Democracy

Van American dream naar American Nightmare!

Van American dream naar American Nightmare! 735 569 Lhoëst Jean

Français    English

De ooit zo geroemde ‘American dream’ ligt aan diggelen. Voor de meeste Amerikanen en voor vele andere landen in de wereld zijn de VS eerder een nachtmerrie geworden.

In een paar artikels probeer ik het huidige Amerika te duiden en te verklaren waarom het balanceert op de rand van een ‘failed state’.

Voor beroeps- en privé redenen heb ik sinds de jaren ’70 van vorige eeuw redelijk veel gereisd kriskras door de VS. In totaal denk ik dat ik er bijna twee jaar verbleven heb. En telkens als ik terugkeerde maakte ik me de bedenking, wat een apenland toch: kapotte openbare infrastructuur, waanzinnige ongelijkheid, lichtzinnige mensen, discriminatie, dalende levensverwachting, enz.… Een verdeeld en decadent land waar alles rond consumptie en uiterlijk vertoon draait. Neen, hier zou ik niet willen leven!

Wie zijn de Amerikanen?

De huidige blanke Amerikanen zijn haast allen afstammelingen van destijds uit Europa gemigreerde economische vluchtelingen. Ze overspoelden de VS, moorden de autochtone bevolking uit en importeerden miljoenen slaven uit Afrika. Huidige populisten als Zemmour en konsoorten zouden dit terecht als een brutale omvolking kunnen bestempelen. Is het daarom dat zulke creaturen zo bang zijn voor immigratie?

De VS vandaag.

De VS is ziek en een vaccin is nog niet gevonden’, zo omschrijft Steven De Foer, een De Standaard-journalist, de VS. En dit is echt niet overdreven.

Ongelijkheid, verdeeldheid, raciaal onrecht, criminaliteit, een inefficiënt gezondheidssysteem, een heel zwakke sociale zekerheid, enz. zijn maar een paar van de Amerikaanse problemen.

Verder vind ik de VS een land van ongeziene lichtheid en verwaandheid. Ze zweren bij God maar begrijpen het verhaal van de barmhartige Samaritaan niet…

John-Ohara, een Amerikaanse schrijver en columnist beschreef zijn land als volgt: ‘Amerika, een land dat van barbarendom tot decadentie is geëvolueerd zonder enige beschaving aan te raken.’…

Jonathan Holslag citeert in zijn uitstekend boek ‘Van muur tot muur’ een Amerikaanse komiek die het volgende beeld van zijn samenleving schept: 

Deze mensen zijn efficiënte, professionele, dwangmatige consumenten. Consumeren is hun plicht als burger. Het is het nieuwe nationale vermaak. Honkbal: weg ermee. Consumeren, daar draait alles om. Het is de enige echt blijvende Amerikaanse deugd die er nog is. Dingen kopen. Geld uitgeven dat je niet hebt aan dingen die je niet nodig hebt. ‘

Deze lichtheid verklaart waarom gevaarlijke demagogen als Trump het hier tot president kunnen schoppen

‘Jan, can you imagine…’

Een anekdote om de lichtheid van de Amerikanen te schetsen.

Jaren geleden had ik een leuke babbel in een New York’s resto met een knappe Wallstreet advocate. We keuveleden over de verschillen tussen de VS en Europa. Ze was al één keer in Europa geweest, met name in Boedapest. En daar had ze de grootste ontgoocheling uit haar leven opgelopen.

Ze zag er voor een prijsje een prachtige bontjas. Ze stapt de winkel binnen, kocht de jas en wou cash betalen met dollars. Maar de verkoper weigerde!!!

Can you imagine, Jan, a country not accepting dollars?’ schreeuwde ze uit. Ik antwoorde droogjes dat ik me dit kon voorstellen omdat ik een jaar eerder in New York hetzelfde had meegemaakt. Ik grapte dat ik er een fototoestel wou kopen en betalen met Belgische Franken… De verkoper weigerde. Ze keek me stomverbaasd aan met een verwaande air.

In de VS kun je haast over niets anders praten dan over money, shoppen en the good, the bad and the ugly…..

De VS, een krakende democratie.

Amerika noemt zich graag de voorvechter van democratie en vrijheden in de wereld. Hoe hol en hypocriet. De VS zijn immers het prototype van een centocratie waar de centen regeren. Vele democratische principes worden er met de voeten getreden..

Een paar vaststellingen om de erosie van de democratische rechtsstaat in de VS te illustreren.

