus echt niet!

De reden hiervoor is dat politici te veel op korte termijn denken, teveel in partijprogrammadwangbuizen, teveel aan electoraal gewin en teveel aan eigen belang: postjes en poen. Weet je niemand begrijpt waarom een landje kleiner dan een volwassen wolk vier klimaatministers nodig heeft, behalve politici…. Voor hen zijn 4 ministers vier postjes en dat is toch beter dan eentje, of niet soms?

 

Depolitiseer staatshervormingen.

Als burger zou ik daarom willen dat staatshervormingen gedepolitiseerd worden. Burgers moeten veel meer betrokken worden met democratie en bestuur.

Je eigen postjes creëren op kosten van de burger: zo kan het niet meer verder!!!

Betrokkenen zelf over hun aantal, loon of carrière laten beslissen is sowieso slecht bestuur.

Tot wat zoiets leidt kunnen we zien in de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van het aantal ministers in ons land. En dat terwijl bijvoorbeeld steeds meer langgenoten in armoede leven of dreigen te vallen….

Als burger wil ik minder politiek en meer goed bestuur. Een efficiënter, beter en goedkoper bestuur. Een bestuur dat geen overdreven beslag legt op belastinggeld. Een bestuur dat het welzijn van de burger vooropstelt. Een bestuur dat de vergelijking met onze buurlanden kan doorstaan!

 

Tabula rasa maken.

Vandaar dat ik denk dat we opnieuw moeten beginnen, met een schone lei.

Hoe was het bijvoorbeeld in 1970, vóór de diverse staatshervormingen? Hoe is het nu? En hoe zou het er idealiter moeten uitzien voor een klein landje als België in een Europese context? En hoe kunnen we er geraken (een stappenplan)?

Dit werk mogen we dus niet meer overlaten aan de particratie, maar uit besteden aan een groep experten die niet in politieke dwangbuizen denken: organisatiedeskundigen, specialisten in publieke administraties, ervaren CEO’s, economen, filosofen en een paar lukraak gekozen burgers, mooi verdeeld over alle windstreken.  (diversiteit leidt altijd tot betere oplossingen).

Het resultaat van hun werk moet een voorstel van ideale staatsstructuur zijn, sterk onderbouwd met feiten, argumenten en alle voor- en nadelen. Voor de burger moet het heel duidelijk zijn waarom de nieuwe structuur VEEL beter is dan de oorspronkelijke structuur in 1970. Wanneer de kost van het ideale bestuur merkelijk duurder zou zijn dan de geïndexeerde kost van het bestuur in 1970, moet het ook heel duidelijk zijn voor de burger waarom deze meerkost nodig is. En tot welke veel grotere toegevoegde waarde hij voor ons allen zal leiden.

Een mogelijke denkpiste: een nationaal beleid, maar lokale uitvoering. Breidt de bevoegdheden van de bestaande gouverneurs en burgemeesters uit voor een lokale toepassing van de nationale wetgeving en schaf al de rest af. Dichter bij de burger, minder postjes, minder belachelijk en veel goedkoper!!

 

De experten schikken, maar de burger beschikt.

Het voorgestelde plan moet goedgekeurd worden door een twee derde meerderheid van een ad hoc panel van zo’n 200-tal uitgelote burgers. De loting moet zodanig gebeuren dat er een evenwichtige spreiding is over provincies, gender, opleidingsniveau, leeftijd, belasting contributie, etniciteit, enz. Het panel moet een correcte afspiegeling zijn van ons huidig landje.

 

En tijdens de periode nodig om tot een oplossing te komen, stoppen de politici met ‘mens erger je te spelen’ en concentreren ze zich op hun hoofdtaak: het algemeen belang dienen.

#Belgium      #Citizen participation        #Democracy             #Good governance   #Political parties     #State structure

 

Depolitisez les réformes d’état!!!

Depolitisez les réformes d’état!!! 1000 926 Lhoëst Jean

Jeu des petits chevaux.

Réformes d’état, problèmes institutionnels, dictats communautaires.

Se battre pour diviser un petit pois en deux, trois ou quatre. Voilà les ‘pois’ avec lesquels nos politiciens relevés jouent au jeu des petits chevaux… depuis des années sur nos frais.

Ils morcèlent notre pays, et le citoyen s’irrite ! Ses priorités, Flamand ou Wallon, sont : des impôts équitables, migration, climat, sécurité sociale, santé, emploi, etc..

Une tel dédain pour le citoyen n’est possible qu’en Absurdistan… ou en Belgique.

 

Political Capers.

Ce jeu de ‘politique politicienne’ pour un ‘malade imaginaire’ paralyse et pourrit notre pays depuis des années. Allumé par des partis nationalistes et séparatistes. Et subi par manque de leadership politique. Les bébés abondent, les dirigeants sont introuvables.

Les politiciens ne font presque rien de bon. Le meilleur exemple en est la structure cacophonique et coûteuse actuelle de notre pays, une fragmentation désespérée où même un chat ne peut pas trouver ses petits.

Comparons la communication autour de la crise corona en France, aux Pays-Bas et chez nous. En France, le président en aux Pays-Bas, le premier s’adressait à la population. Chez nous, l’écran TV était trop petit pour afficher tous nos ‘chefs d’Etat’, sans parler des clowns qui passaient parfois soudainement devant l’écran…Des vrais ‘Political capers’, dommage qu’ils nous coutent autant d’argent !!!

Comme écrit dans le passé (voir F004 et F020), je ne peux vraiment pas me débarrasser de l’impression que nous étions mieux dirigés par 18 ministres que nous ne le sommes aujourd’hui par un multiple de 18 ! Les comparaisons internationales montrent à maintes reprises que les pays dont la chaîne de décision est courte et claire obtiennent de meilleurs résultats. Que beaucoup s’éloignent de la politique ne me surprend pas vraiment!

La raison en est que les politiciens pensent trop à court terme, trop dans les carcans de leur programmes de parti, trop au gain électoral et trop à leur intérêt personnel: ‘postjes’ et argent. Personne ne comprend pourquoi un pays plus petit qu’un nuage adulte a besoin de quatre ministres du climat, à l’exception des politiciens…. Pour eux, 4 ministres sont quatre postes et c’est mieux qu’un, ou pas ?

 

Depolitisez les réformes d’état.