  • De evolutie van de belastingsdruk. De rijken betalen in de VS minder belastingen dan de rest van de bevolking. Superrijken als Bezos, Musk, Bloomberg, enz. slagen er zelf in 0 dollar belastingen te betalen!!! Een perverse, weinig democratische toestand. In zijn uitstekende boek ‘The system. Who rigged it, how we fix it’ schrijft Robert Reich, minister van Arbeid onder Bill Clinton, dat de 1% rijksten de Amerikaanse democratie gekaapt hebben. Daarom spreekt hij van een oligarchie in plaats van een democratie!
  • Het feit dat een onbetrouwbare, autoritaire demagoog als Trump er president kan worden en zelf oproept om zich tegen het democratische proces te verzetten om toch maar aan de macht te blijven doet eerder denken aan bananenrepublieken dan aan Washington DC.
  • Eerlijke verkiezingen zijn in de VS een lachertje. Zo doen de republikeinen er alles aan om de volgende verkiezingen naar hun hand te zetten. Ze hertekenen de kiesdistricten in hun voordeel. Ze duwen wetten door die het kiezers – armen en minderheden-  moeilijker maken om hun stem uit te brengen. Ze willen het lokale parlementen, die de kiesmannen aanduiden, makkelijker maken om resultaten te overrulen. Als je al die initiatieven bij mekaar legt, krijg je de indruk dat de gebeurtenissen van 6 januari 2021 geen dieptepunt, maar een generale repetitie waren. 
  • De scheiding der machten, toch één van de belangrijkste principes van een democratische rechtstaat, wordt er meer en meer afgebroken. Annelien De Dijn omschrijft het Amerikaanse Hooggerechtshof als een ondemocratische instelling. De uitvoerende macht benoemt de rechters. Zo slaagde Trump erin maar liefst drie nieuwe oerconservatieve leden van het Hooggerechtshof aan te stellen. Gevolg, dit gerechtshof smijt de VS nu 50 jaren terug in de tijd door abortus weer illegaal te maken, een ramp voor kansarme vrouwen!!!!! Moira Donegan, een Amerikaase schrijfster, vroeg zich daarom af of Amerika nog wel een vrij land is!!!!

In een volgend artikel ga ik dieper in op een aantal ‘(wan)prestaties’ van de VS.

#Democracy  #Good/bad practices  #World #Freedom

I have a dream…

I have a dream… 274 379 Lhoëst Jean

Français    English

Mijn grootste droom is dat ik ergens een klein korreltje kan bijdragen aan de evolutie naar een betere wereld voor iedereen. Een wereld waarin waarden als vrijheid, gelijkheid, samenwerking, rechtvaardigheid, respect, enz. geen dode letter blijven.

Martin Luther King zei ooit: “We kunnen vliegen als vogels en zwemmen als vissen, maar zoiets eenvoudigs als de aarde bewandelen als broeders en zusters moeten we nog leren.”

Een schitterend citaat dat ook mijn dromen goed samenvat…

Zoals eerder beschreven, doorgaan op dezelfde manier als vandaag is een doodlopend straatje. We moeten  zo snel mogelijk het marktfundamentalisme temmen, of deradicaliseren als je wil.

De mens, en niet meer de ‘markt’ moet de focus van overheid en maatschappij worden. Het belang van de 100%, en niet langer het belang van de 1%! De middeleeuwse tirannie en roofbouw van de plutocratie moet stoppen!!!!

Ik droom van een wereld, onze soortnaam ‘homo sapiens’ echt waardig. Dit betekent o.a.:

1 Het algemeen belang eerst.

Een wereld waar het algemeen belang op lange termijn primeert, en niet langer economische en politieke belangen. Noch de belangen van ‘me, myself and I’.

Een wereld waar ieder zichzelf kan zijn zonder angst voor uitsluiting, discriminatie of wat dan ook. Waar ‘zijn’ belangrijker is dan ‘hebben’. Delen belangrijker dan verdelen. Waar achterblijvers even veel respect krijgen als koplopers.

Waar de maatstaf van succes het WELZIJN van iedereen is, inclusief van de zwaksten.

Lang geleden al drukte Henry George dat  goed uit: : ‘Geen land kan vrijer dan de meest onderdrukten, rijker dan de armsten, wijzer dan de meest onwetenden in dat land zijn.

2 Echte, directe democratie eerst.

Een wereld zonder bekrompen partijbonzen, maar met uitgelote burgers aan de macht zoals uitgelegd in eerdere artikels (N031, N032, N033 en N055 ). Waar bestuurd wordt op basis van feiten en wetenschappelijke, objectieve adviezen in plaats van op basis van partijdige, ideologische doctrines en  dictaten van de heersende klassen.

Montesquieu, de man van de ‘scheiding’ der machten, wist het al: ‘Le suffrage par le sort est de la nature de la démocratie ; le suffrage par choix est de celle de l’aristocratie’. Vandaag zou hij ‘aristocratie’ vervangen door plutocratie!

Verder droom ik van een mondiale regering bevoegd voor planetaire uitdagingen: klimaat- en milieuproblemen, belasting harmonisatie, ongelijkheid, pandemieën, oorlogen, armoede, enz.. Een regering met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als grondwet. En waar ieder land stemrecht heeft in functie van zijn oppervlakte en bevolkingsaantal, zonder uitzonderingen, privileges of veto’s.