En tant que citoyen, je voudrais donc que les réformes de l’État soient dépolitisées. Les citoyens doivent être impliqués beaucoup plus dans la démocratie et la gouvernance du pays.

Créer ses propres ‘postjes’ aux dépens du citoyen: arrêtons ceci!!!

Permettre aux personnes impliquées de prendre leurs propres décisions concernant leur nombre, leur salaire ou leur carrière est de toute façon un acte de mauvaise gestion.

Nous pouvons voir à quoi aboutit une telle chose dans la multiplication miraculeuse du nombre de ministres dans notre pays. Alors qu’il y de plus en plus de citoyens qui vivent en pauvreté ou risquent de tomber en pauvreté !

En tant que citoyen, je veux moins de politique et plus de bonne gouvernance. Une administration plus efficace, meilleure et moins chère. Une gouvernance qui n’impose pas un fardeau excessif aux impôts. Un gouvernement qui accorde la priorité au bien-être des citoyens. Un gouvernement qui peut résister à la comparaison avec nos pays voisins!

 

Faire Tabula Rasa !

Par conséquent, je pense que nous devrions recommencer, avec une table rase.

Par exemple, comment était la gestion de la Belgique en 1970, avant les différentes réformes de l’État? Comment est-ce maintenant ? Et à quoi devrait-elle idéalement ressembler pour un petit pays comme la Belgique dans un contexte Européen? Et comment y arriver (un plan étape par étape)?

Il ne faut donc plus laisser ce travail à la particratie, mais l’externaliser à un groupe d’experts qui ne pense pas en termes de carcans politiques: experts en organisation, spécialistes des administrations publiques, PDG expérimentés, économistes, philosophes et quelques citoyens choisis au hasard, bien répartis aux quatre coins du pays. (la diversité conduit toujours à de meilleures solutions).

Le résultat de leur travail devrait être une proposition de structure étatique idéale, fortement étayée par des faits, des preuves et tous les avantages et inconvénients. Il devrait être très clair pour le citoyen pourquoi la nouvelle structure est BIEN meilleure que la structure originale en 1970. Si le coût de gouvernance idéale serait considérablement plus élevé que le coût indexé en 1970, il doit également être très clair pour le citoyen pourquoi ce coût supplémentaire est nécessaire. Et quelle plus grande valeur ajoutée cela entraînera-t-il pour nous tous.

Une idée possible: une politique nationale, mais une mise en œuvre locale. Élargissons les pouvoirs des gouverneurs et maires existants pour l’application locale de la législation nationale et supprimons tout le reste. Plus proche du citoyen, moins de ‘postjes’, moins ridicule et beaucoup moins cher !!

 

Les experts s’installent, mais le citoyen décide.

Le plan proposé doit être approuvé à la majorité des deux tiers d’un panel ad hoc d’environ 200 citoyens tirés au sort. Le tirage au sort doit être effectué de manière à ce qu’il y ait une répartition équilibrée entre les provinces, le sexe, le niveau de scolarité, l’âge, la contribution fiscale, l’appartenance ethnique, etc. Le panel doit être le reflet correct de notre pays actuel.

Et pendant la période nécessaire pour parvenir à une solution, les politiciens arrêtent de jouer leur petits jeux politiques  et se concentrent sur leur tâche principale: servir les citoyens

#Belgium      #Citizen participation        #Democracy             #Good governance   #Political parties     #State structure

 

Comment expliquer un gouvernement sans majorité Flamande ?

Comment expliquer un gouvernement sans majorité Flamande ? 2023 1939 Lhoëst Jean

Après l’annonce la semaine passée de la possibilité d’un gouvernement Vivaldi, Bart Maddens,  politologue flamingant et professeur en sciences sociales, se demandait ouvertement comment il allait bon-dieu expliquer un gouvernement sans majorité Flamande.

Par pitié, j’ai essayé d’éclaircir la situation. Un essai de mettre les points sur les i.

Le nœud de son récit : « Vivaldi, un gouvernement qui reflète le résultat des élections côté Francophone, mais pas celui côté Flamand. Et ceci, alors que la Flandre représente presque deux tiers de la Belgique. Sans parler de la supériorité économique de la Flandre. Comment expliquer ceci ? »

Quelques jours plus tard un autre Bart l’imitait de façon mesquine et épouvantable devant les écrans de télévision… Trump ne l’aurait pas fait mieux quant à l’érosion de la démocratie!

 

La Flandre a une majorité dans le Parlement !

A lire ses remarques acides, on pourrait croire que la Flandre est désavantagé dans notre pays. Rien n’est moins vrai. Comme professeur, Bart devrait quand-même savoir que la réalité est tout autre : les Flamands ont la majorité dans le pays. Mais ils ne veulent pas former un gouvernement majoritaire Flamand ! Donc s’ il n’y a pas de gouvernement avec une majorité Flamande, c’est que ceci est la volonté, ou la faute si vous voulez, de la Flandre et de personne d’autre !!!!!

La Flandre a une juste majorité, une large majorité même dans notre parlement. 87 sièges des 150 pour la Flandre. En accordance donc avec sa quote-part dans la population. Tout à fait démocratique donc !!!!

 

Un gouvernement avec majorité Flamande, facile donc sur papier…

Election après élection, les Flamands peuvent former un gouvernement 100% Flamand pour gérer la Belgique. Rien ne peut les arrêter.

Donc c’est possible, mais certes difficile en pratique….

Que c’est possible démontrait le gouvernent Suédoise. Un gouvernement avec majorité Flamande, avec la NVA et sans le PS. Un rêve donc de ‘bonne gouvernance’… En réalité, un des plus mauvais gouvernements des derniers décennies qui fût d’ailleurs puni lors des dernières élections.

Un gouvernement de querelles qui a hypothéqué notre futur et qui nous a laissé un bordel budgétaire…

 

Pourquoi est-ce qu’ une majorité Flamande est si difficile ?

Parce que les deux plus grands partis en Flandre, partis pour lesquels Bart a un profond respect, adoptent volontairement une attitude peu attirante…

Qui veut se lier au Vlaams Belang, un parti avec un programma raciste ?

Et la NVA est un parti qui préfère diviser au lieu de réunir. Et qui continue comme un déphasé à imposer son lotissement féodale du pays (diviser pour régner, une nation Flamande, ‘postjes’, canons, etc.) envers et contre tous! Un lotissement pour lequel il n’y a pas une majorité, ni en Flandre, ni en Belgique, tel que des nombreux études démontrent. Une enquête, réalisée en 2019 par 5 universités démontrait qu’ une réforme d’état n’était certainement pas une priorité, ni pour Flamands, ni pour Wallons.  Et ceci n’aura certainement pas changé dans cette période de crise ! Au contraire, une simplification de l’Etat (moins de ministres) s’impose.

Peut-être que le professeur pourrait une fois calculer le coût de la gestion de l’état maintenant par rapport à 1970 par exemple. Et démontrer la valeur ajouté réelle de ce coût supplémentaire énorme sur le dos des contribuables.

En fait nos politiciens se disputent déjà depuis des années sur des sujets qui n’importent pas le citoyen !

Est-ce qu’ils auraient déjà entendu des queues grandissantes aux banques alimentaires ou des boîte à casse-croûte vides ?

 

Une politique de pourrissement voulue !

Et finalement, la NVA applique très consciemment cette politique peu démocratique de pourrissement parce qu’elle fait son beurre de formations gouvernementales difficiles et de l’ingérence de l’état! Tel qu’un de ses Pinoccio’s à la mémoire courte le disait un jour : »Si l’ingérence est un détonateur pour le confédéralisme, c’est une bonne chose ». On ne peut pas être plus clair !

Voilà la raison pourquoi ce parti préfère rester un chasseur de boucs émissaires plutôt qu’un parti aux idées larges qui veut prendre sa responsabilité ! Une telle attitude se voit uniquement dans un jardin d’enfants, à Aburdistan ou en Belgique !

Conclusion : la raison pourquoi un gouvernement avec une majorité Flamande est difficile est tout simplement que le VB et le NVA sont des partis imbuvables ! Ils ne veulent pas un gouvernement fédérale !

 

Que dit la constitution ?

Dans notre pays existe la libre choix de partenaire. On peut aller au lit avec quelques grands ou avec beaucoup de petits. Même avec des partis racistes. En effet, la constitution n’intervient pas dans ces choix. Elle laisse toute la liberté à la formation d’un gouvernement, tel que cela appartient à une constitution démocratique.

Donc une majorité dans chaque groupe linguistique, dans chaque groupe idéologique, dans chaque groupe sexuel ou dans chaque groupe de couleur de cheveux, etc. n’est pas du tout requis ! Pas plus qu’une coalition avec la plus grande formation d’une région. Logique, parce que un parlementaire est supposé représenter le pays, et pas seulement son clan.

Un gouvernement supporté par 76 parlementaires, quel que soit sa composition, a une majorité démocratique. Point.

Tous les paroles en l’air concernant cette règle simple ne sont que ‘fake’, du framing et de l’ endoctrinement de partis politiques.

Pour être complet. Il est évidemment mieux d’avoir une majorité dans le parlement, mais même ceci n’est pas un obligation constitutionnelle !

 

 Est-ce qu’on veut réintroduire le suffrage censitaire?

Le raisonnement de Bart ‘Sans parler de la supériorité économique de la Flandre’ m’étonne pour un politologue…

On peut quand-même supposer qu’il sait que dans notre démocratie vaut le principe ‘une personne, un vote’ et ne plus ‘un euro, un vote’. Le suffrage censitaire n’existe plus depuis longtemps. Pour moi, ce sont des propos choquantes parce que peu démocratiques…

Si on devrait suivre cette logique caduque, alors il faudrait former un gouvernement avec une majorité Brabançonne. En effet, le Brabant Flamand et le Brabant Wallon sont les deux provinces les plus riches du pays, qui contribuent le plus d’impôts…

 

Voilà Bart. J’espère que ceci peut d’aider pour expliquer un gouvernement sans majorité Flamande. Finalement c’est très simple et démocratique : une majorité de Belges s’ en fichent des idées bornés des nationalistes Flamands.

#Democracy   #Parliament  #Political parties   #Nationalism   #Gov. Michel1   #Taxes   #State structure   #Citizen participation

 

Hoe leg je nu een regering zonder Vlaamse meerderheid uit?

Hoe leg je nu een regering zonder Vlaamse meerderheid uit? 2023 1939 Lhoëst Jean

Afgelopen week, na de aankondiging van een mogelijke Vivaldi regering, vroeg Bart Maddens, een flamingante politicoloog en professor  in de sociale wetenschappen, zich af hoe je nu in godsnaam een regering zonder Vlaamse meerderheid kunt uitleggen.

Ik had te doen met de prof en besloot een poging tot verklaring te wagen…. Of zoals je wil, de puntjes op de i te zetten.

De kern van zijn gejammer: “Een regering die wél het Franstalige, maar niet het Vlaamse verkiezingsresultaat weerspiegelt. En dat terwijl Vlaanderen zelf bijna twee derde van België uitmaakt. Zonder nog te spreken over het immense economische overwicht van Vlaanderen. Hoe leg je dit uit?”

Een paar dagen later aapte een ander Bartje dit op zielige en schabouwelijke wijze na voor de TV schermen… Trump zou het niet beter doen of de democratie in erosie….

Vlaanderen heeft een meerderheid in het parlement!

Als je zijn oprisping leest, zou je denken dat Vlaanderen achteruit gesteld wordt in ons land. Nochtans is niets minder waar. Als professor zou Bart toch moeten weten dat de werkelijkheid totaal anders is: de Vlamingen hebben de meerderheid in dit land, maar ze willen geen regering vormen met een Vlaamse meerderheid!!!! Dus als er geen regering is met een Vlaamse meerderheid dan is dit de wil, of de fout zoals je wil, van de Vlamingen zelf en van niemand anders!!!!

Vlaanderen heeft immers een terechte meerderheid, zelfs een ruime meerderheid in het federale parlement. 87 zitjes van de 150 zijn toegewezen aan Vlaanderen. Helemaal in overeenstemming met zijn aandeel in de Belgische bevolking! Democratischer kan niet.

 

Een regering met Vlaamse meerderheid… een makkie op papier dus.

Dus als de Vlamingen willen kunnen ze na elke verkiezing een 100% Vlaamse regering vormen op Belgisch niveau. Niets houdt hen tegen….