3 Een rechtvaardig belastingsysteem eerst.

Een systeem waar iedereen -burger, bedrijf, vereniging- waar ook, zonder uitzondering, en elk inkomen, zonder uitzondering,  rechtvaardig en eerlijk belast wordt naar vermogen. Een continentale fiscale ‘new deal’ zodat niemand of niets de dans nog kan ontspringen. Er moet echt een eind komen aan de diefstal van miljarden belastingen door ontwijking, fraude en het kruipen door de zelf ingefluisterde mazen van het systeem.

Ik hoop dat niemand van mijn nakomelingen ooit nog dit in een krant moet lezen: ‘De fraudeobsessie in dit land concentreert zich op de mensen die het minst bezitten en de minste mogelijkheden tot verweer hebben.’

Nu betalen de ‘99%’ de volle pot aan de fiscus, alhoewel ze minder dan de helft van het totale vermogen hebben. Zou het dan onbillijk zijn dat de rest, de 1% die meer dan de helft van het vermogen bezit minimum evenveel belastingen betalen?

Zoals eerder al gezegd, moest iedereen betalen wat hij moet betalen, betalen we met zijn allen veel minder en is er meer dan voldoende geld om alle problemen op te lossen!

4 Een menswaardig leven voor iedereen.

De overheid (sociale zekerheid) moet ervoor zorgen dat iedereen, zonder uitzondering, menswaardig kan leven in het land waar hij gevestigd is (cf art 25 mensenrechten of art 23 van onze grondwet).  Dit valt het best en goedkoopst te bereiken door iedereen recht te geven op een onvoorwaardelijk inkomen.

Dit inkomen moet voldoende zijn om de basisbehoeften te dekken en om volwaardig mee te kunnen: voeding, levensonderhoud, huisvesting, gezondheid, onderwijs, cultuur, mobiliteit, energie, digitale diensten, ontspanning, enz.

Om een correcte verdeling van de vooruitgang te garanderen moet dit inkomen de evolutie van het BNP en de levensduurte volgen.

Zo’n inkomen zou trouwens de economie (‘kopen’) ten goede komen, de ongelijkheid verkleinen en aldus de vrijheid, en het geluk van de mens vergroten. We moeten naar een wereld zonder armoede waar niemand zich schuldig hoeft te voelen omdat hij geholpen wordt!

5 Van een ‘vrije’ markt naar een ‘wijze’ markt.

Een markt ten dienste van iedereen, en niet langer alleen van een heel kleine minderheid. Waar de overheid het laatste woord heeft, en niet langer de markt. Van ‘de’ prioriteit moet de economie een van de prioriteiten worden. Van een spilzuchtige consumptiemallemolen naar een duurzamer meer-dan-genoeg systeem.

Waar billijkheid heerst. Is het bijvoorbeeld onbillijk te vragen dat:

  • mantra’s zoals verliezen socialiseren en winsten privatiseren herzien moeten worden?
  • wanneer de overheid een bedrijf moet subsidiëren voor welke reden dan ook, de overheid als tegenprestatie aandelen verkrijgt zodat de gemeenschap van de latere winsten kan profiteren?
  • mensen niet meer geknecht mogen worden om te werken en shoppen ten dienst van de heersende klassen?
  • wanneer kapitaal het economisch gunstigste plekje mag uitkiezen, de mens dat ook mag?
  • De markt de schade dient te vergoeden die hij aanbrengt aan mens en natuur in zijn race naar winstmaximalisatie?
  • een systeem van vrijheid en privileges voor enkelen, en slavendom voor velen moet stoppen?
Octavio Paz, Nobelprijswinnaar, wil af van ‘Een samenleving die als een dolleman meer moet produceren om meer te kunnen consumeren en die de neiging heeft om gedachten, gevoelens, kunst, liefde, vriendschap en mensen te reduceren tot consumentenproducten. Alles wordt een ding. En dat ding wordt gekocht, gebruikt en dan in de vuilnisbak gegooid.’ Kun je hem ongelijk geven?

6 Respect voor mens, natuur en planeet.

Ik droom van een wereld met respect voor alle leven en alles wat leven mogelijk maakt. Een wereld waarin mens en natuur niet meer worden geëxploiteerd voor winstmaximalisatie. Natuurlijke evenwichten en welzijn zijn veel belangrijker.

Planeet en natuur zijn collectief bezit. We zijn dan ook verantwoordelijk om te zorgen dat ze nog ontelbare generaties kan huisvesten, zelfs als dat gepaard gaat met economische of politieke offers. Vandaar dat ik pleit voor invoering van Pigouviaans geïnspireerde heffingen om marktactiviteiten met nadelige effecten op het milieu, de gezondheid, enz. te ontraden.

Voilà, een eerste inkijk in mijn droomwereld. In een volgende artikel som ik nog een aantal dromen op.

#Challenges   #Climate change   #Cooperation   #Democracy   #Equality #Free markets  #Freedom  #Good governance  #Happiness  #Homo sapiens #Social security  #Society  #Taxes

Stand padel competitie voorjaar 2022.