Dus het kan, maar in de praktijk is het toch moeilijk….

Dat het kan bewees de vorige Zweedse regering. Een regering met Vlaamse meerderheid, met de NVA en zonder de PS. Een droom van goed bestuur dus… In werkelijkheid een van de slechtste regeringen van de afgelopen decennia. Ze werd dan ook electoraal afgestraft. Het was een kibbelregering die onze toekomst zwaar gehypothekeerd heeft en een budgettaire puinhoop heeft achtergelaten….

 

Waarom is het dan zo moeilijk?

Omdat de twee grootste Vlaamse partijen, die Bart hoog in zijn vaandel draagt, zich bewust echt niet aantrekkelijk opstellen….

Wie wil er nu in zee met het VB, een partij met een ronduit racistisch programma?

En de NVA is een partij die liever schoffeert en verdeelt dan verenigt. En die, als een wereldvreemde, haar dictaat voor een verdere feodale verkaveling van het land (verdeel en heers, een Vlaamse natiestaat, postjes, canons, enz.) maar niet kan (wil) ontstijgen! Een eis waarvoor er – zoals zovele onderzoeken al hebben aangetoond – geen draagvlak is, noch in Vlaanderen, noch in België. Uit een onderzoek uit 2019 van vijf universiteiten bleek dat zowel voor Vlamingen als Walen een verdere staatshervorming haast helemaal onderaan hun lijstje van prioriteiten staat!!! Dit zal er zeker niet beter op geworden zijn in de huidige crisisperiode die eerder aantoonde dat een flinke staatsvereenvoudiging (minder ministerskes) nodig is.

Misschien zou professor Maddens eens moeten berekenen hoeveel het bestuur van ons landje nu kost ten opzichte van bijvoorbeeld 1970. En wat de toegevoegde waarde is van die enorme meerkost op de rug van de belastingbetalers.

Dus al jaren ruziën en blokkeren onze politici om zaken die niet ter zake doen!

Zouden deze op onze kosten ruziemakende kleuters weet hebben van de langer wordende rijen aan de voedselbanken of van de lege brooddozen?

Een doelbewuste verrottingspolitiek!

Erger nog, de NVA past heel bewust die ondemocratische verrottingspolitiek toe. Omdat ze garen spint bij moeilijke formatiegesprekken en onbestuurbaarheid. Zoals een van haar vergeetachtige Pinoccio’s eens toeterde: Als onbestuurbaarheid trigger is voor confederalisme, is dat een goede zaak’!!! Kan het nog duidelijker? Vandaar dat die partij liever een ambetante zondebokjager blijft, dan een ruimdenkende partij die verantwoordelijkheid wil opnemen…. Zulke antipolitiek zie je alleen in kleuterland, Absurdistan en België

Besluit, de reden waarom het moeilijk is om een regering met Vlaamse meerderheid te vormen is omdat het VB en de NVA ‘inbuvable’ (niet te pruimen) zijn en eigenlijk gewoon geen Belgische regering willen!

 

Wat zegt de grondwet?

In ons landje bestaat vrije partnerkeuze. In bed met een paar groten of met veel kleintjes, het kan allemaal. Zelfs met racistische partijen. Onze grondwet zegt hierover inderdaad helemaal niets. Ze laat alle vrijheid bij een regeringsvorming, zoals het een goede ‘ruimdenkende’ grondwet betaamt.

M.a.w., een meerderheid in elke taalgroep, in elke ideologische groep, in elke gendergroep, in elke haarkleurgroep of in welke groep dan ook hoeft dus helemaal niet. Net zo min als een coalitie met de grootste partijen en tutti quanti. Logisch, een parlementslid wordt geacht het hele land te vertegenwoordigen, en niet alleen zijn achterban.

Een regering gesteund door 76 parlementsleden, wat ook de samenstelling moge zijn, vertegenwoordigt een democratische meerderheid in ons land, punt uit.

Alle kreten daaromtrent zijn niets anders dan fake, partijpolitieke framing en pure indoctrinatie, meer niet!

Voor de volledigheid. Het is uiteraard best dat een regering gesteund wordt door een meerderheid in het parlement, maar zelfs dit moet strikt genomen niet!

Willen we terug naar het cijnskiesrecht?

En Bart’s bewering Zonder nog te spreken over het immense economische overwicht van Vlaanderen’ verbaast me van een politicoloog…

Als professor zou hij toch moeten weten dat in onze democratie het principe ‘één persoon, één stem’ geldt en niet meer ‘één euro, één stem’. Het cijnskiesrecht is al lang verleden tijd! Deze ideeën klinken oubollig en ondemocratisch….

Trouwens als je Bart’s manke logica zou volgen, zouden we best een regering vormen met een Brabantse meerderheid! Want Vlaams- en Waals-Brabant zijn de twee rijkste provincies van het land, die het meeste belastinggeld in het laadje brengen!

 

Voilà, Bart, hopelijk heeft dit een beetje geholpen om een mogelijke Vivaldi regering uit te leggen. Eigenlijk is het heel simpel en heel democratisch: een grote meerderheid van de Belgen heeft geen boodschap aan de bekrompen, feodale ideeën van het Vlaams nationalisme.

#Democracy   #Parliament  #Political parties   #Nationalism   #Gov. Michel1   #Taxes   #State structure   #Citizen participation

 

Het verdriet van verantwoordelijkheidszin.

Het verdriet van verantwoordelijkheidszin. 608 506 Lhoëst Jean

De politie vermoordt een mens.

De indertijd bevoegde minister komt er mee weg met dooddoeners als ‘Ik herinner me niets meer’, ‘Ik kon de ernst van de situatie niet inschatten’ omdat het politierapport ‘onduidelijk was’, ‘Anderen (justitie) hadden me beter moeten inlichten’, ‘ik noch mijn kabinet hebben iets verkeerd gedaan’, ‘Ik heb niet gelogen’ en tutti quanti.

En inderdaad, gelijk heeft ie: als je je niets herinnerd of als je niets gedaan hebt, kun je niet liegen of iets verkeerd doen….  Wat een ongelofelijke lichtheid! Maar totaal ongeloofwaardig.

Vragen…

Bij mij roept dit heel veel vragen op.

Is de dood van een medemens op zich niet voldoende om je als mens af te vragen wat er dan precies gebeurd is? Om als eindverantwoordelijke minimum een onderzoek aan te vragen?