Stand padel competitie voorjaar 2022. 150 150 Lhoëst Jean

Moet het marktfundamentalisme gederadicaliseerd worden?

Moet het marktfundamentalisme gederadicaliseerd worden? 766 575 Lhoëst Jean

Français    English

Telkens als ik naar deze cartoons kijk, vraag ik me af hoelang de mensheid nog een domme gans blijft. Hoe lang – intussen al eeuwen – duldt de grote meerderheid van de mensen nog getiranniseerd te worden door een heel, heel kleine minderheid?

Lopen, lopen, lopen en kopen, kopen, kopen voor de portefeuille van een kleine minderheid. Minderheid die het voor het zeggen heeft en haast geen belastingen betaald. Is dit onrecht lijdzaam ondergaan het gedrag van een homo sapiens? Of eerder van een ‘homo freemarketus’, behept met egoïsme, materialisme en consumentisme?

Waarom klampen mensen zich zo vast  aan een maatschappelijk model  dat onrechtvaardig, gevaarlijk en achterhaald is?

Waarom zulke lijdzaamheid?

Waarschijnlijk ligt dit aan een samenspel van factoren waarvan ik er hier een drietal benoem.

Omdat de christelijke, westerse cultuur eerder lijdzaamheid predikt dan revolutie? Had Machiavelli gelijk toen hij beweerde dat het christendom de ‘woestheid’ ondermijnt die nodig is om tegen tirannen voor vrijheid te vechten?

Een gebrek aan kritische geest bij de massa’s? De meeste mensen zijn goedgelovig: ze luisteren niet naar diegenen die het verstandigst zijn, maar liever naar degenen die het luidst roepen, zelfs als het perverse demagogen en leugenaars zijn. De mooiste illustratie hiervan is het verhaal van Trump. Het lijkt wel alsof mensen hun geweten uitbesteed hebben aan demagogen en andere charlatans!

De belabberde toestand van het onderwijs in het algemeen? Het leert niet meer kritisch te denken, maar wel hard te werken, flink te shoppen en liefst te zwijgen! Het vormt lakeien van het systeem: poenscheppers in plaats van rebellen, die de bestaande waarheden in vraag durven stellen. Deze evolutie wordt mooi weergegeven in de bovenstaande grafiek, geplukt uit het boek ‘Van muur tot muur’ van Jonathan Holslag. Ja, van zulke materialistische slaapwandelaars moet je niet veel verandering, ethiek of verhevenheid verwachten. Zo’n mentaliteit leidt niet tot vooruitgang maar eerder tot verval en decadentie!

Kan het zo verder?

Neen, en nog eens neen!

De aarde verschroeit, de armoede stijgt, de ongelijkheid neemt toe, onze vrijheden zijn in gevaar, fraude, onrecht, haat, hebzucht, onverschilligheid, onverdraagzaamheid en verdeeldheid vieren hoogtij, enz….

Volgens mijn bescheiden mening kunnen we echt niet verder zoals vandaag. Communisme zowel als kapitalisme (centocratie) hebben beiden gefaald. In beide systemen tiranniseert een kleine minderheid de geknechte meerderheid. Beiden plegen roofbouw op mens en klimaat.

Na meer dan 2000 jaar is de oude uitspraak van Publius Terentius Afer  – ‘Het is onbillijk dat de arme mensen altijd moeten bijdragen om de weelde van de rijken te vergroten’– nog steeds springlevend. Ik denk dat het zo stilaan tijd wordt om deze onrechtvaardigheid ongedaan te maken en over te gaan naar een nieuwe orde die de naam ‘homo sapiens’ eer aandoet!

Zelfs sommige happy few beseffen dit. Zo verklaarde Morris Pearl, voorzitter van de Patriotic Millionaires in The Guardian ‘We zijn op weg een samenleving te worden met slechts enkele rijke mensen en een heleboel arme. Dat is niet houdbaar. Zo kan een samenleving nooit duurzaam zijn’.

Hoog tijd dus om economische taboes en sociaal defaitisme te doorbreken en de wereld grondig te hervormen. Het is een kwestie van WILLEN, niet van kunnen.

Moeten we de vrije markt deradicaliseren?

Ja. Er moet een eind komen aan een wereld waarin sommigen geen belastingen betalen terwijl miljarden anderen schraler en schraler moeten rondkomen. Een einde aan een wereld waarin de winstzucht van enkelen de vooruitgang van velen verhindert.

Als we niets doen, zullen de volgende generaties ons waarschijnlijk nooit vergeven dat we niets gedaan hebben… Daarom moet de maatschappij het heft in handen nemen en zorgen dat lusten en lasten evenwichtig en rechtvaardig verdeeld worden.

We moeten de vrije markt omvormen naar een wijze markt. Een markt waar het welzijn van mens en planeet centraal staat, en niet langer de welvaart. Een markt waar het BNG (Bruto Nationaal Geluk) regeert in plaats van het BNP! Een wereldorde zonder excessieve ongelijkheid en waar iedereen zonder uitsluiting of onderscheid menswaardig kan leven (art 25 van de mensenrechten).