Als je als verantwoordelijke een onduidelijk rapport krijgt van je eigen diensten, is het dan niet minimum je plicht bijkomende vragen te stellen, zeker als er een dode in het spel is (en dit was toen al een publiek gekend feit)?

Indien ministers zich niet meer verantwoordelijk voelen voor de wandaden onder hun bevoegdheid, als ze zich verstoppen achter ‘ik wist het nietjes’ waarom hebben we dan verantwoordelijken (politietop), überhaupt ministers nodig? Alleen voor de succesverhalen?

Verzachtende omstandigheid: het gebeurde in Wallonië, het rapport was in het Frans en het slachtoffer was een vreemdeling….. Misschien dacht de minister, och, entre nous, het is een bagatel, niks om me druk over te maken?

Voilà zo simpel is het allemaal voor sommige politici in ons landje. Is dit dan goed bestuur? In ieder geval wel een stichtend voorbeeld voor al diegenen die ergens tekortgeschoten zijn of iets mispeuterd hebben….

Verloedering.

Dat een ministerke vast houdt aan zijn vet betaald postje, zelfs na de zoveelste leugen: bekrompen, maar och des menses, … Alleen ruimdenkende en sterke mensen kunnen dit overstijgen. Maar zulke politici zijn er spijtig genoeg niet meer in ons landje….

Maar dat het ganse politiek bestel zulke praktijken blijft gedogen, verwondert me erg, heer erg. Is er dan geen greintje verantwoordelijkheidszin of ethiek meer in de politiek?

In de tijd dat we nog echte politieke leiders hadden, heb ik er voor minder weten op te stappen!!

Wat een verloedering….

Nog een vraagje. Hoe zouden zondebok-jagende, populistische partijen als NVA en VB reageren moest de betrokken politicus niet Jambon heten, maar P. Magnette of JL Bouchez?

Is dit een rechtsstaat? Hopelijk evolueren we snel naar een echte, directe democratie, weg van deze kleuter-particratie.

L’inégalité: la bombe à retardement.

L’inégalité: la bombe à retardement. 1405 577 Lhoëst Jean

Le schéma ci-dessus résume ma série d’articles sur l’inégalité dans le monde.

Aujourd’hui la richesse du monde est beaucoup trop concentrée dans les mains de quelques-uns. Le fossé entre riche et pauvre est devenu beaucoup trop large : grossier et immoral!

Un peu d’humilité serait certainement à sa place. Parce que, quoi qu’on dise, la richesse de quelqu’un est obtenu grâce à :

  • Les moyens lui octroyés par la planète, souvent au détriment de la planète même (pollution, réchauffement, biodiversité, etc.) ;
  • Le travail, le génie et les efforts d’autres, maintenant et dans le passé ;
  • La collaboration loyale d’autres (travailleurs et consommateurs) ;
  • Le généreux appui des autorités ;
  • L’héritage de ses prédécesseurs ;
  • Etc.

Un peu moins égoïsme et un peu plus d’humilité feraient peut-être des vrais riches des 1% !

L’inégalité est devenu si grande qu’elle est devenu immoral, injuste et antidémocratique.

Une société où quelques-uns peuvent mener une vie de rentier jusqu’au période glaciaire prochaine et d’autres ne savent pas quoi manger ce soir n’est plus soutenable.

 

Pas d’impôts.

La plus grande injustice : les 1% ne paient (presque) pas d’impôts !!!! D’autant plus incroyable qu’ils sont aussi les plus grands goulus de recettes fiscales : bouleversant! Un vol toléré à grande échelle.

Je pense qu’une société basée sur le principe ‘au plus riche, au moins la contribution fiscale’ n’est plus soutenable. Civilisation ?

 

Trop de pouvoir.

Les ‘happy few’ ont trop de pouvoir et trop d’influence sans être élu. Toutes les portent s’ouvrent à eux. Des cadeaux fiscaux ou des arrangements louches pour protéger leurs intérêts économiques, rien n’est impossible.

Je pense qu’une société où quelques non-élus ont beaucoup plus de pouvoir que le reste de la population n’est plus soutenable. Démocratie ?

 

Pervers.

Le système ‘laissez faire, laissez passer’ dépasse les bornes de moralité et perversité.

Trois chercheurs de l’IMF – Jonathan Ostry, Prakash Loungani et Davide Furceri – déclarent dans leur livre Confronting inequality que l’inégalité actuelle est ‘socialement et moralement préoccupante’ et qu’elle ‘nuit et hypothèque une croissance durable.’

Si rien n’est fait, cet injustice déstabilisera et fera exploser la société. Méfiance et rébellion  attiseront, ce qui se comprend.

L’inégalité est du dynamite politique. L’Ancien régime est de retour. Gilets jaunes et sans-culottes font le même combat!

Et maintenant ?

L’historien Rutger Bregman se posait, l’année passée, la question suivante à Davos: ‘La question clé est : comment protéger notre démocratie contre cet inégalité folle. On ne peut pas se laisser endormir par ces rentiers !’

En effet, combien de temps est-ce que les 1% vont encore faire danser (ratrace) le reste de la population avec l’aide des élites économiques et politiques? L’Ancien Régime a su survivre des siècles avant que la Révolution Française met un terme à cet injustice. Combien de temps est ce que le régime Infernal actuel va encore tenir ?

A mon avis il est temps pour des changements fondamentaux… dans l’intérêt de chacun. Temps pour du progrès réel, une civilisation et une démocratie où l’homme et la planète sont en avant-plan.

Le premier pas vers ce changement serait de reconnaître le problème. Tel que le président Obama l’a fait pendant un de ses discours mémorables : ‘On ne doit pas accepter un capitalisme froid qui ne bénéficie à quelques-uns. Il serait mieux de reconnaitre que des systèmes où l’inégalité est moindre et où la croissance est bénéfique à tout le monde sont mieux pour l’humanité.’

Il est nécessaire de revoir fondamentalement le système économique et démocratique. La ‘politique’ doit se focaliser sur l’intérêt général au lieu que sur les intérêts économiques. Une politique fiscale équitable et de redistribution est nécessaire pour réduire le fossé entre riche et pauvre et pour assurer à chacun une vie digne.  Evoluer vers des systèmes et marchés qui sont au service de l’être humain, et pas l’inverse. Evoluer de ‘toujours-plus-de-richesse ’vers’ toujours-plus-de-bien-être’.

 

Combien de temps est-ce qu’on restent encore des spectateurs assujettis et impuissants ? Un monde meilleure et plus équitable est possible si on le veut !!!!

#Democracy   #Equality        #Free markets             #French Revolution     #Poverty           #Taxes             #Wealth

Ongelijkheid, de tikkende tijdbom.

Ongelijkheid, de tikkende tijdbom. 1405 577 Lhoëst Jean

Het bovenstaande schema is de samenvatting van al mijn artikelen over ongelijkheid.

Vandaag de dag stroomt er gewoon veel, veel te veel rijkdom in te weinig zakken. De grootte van het verschil is gewoon onkies, onethisch.

Bovendien zou een beetje nederigheid echt op zijn plaats zijn. Want draai of keer het zoals u wil, iemands rijkdom is er alleen gekomen DANK-zij:

  • Middelen hem geschonken door onze planeet, vaak op gevaar van de gezondheid van de planeet zelve(vervuiling, opwarming, biodiversiteit, enz.);
  • Het werk, vernuft en inspanningen van anderen, nu en in’t verleden;
  • De loyale medewerking van anderen (werknemers, consumenten);
  • De welwillende medewerking van de overheden;
  • De erfenis van zijn (voor)ouders;
  • Enz.

Dus een beetje nederigheid zouden de 1% … echt rijk maken!

Het virus ‘on’ voor gelijkheid is zo groot geworden dat er ook een dikke ‘ON’ moet geplaatst worden voor waarden als ethisch, rechtvaardig en democratisch!

Een samenleving waarin enkelen kunnen rentenieren tot de volgende ijstijd en de anderen nog eens niet weten wat ze diezelfde avond zullen kunnen eten, is niet langer verdedigbaar! Vooruitgang?

 

Te weinig belastingen.

Dat de 1% (haast) geen belastingen betaalt, vind ik de grootste onrechtvaardigheid op aarde. En on top, dat ze dan ook nog eens de grootste slokoppen van belastinggeld zijn, is schokkend. En een gedoogde diefstal op grote schaal!

Ik denk dat een samenleving gebaseerd op de stelregel ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’ niet langer verdedigbaar is. Beschaving?

 

Te veel macht.

De happy few hebben te veel macht en te veel invloed zonder verkozen te zijn. Alle deuren gaan voor hen open. Fiscale cadeautjes of duistere regeltjes voor hun economische belangen, dat is zo geregeld.

Ik denk dat een samenleving waar niet verkozen enkelingen veel meer macht hebben dan de rest van de burgers niet meer verdedigbaar is. Democratie?

 

Pervers

Het ‘laissez faire, laissez passer’ verhaal botst op de grenzen van moraliteit en perversiteit.

In hun boekConfronting inequality verklaren drie IMF-onderzoekers, Jonathan Ostry, Prakash Loungani en Davide Furceri, dat de huidige ongelijkheid ‘sociaal en moreel bedenkelijk is’ en dat ze ‘de duurzame groei remt en hypothekeert.

Als er stilaan niets gedaan wordt, dreigt dit onrecht de maatschappij te ontwrichten en te laten ontploffen…. Wantrouwen en verzet zullen begrijpelijkerwijze aanwakkeren, je zou voor minder een geel hesje aantrekken….

Het is politiek dynamiet. Het lijkt inderdaad wel of het Ancien regime helemaal terug is! De strijd van de gele hesjes is trouwens dezelfde als die van de sans-culottes in 1789…

 

Wat nu?

Rutger Bregman, Nederlandse historicus vroeg zich afgelopen jaar op Davos af: “De basisvraag is: hoe kunnen we onze democratie beschermen tegen krankzinnige ongelijkheid? We mogen ons niet in slaap laten sussen door renteniertjes.’

Hoe lang gaat het inderdaad nog duren dat de 1% de rest van de bevolking rondjes doet lopen (racen) met de hulp van de economische elite en de politiek? Het Ancien regime heeft het eeuwen kunnen uitzingen alvorens de Franse revolutie er een einde aan maakte… Hoe lang gaat het huidige regime infernal het nog kunnen uitzingen?

Mijn inzien is er nood aan grondige verandering… in het belang van iedereen! Aan echte vooruitgang, beschaving en democratie waarin mens en planeet centraal staan.

Het eerste wat we zouden moeten doen is met zijn allen het probleem erkennen. Zoals president Obama tijdens een van zijn vele briljante speeches eens zei: ‘We hoeven niet toe te geven aan het zielloze kapitalisme waarvan alleen enkelingen beter worden. Beter kunnen we erkennen dat economieën succesvoller zijn als de kloof tussen arm en rijk kleiner wordt en groei breed gedragen.’

 

We moeten het economisch systeem en de democratie fundamenteel herdenken. De politiek moet zijn focus verleggen van de economische belangen naar het algemeen belang. We moeten voor een actieve en drastische belastings- en herverdelingspolitiek gaan om te kloof te verkleinen en ervoor te zorgen dat iedereen een menswaardig leven kan leiden… Evolueren naar een systeem waarin markten mensen dienen en niet omgekeerd. Evolueren van een steeds-meer-welvaart naar een steeds-meer-welzijn!

Hoe lang blijven we nog geknechte wezens die machteloos en beteuterd  toekijken? Een betere en rechtvaardigere wereld kan als we willen!!!!

#Democracy   #Equality        #Free markets             #French Revolution     #Poverty           #Taxes             #Wealth

Les politiciens, les prêtres de l’inégalité.

Les politiciens, les prêtres de l’inégalité. 811 360 Lhoëst Jean

L’abîme grandissante entre pauvres et riches est due à la faiblesse de l’homme et … au concours gracieux de la politique. La politique ne se bat pas pour l’intérêt général, mais bien pour leurs propres et les intérêts économiques. Il y a une symbiose parfaite entre politique et marché libre, deux têtes sous le même bonnet !

Comme l’église était l’associé du pouvoir absolu du roi dans le Moyen Age, la politique est aujourd’hui l’associé de pouvoir absolu du marché libre.