Karl Liebknecht parafraserend zou ik zeggen dat we de basiswet van het kapitalisme, jij of ik moeten herschrijven naar jij én ik!

Van een ‘centocratie’ naar een echte democratie.

De markt deradicaliseren en echte vooruitgang realiseren zal alleen  mogelijk zijn als we als maatschappij evolueren van een ‘centocratie’ naar een echte democratie  met uitgelote burgers. Als mens en burger hebben we het recht zelf te beslissen hoe we bestuurd wensen te worden, of niet?

De representatieve democratie bewijst immers al honderden jaren dat ze een rookgordijn is om de heerschappij van de rijke en/of machtige elites te legitimeren. Rechtvaardigheid is voor dit systeem niet meer dan het belang van de sterkste!

Abraham Lincoln (1862) wist al dat we ons moeten ontketenen van de politiek om naar een betere en rechtvaardigere wereld te evolueren!

Verder zullen we dringend moeten stoppen met de feodalisering van de wereld en evolueren naar een mondiaal bestuur en parlement, bevoegd voor de problemen zonder grenzen: klimaat, belastingen, ongelijkheid, migratiestromen, enz.. Een mondiaal bestuur dat uitdrukkelijk kiest voor het algemeen belang van de wereld op lange termijn!

Een weg vol obstakels.

De evolutie naar een wijze markt zal niet van een leien dakje lopen. Er zullen vele obstakels moeten genomen worden.

Uiteraard zal er veel weerstand zijn van de traditionele politiek en de heersende klassen… Logisch, niemand geeft graag zijn voorrechten en verworvenheden op: ‘postjes’, het privilege geen belastingen te moeten betalen, enz.. Ze zullen zich met hand en tand verzetten. Alibi’s en  nepverhaaltjes zullen welig tieren.

In media opgevoerde ‘experts’ zullen orakelen dat het huidige systeem het enige maatschappelijke heilzame is. Uit angst voor een herverdeling van de rijkdom zullen ze ons waarschuwen voor de tirannie van de meerderheid…En inderdaad, geen enkele tirannie is goed te keuren, en dus überhaupt zeker niet de huidige tirannie van de rijke minderheid…!

Maar wie zou de 99% kunnen tegen houden als ze eindelijk het heft in handen nemen en samen werken in plaats van onderling stammenoorlogjes uit te vechten tot groot jolijt van de machtshebbers?

Is een wijze markt mogelijk?

Ik geloof het wel. Maar wanneer, dat is een andere kwestie. Wellicht zal ik het niet meer meemaken.

Als blije optimist, geloof en hoop ik inderdaad dat er ooit terug wakkere ‘homo sapiens’ zullen opstaan die  liever rechtop sterven dan te leven op hun knieën. En die samen een nieuwe verlichting inluiden en aldus een wereldwijde beweging op starten voor een ‘wijze’ markt … Voor een eerlijke herverdeling van de rijkdom via een rechtvaardig belastingsysteem en een systeem van sociale zekerheid… En voor een moreel reveil, want echte vooruitgang kan niet zonder morele vooruitgang!

Enfin, mensen die durven kritisch denken, of ‘sapere aude’ in’t latijn, de aansporing die door Immanuel Kant bekend werd als motto van de Verlichting.

#challenges  #Citizen participation #democracy  #Education #equality  #Free markets  #Happiness  #homo sapiens  #human rights  #political parties  #Social security  #society #taxes  #Wealth

De nefaste bijwerkingen van de ‘vrije’ markt.

De nefaste bijwerkingen van de ‘vrije’ markt. 1115 525 Lhoëst Jean

Naast weelde voor enkelingen en armoede voor velen, heeft het marktfundamentalisme nog een aantal nefaste bijwerkingen… De “vrije’ markt maakt velen onvrij!

Een deprimerend maatschappelijk klimaat.

Het marktfundamentalisme verziekt en verzuurd het maatschappelijk klimaat.

Ten opzichte van 50 jaar geleden is ons aanbod van goederen en diensten gigantisch gestegen. We worden overstelpt met materiële dingen, diensten en ‘uit’-events. Maar heeft onze collectieve koopwoede ons ook gelukkiger gemaakt? Is ons welzijn er op vooruit gegaan?

Als ik de jaarlijkse Gallup polls mag geloven, heb ik toch vele twijfels… Stress, depressies en zelfmoord zijn intussen uitgegroeid tot echte volksziektes volgens de Wereldgezondheidsorganisatie.

Je zou voor minder ongelukkig worden….

Dat we niet echt gelukkiger geworden zijn verwonderd me niet gezien het volgend, onvolledig, lijstje van toch wel deprimerende vaststellingen.

Terwijl velen moeten schrapen om rond te komen, kunnen de happy few zorgeloos achterovergelegen nog duizenden jaren rentenieren. Steeds meer mensen gaan gebukt onder het dogmatische neoliberale denken, niet alleen aan de onderkant, maar ook in de middenklasse. Veel te veel mensen worden tot de zijlijn veroordeeld. Zoiets kruipt langzaam onder de huid en schaadt de maatschappelijke samenhang.

Vluchtend in hyperactiviteit schijnen velen weg te zinken in leegheid, verveling, onverdraagzaamheid, hebzucht en narcisme. Kan zoiets duurzame voldoening geven?

Kun je met ‘liken” en “disliken” naar hartenlust de eenzaamheid verdrijven? Het aantal singles stijgt jaar na jaar.

En de politiekers creëren een gepolariseerde wereld door bekrompen identitair en ideologisch hokjesdenken. Om de mensen af te leiden van de echte problemen? Maar wanneer ruziën en tegenwerking de overhand nemen op samenwerking  lonkt haat in plaats van geluk.

Onzekerheid, angst en radeloosheid. Zal ik ook overbodig worden en uit de boot vallen? Zullen mijn kinderen het nog wel beter hebben dan wij? Weinig opbeurende vooruitzichten. Socioloog R. Laermans, auteur van ‘Gedeelde angsten’ zegt hietomtrent: “De markt schept geen vertrouwen, maar creëert angst door de veralgemening van het concurrentiebeginsel.”

Het besef dat de modale burger te veel belastingen betaalt omdat de rijken geen eerlijke en correcte bijdrage leveren ondermijnt het vertrouwen in het systeem en de democratie..

De ‘ratrace’. Jachtigheid en stress. Werken om te leven en leven om te shoppen en alzo ons leven te verbrodden. Zijn we niet tot meer in staat dan een narrenleven van werken, betalen, shoppen en zwijgen zoals het al duizenden jaren is? Zijn we niet meer dan een bekocht en geknecht wezen? Is dit een homo sapiens waardig?

Code ROOD voor onze planeet.

VN-Secretaris-Generaal Antonio Guterres noemt het jongste IPCC rapport “code rood voor de mensheid”.

Zou de hiernaast getoonde correlatie tussen de groei-curve van het BNP en de Keeling curve toevallig zijn?

Uiteraard niet, het marktfundamentalisme schaadt niet alleen het welzijn van de mens (vide supra) maar ook onze biosfeer op lange termijn. De klimaatverandering, natuurrampen, degradatie van de biodiversiteit, de verzuring van de oceanen, enz. zullen me niet tegenspreken.

Daarom bestempelt Noam Chomsky het neoliberalisme als ‘genocidal, suicidal, planet-cidal’.

En psychoanalyticus Paul Verhaeghe schreefWie een ruimere logica hanteert, weet dat groei een langzame, collectieve zelfmoord oplevert.’  

Gevaar voor de democratie.

Zoals eerder al beschreven, we leven in een centocratie of plutocratie.

Inderdaad, de happy few bezitten veel te veel macht zonder zelf maar verkozen te zijn. Zo ondermijnen ze onze vrijheden en de democratie.

Denk maar aan het feit dat politiek en marktfundamentalisme twee handen op een buik zijn. Dat wetten en belastingen op maat van de happy few gemaakt worden. Aan het mantra ‘winsten privatiseren, verliezen collectiviseren’. Enz.

De modale burger heeft een stem zonder invloed. Opiniepeiling na opiniepeiling blijkt dat een grote meerderheid van de mensen voorstander is van een rechtvaardiger belastingsysteem zodat de belastingdruk eerlijker verdeeld wordt. De politiek doet niets. Hoeft het dan te verwonderen dat zovele kiezers zich laten verleiden door gewiekste volksmenners en populisten…

Afsluiten doe ik met de woorden van professor Paul De Grauwe: ‘Miljardairs zijn een gevaar voor de democratie’!

#Democracy  #freedom  #free markets  #happyness  #society  #taxes  #Wealth #Challenges  #Health #Cooperation

Leert het westen zijn les nooit?

Leert het westen zijn les nooit? 799 374 Lhoëst Jean

Français    English

Onlangs trokken de VS en het Westen zich terug uit Afghanistan. Een chaotische en smadelijke aftocht. Net zoals de Engelsen en Russen vroeger hebben ze dit taaie volk niet op de knieën gekregen….

20 jaar Amerikaanse inmenging en bezettingspolitiek heeft de Afghaanse en Amerikaanse bevolking enkel ellende opgeleverd: honderdduizenden doden en miljarden belastinggeld naar de zakken van de wapen- en andere industrieën. En terug naar af: de Taliban zijn weer heer en meester in Afghanistan.

Enkele bedenkingen bij dit zoveelste fiasco.

De winnaars, het rechts extremisme en terrorisme.

Overal ter wereld viert het rechts extremisme en terrorisme hoogtij, aangewakkerd door populisme, polarisatie (cf. figuren als Trump) en de neoliberale uitzichtloosheid.

Nochtans weten we al duizenden jaren dat haat, agressie en oorlogsretoriek niets oplossen. Integendeel zelfs….