Dernièrement, Amitabh Behar, le patron de Oxfam Inde le résumait parfaitement en déclarant : « Il ne faut pas féliciter un milliardaire pour sa richesse. Au contraire : chaque milliardaire est un échec de la politique en vigueur ! »

 

Occuper la population.

Le système politique est l’assureur et le syndicat du fondamentalisme du marché. Il donne la population une apparence de liberté et de participation, alors qu’il reste l’inégalité intacte !

Les politiciens se servent de tout sorte de raisonnements captieux tel que la théorie de ‘trickledown’ qui est pourtant depuis longtemps aigrie ! Moins de taxes occasionneraient plus de croissance et donc plus de jobs…. La richesse augmente en effet, mais moins que les mensonges contées. Et surtout, la plus grande partie de cette croissance va de nouveau vers les 1% ! Sans parler du coût pour les autres, les 99% : ratraces, inégalité, manque de liberté, etc..

Ensemble avec les médias, la politique est aussi sur le premier rang pour stimuler la consommation. Début mai je lisais ceci dans un journal soi-disant sérieux : «Consommer est une nécessité économique. Faire ceci de façon durable et locale est plus que jamais un acte politique et une obligation morale ! »   Quel paternalisme. Quid de notre liberté ? Et est-ce qu’il n’y a pas des obligations morales beaucoup plus importantes ? Comme payer des impôts en fonction de sa richesse ?

 

Un système fiscal sur mesure des 1%.

Le taux de taxation des 1% et entreprises a diminué mondialement depuis les années ’80 du siècle précédent.

Dans leur livre The triumpf of injustice’ les économes E. Saez et G. Zucman ont dévoilé que la pression fiscale (23%) des 400 familles les plus riches est plus basse que les 24,2% que la moitié la plus pauvre de la population Américaine doit payer!!!

Et notre pays suit cet exemple. Prenons comme exemple les cadeaux fiscaux sans provision pour le plus riches du gouvernement Michel 1. Ou le taxe sur les compte-titres, entretemps déjà déclaré illégal parce qu’il valait pour tout le monde sauf pour les happy few.

Et comme milliardaire il est possible de créer des structures pour son héritage à la génération suivante sans taxes !

Et que penser de la fermeture des yeux pour la fraude et évasion fiscale massive? Selon la commission Européenne d’enquête TAX3 notre pays est un des sept qui facilitent une évasion fiscale agressive !

Dans un rapport commun de toutes le universités Belges avec des recommandations pour une stratégie d’exit corona on peut lire ceci : “These policies of dismantling public services and massive budget cuts went hand in hand with tax reforms aimed at considerably increasing the wealth of multinational companies and very wealthy individuals. Not to mention Belgium’s constant opposition, at the European level, to the various measures aimed at reducing tax evasion. “

Bienvenu en Belgique!

 

Des lois sur mesure des happy few.

Le banquier médiéval Dino Rapondi le savait déjà : ‘Il n’y a rien qui ne peut être réglé avec de l’or ou de l’argent.’ Et oui, même les lois. Ici comme ailleurs les lois sont écrites par les lobbyistes des happy few.

L’avocat/fiscaliste Anversois Victor Dauginet a publié en 2019 le livre “Het belaste land. Over de malaise van onze fiscaliteit”. Dans un interview lors de la publication de ce livre il déclarait sans fard ‘Les grosses fortunes écrivent les lois dans notre pays. Ceci se fait sans beaucoup de contrôle !!!’

L’économe Américain Jeffrey D. Sachs (Columbia University) n’était pas tendre non plus : The rich control our politics to a huge extend. In return they get tax cuts and deregulation. It’s been and is an amazing ride for the rich.’

Le moins qu’on puisse conclure est que ceci est un grand danger pour la démocratie…

 

Des économies dans la sécurité sociale pour plus de privilèges fiscaux aux plus riches.

Afin de financer la baisse constante des impôts pour les riches, l’état est obligé de faire des économies dans les sécurité sociale et autres services. Avec des conséquences telles que plus de pauvreté, de longues files aux banques alimentaires, etc..

Dernièrement encore vu un exemple choquant. Après avoir distribués des milliards pour supporter notre économie lors de la crise corona, on discutait d’encore quelques millions pour aider les plus touchés par cette crise, càd les plus pauvres. Un de nos épiciers en futilités n’était pas d’accord : ‘On ne pouvait pas supporter l’inactivité.’ Drôle, pourquoi est-ce qu’il n’applique pas cette règle alors sur le parlement ? Il est déjà inactif depuis presque deux ans sur nos frais…

Tout ceci faisait dire Bea Cantillon, une experte en matière de pauvreté, d’un échec scandaleux du gouvernement’…

 

De peur pour Dieu vers peur pour la perte d’emploi.

Nous voilà donc de retour dans l’Ancien Régime avec les ploutocrates comme l’aristocratie et la politique comme l’église. Tous deux au service du pouvoir absolu du marché libre.

Jusqu’à la Révolution Française le curé faisait croire les gens (les 99%) que Dieu ne les trouvait pas assez dignes pour pouvoir être des enfants du Ciel. Et ceci était leur propre faute. Mais en étant sage, ils avaient peut-être encore une chance de mériter le ciel ! La peur pour Dieu comme un bâton.

Aujourd’hui les curés du marché libre – les politiciens – font croire aux gens qu’au plus riche les entreprises et leur actionnaires, au plus de jobs qu’ils créeront…. Et qu’on doit être sage pour ne pas perdre son emploi. La peur de la perte d’emploi comme bâton.

D’un ‘ordre de fabrication divine’ vers un ‘ordre de fabrication économique’. Bienvenue dans le régime infernal.

Tous deux sont de la charlatanerie.

Combien de siècles encore avant qu’on change cet ordre ou qu’on évolue vers un système plus humain et équitable ?

 

 

 

#Belgium      #Democracy #Equality      #Free markets         #French Revolution

#Good governance  #Political parties     #Poverty       #Social security       #Taxes

De politiek, de priesters van de ongelijkheid.

De politiek, de priesters van de ongelijkheid. 811 360 Lhoëst Jean

De ongelijkheidskloof is zo groot kunnen worden dankzij de zwakheid van de mens en … dankzij de welwillende medewerking van de politiek.

De politiek gaat immers niet voor het algemene belang, maar voor eigen en  economische belangen. Er is een ware symbiose tussen de politiek en de economie, twee handen op een buik.

Zoals de kerk in de middeleeuwen de vazal was van de absolute macht van de koning, zo is de politiek vandaag de vazal van de absolute macht van het marktfundamentalisme.

Daarom verklaarde Amitabh Behar, de CEO van Oxfam India onlangs op Davos:   “Een miljardair hoef je niet te feliciteren voor zijn rijkdom. Integendeel: elke miljardair is een mislukking van het beleid.”

 

Het volk zoet houden.

Het huidig politiek systeem is de verzekeraar en de vakbond van het markfundamentalisme. Het geeft aan de gewone mensen de schijn van vrijheid en medezeggenschap terwijl het de fundamentele economische ongelijkheid intact laat.

Daartoe gebruiken ze allerhande drogredenen zoals de ‘trickledowntheorie’ die  nochtans al lang verzuurd is. Lagere belastingen zouden leiden tot sterkere groei en werkgelegenheid. De taart groeit wel, maar minder dan voorgelogen. En vooral, het grootste stuk van de groei gaat sowieso naar de 1%. En dan spreken we nog niet van de kost voor de 99%:ratraces, ongelijkheid, onvrijheid, enz.

En samen met de media spannen ze zich ook in om de consumptie aan te wakkeren. Begin mei las ik nog deze expliciete oproep in een zogezegde kwaliteitskrant: “Consumeren is een economische noodzaak. Dat duurzaam en zo lokaal mogelijk doen (‘winkelhieren’) is meer dan ooit een politieke daad en een morele plicht”. Wat een paternalisme. Wat met onze vrijheid? Zijn er dan geen nog grotere morele plichten? Zoals bijvoorbeeld belastingen naar vermogen betalen?

 

Een belastingpolitiek op maat van de happy few.

Sinds de jaren 80 van vorige eeuw betalen de happy few (de 1% en bedrijven) wereldwijd steeds minder belastingen.

In The triumph of injustice’ berekenden de economen E. Saez en G. Zucman dat de totale fiscale druk (23%) op de 400 rijkste families minder is dan de gemiddeld 24.2% die de armste helft van de Amerikaanse belastingbetalers betaalt!

En ook ons landje is een goede leerling. Zie de ongedekte fiscale cadeautjes voor de happy few van de vorige regering. Of de effectentaks, intussen onwettig verklaard omdat hij voor iedereen gold behalve voor de happy few!!!

Als miljardair is het mogelijk speciale constructies op te zetten waardoor erfenissen doorschuiven van de ene op de volgende generatie zonder haast enige belasting.

En dan zwijgen we nog over de massale, oogluikend toegestane belastingontwijking en -fraude. Volgens de Europese onderzoekscommissie TAX3 is  ons land een van de zeven Europese landen die agressieve belastingontwijking faciliteren!

In een gemeenschappelijk rapport van alle Belgische universiteiten met aanbevelingen voor een maatschappelijke (corona) exit strategie kun je ook dit lezen: “These policies of dismantling public services and massive budget cuts went hand in hand with tax reforms aimed at considerably increasing the wealth of multinational companies and very wealthy individuals. Not to mention Belgium’s constant opposition, at the European level, to the various measures aimed at reducing tax evasion.

Welkom in België!

 

Wetgeving op maat van de happy few.

De middeleeuwse bankier Dino Rapondi wist het al: ‘Er is niets dat niet met goud en geld kan worden geregeld.’  Dus ook de wetgeving. Hier en elders worden de wetten geschreven door de lobbyisten van de happy few.

De Antwerpse advocaat/fiscalist Victor Dauginet publiceerde onlangs een boek “Het belaste land. Over de malaise van onze fiscaliteit” en in een interview n.a.v. dit boek beweerde hij onomwonden “Het grote geld schrijft de wetten in dit land. Dat gebeurt zonder veel controle”.

En de Amerikaanse economist Jeffrey D. Sachs (Columbia University) was ook niet mals: The rich control our politics to a huge extend. In return they get tax cuts and deregulation. It’s been and is an amazing ride for the rich.’

Op zijn minst een gevaar voor de democratie….

 

Besparen in de sociale zekerheid om de happy few ter wille te zijn.

Vermits de belasting bijdrage van de happy few constant vermindert, is de overheid uiteraard ‘verplicht’ te besparen in de sociale zekerheid en andere voorzieningen. Met alle gevolgen van dien, stijgende armoede, files aan de voedselbanken, enz.

Onlangs nog een stuitend voorbeeld gezien. Nadat de regering al miljarden gepompt had in de economie, zou ze eens zien of ze nog een paar miljoentjes had om de minder gelukkigen, doch zwaarst getroffenen door de coranacrisis te helpen. Doch een van onze kruideniers in nietigheid vond het voldoende en kraaide: ‘We kunnen niet verder op het spoor om inactiviteit te ondersteunen.’ Ik vroeg me af waarom hij zijn raad niet op het parlement toepaste. Tenslotte is dit haast al twee jaar inactief op onze kosten….

Dit alles verklaart waarom armoede-expert Bea Cantillon onlangs nog sprak van een diep falen van het beleid.

 

Van godsvrees naar job vrees.

We zijn dus helemaal terug in het ancien regime, met de plutocraten als aristocraten en de politiek als de kerk. Beiden ten dienste van de absolute macht van het marktfundamentalisme.

Tot de Franse Revolutie maakte de pastoor de 99% wijs dat God hen niet waardig genoeg gevonden had om tot de uitverkorenen te behoren. Het was hun eigen schuld. Door braaf te zijn, konden ze later toch nog in de hemel. Godsvrees als stok.

Nu vertellen de priesters van de vrije markt, de politiek, dat hoe rijker de  economische machtshebbers zijn, hoe meer jobs ze creëren. En dat we braaf moeten zijn of we verliezen onze job. Job vrees als stok.

Een ‘orde van goddelijke makelij’ is vervangen door ‘een orde van economische makelij.’ Welkom in het regime infernal!

Beiden zijn uiteraard volksverlakkerij.

Zou het nu ook nog eeuwen duren eer we op zijn minst dit systeem rechtvaardiger maken?

 

#Belgium      #Democracy #Equality      #Free markets         #French Revolution

#Good governance  #Political parties     #Poverty       #Social security       #Taxes