Ook bij ons is het rechts extremisme meer en meer genormaliseerd. Jonge N-VA’ers en VB’ers (cf F. Kegels en C. Neefs) die openlijk koketteren met nazi’s. Pick-ups vol adelaars, groepen als Schild en Vrienden, Sanda Dia, een Hitlergroet in Breendonk.  Het in brand steken  van een asielcentrum in Bilzen en terroristen als  Jürgen Conings zijn echt geen uitzonderingen.

Uit de ‘Global Terrorism Index’ van het Institute for Economics & Peace blijkt inderdaad dat extreemrechtse terreur de grootste bedreiging geworden is: For North America, Western Europe, and Oceania, the threat of far-right political terrorism has been rising over the past five years. In these regions far-right incidents increased by 250 per cent between 2014 and 2019. There were 89 deaths attributed to far-right terrorists in 2019. Over the past decade measures of societal resilience have been falling in many of the economically advanced economies. This trend is likely to continue because of the extended economic downturn caused by COVID-19, which is likely to increase political instability and violence.

Vergissen de ‘war on terror’ adepten zich niet van doel?

Vlaamse taliban.

En zelfs wij hebben onze taliban. Behoudens andere klederdracht is er weinig verschil tussen de Taliban in djellaba’s daar en het VB in maatpakjes hier bijvoorbeeld. Oerconservatief. Beiden leven ze van polarisatie en provocatie, prediken ze haat en willen ze hun wil opdringen, desnoods met intimidatie en geweld. Beiden zijn ze een gevaar voor andersdenkenden en zijnden, voor de vrije meningsuiting.  

Wat is het verschil tussen de Moellah’s, Haqqani’s  en figuren als Tom, Dries, Theo, Bart, Sam, enz.?

De Moellah’s verplichten hoofdoeken, de Tom’s verbieden ze! En beiden willen ze geen te sexy vrouwen (cfr Kaat Bollen). Beiden vormen van Middeleeuws paternalisme zijn fout. Stop dat gezever over wat mag, niet mag en normaal is. Respecteer ieders zelfbeschikkingsrecht en er zouden veel minder problemen zijn!  

Onlangs vatte Noël Slangen de verschillen tussen de taliban en rechts in Vlaanderen heel ludiek en kernachtig samen op Twitter. “Quizvraag: van wie is de uitspraak “Als wij aan de macht zijn, gaan we leerkrachten die van ons afwijkende meningen verkondigen de rekening presenteren”? Drie mogelijke antwoorden: a. Taliban, b. Tom Van Grieken, c. IS”.

Zijn wil opdringen, lukt niet.

Het Westen kan het maar niet nalaten om anderen de les te spellen en te willen bekeren tot  marktfundamentalisme en centocratie. Nochtans zonder vooruitstrevende blik en zonder het algemeen belang van de mensheid te laten prevaleren op de economische belangen, zal iedere poging anderen onze wil op te dringen tot mislukken gedoemd zijn.

Waar halen wij toch de pretentie om te denken dat onze waarden, waarheden en systemen superieur zijn? Vanwaar die blinde hoogmoed? Wordt het echt geen tijd om de navelstaarderige ‘white supremacy’ grondig in vraag te stellen? Een beetje meer bescheidenheid en passie voor ‘human rights’ zou veel beter zijn.

Na de kruistochten en zovele andere mislukkingen zouden we toch moeten inzien dat haat, agressie, geweld en oorlogen zinloze ondernemingen zijn. Je sticht geen vrede met bommen en terreur. Je kunt veel meer bereiken door verschillen te aanvaarden en samen te werken op basis van gelijkwaardigheid over grenzen en culturen heen.

Zouden wij graag hebben dat bijvoorbeeld China ons land binnenvalt om ons te behoeden voor het extremisme en racisme van het VB? Zou jij graag hebben dat iemand je zegt wat je wel en niet mag doen?

War on supremacy.

Een ‘war on supremacy’ zou veel meer aarde aan de dijk zetten dan een ‘war on terror’. Want een van de belangrijkste redenen voor  extremisme en terreur is volgens mij het Westerse superioriteitsgevoel en marktfundamentalisme

Als we toch wanen dat de Christelijke cultuur hoogstaander is dan de anderen, waarom tonen we dit dan niet door de Christelijke waarden in de praktijk te brengen?

Bijvoorbeeld te beginnen met:

  • ‘anderen’ niet te beschouwen als barbaars of minderwaardig, maar wel als gelijkwaardig (bemin uw naaste zoals uzelf);
  • stoppen met nationale en economische belangen te laten primeren op het algemeen belang van de mensheid;
  • iets doen tegen de armoede, uitsluiting en ongelijkheid in de wereld;
  • stoppen met onze zienswijze op te dringen aan anderen. Samenwerking op basis van gelijkheid en met respect voor verschillen zou vele malen efficiënter en goedkoper zijn.;
  • in plaats van een gevecht der culturen zou een dialoog der culturen zoveel betere resultaten opleveren. In plaats van zich te verzetten tegen diversiteit is het veel beter de kracht van diversiteit te benutten!

Zou dit niet veel meer nut hebben om haat en frustraties (en dus extremisme en terrorisme) uit te schakelen dat een war on terror?

 

Mondiale regering 

Geopolitieke conflicten, klimaatproblemen, belastingfraude, ongelijkheid, kapitaal, technologie kennen geen grenzen. Daarom is het dringend nodig te stoppen met de feodalisering van de wereld en te evolueren naar een mondiaal bestuur en parlement.

Een parlement waar ieder land een aantal zetels heeft in functie van zijn oppervlakte en bevolkingsaantal. Eén mens, één stem. Waar beslissingen worden genomen bij een gewone of tweederde meerderheid. Waar elk land gelijk is: geen privileges en veto’s voor sommigen, maar niet voor anderen.

De Internationale verklaring van de rechten van de mens moet het fundament voor de ‘grondwet’ van een dergelijke mondiale regering zijn.

Welke vreedzame democraat kan daar nu tegen zijn?

‘Those who fail to learn from history are doomed to repeat it’, Winston Churchill

#challenges #christianity #cooperation #democracy # diversity  #good/bad practices #hate/fear #human rights #nationalism #political parties #populism #right/left #world#

Burgers aan de macht, kan het?

Burgers aan de macht, kan het? 666 964 Lhoëst Jean

In deze column schets ik ruwweg, bij wijze van voorbeeld, hoe een democratie met uitgelote burgers er in de praktijk zou kunnen uitzien. Een systeem met een parlement, staatsraad, regering, referendums en een vierjaarlijkse evaluatie van het beleid en uitloting.

Het parlement.

Het parlement telt 225 leden, allen uitgeloot voor vier jaar.

De burgers worden uitgeloot op basis van de bestaande diversiteit op vlak van bijvoorbeeld leeftijd, geslacht, etniciteit en opleiding. Iedereen die minimaal 18 jaar is, een belastingbrief indient en geen strafblad heeft, is uitlootbaar. De loting gebeurd uiteraard ook zodanig dat alle 225 leden evenwichtig verdeeld zijn over de arrondissementen van ons landje in functie van hun bevolkingsaantal.

Het parlement is verantwoordelijk voor de controle op het regeringsbeleid en voor het wetgevend werk. Zij kiezen uit hun leden een regering van maximum twintig excellenties.

Wetten wordt gestemd met een eenvoudige meerderheid, tenzij het gaat om belangrijke of verreikende kwesties (te bepalen door staatsraad en/of grondwet) waar een tweederde meerderheid nodig is. Bereikt men geen voldoende meerderheid binnen een redelijke termijn, wordt de wet ter goedkeuring aan de staatsraad voorgelegd.

Parlementslid zijn is een goed betaalde fulltime job. Men kan maar één keer in zijn leven uitgeloot worden.

 

Staatsraad.

Een staatsraad van zo’n 200 mensen, uitgeloot voor zes jaar.

Uiteraard worden ook hier de burgers uitgeloot op een slimme manier zodat ze de diversiteit van ons landje weerspiegelen , mooi verdeeld over alle arrondissementen en over de belastingschalen (in absolute termen).  Je zou kunnen opwerpen dat door in absolute termen te werken, de hoogste belastingschaal procentueel oververtegenwoordigd zal zijn. Dat klopt, maar ergens is het logisch dat zij die het meeste bijdragen ook recht hebben op een overeenkomstige vertegenwoordiging. Iedereen die minimaal 18 jaar is, belastingen betaalt en geen strafblad heeft is uitlootbaar.

De staatsraad is verantwoordelijk voor:

  • het opstellen van de doelstellingen (regeerprogramma) voor het volgend parlement en regering. In samenspraak met een vijftal universiteiten (ieder vier jaar een ander groepje van vijf) bevraagt de staatsraad de bevolking om hun maatschappelijke verwachtingen te kennen. Op basis van die verzuchtingen bepalen ze de vijf topprioriteiten voor de volgende vier jaar in een lange termijn perspectief.
  • goedkeuring van wetten waarvoor binnen een redelijke termijn geen vereiste meerderheid wordt gevonden in het parlement.
  • evaluatie van de regering.

De staatsraad komt een aantal keren per maand samen. Ook zij worden competitief vergoed per keer dat ze aanwezig zijn in de raad. Ze kunnen zich laten bijstaan door experts.

 

De regering.

Een regering van maximaal twintig bestuurders. Als ‘uitvoerende macht’ is deze verantwoordelijk voor het dagelijkse bestuur van het land. Een competitief betaalde fulltime job van vier jaar.

Hun opdracht, de doelstellingen voor de volgende vier jaar, krijgen ze van de staatsraad.

Aan het einde van een vierjarige termijn wordt de regering en het parlement formeel beoordeeld door de staatsraad, hierin bijgestaan door een groep van onafhankelijke en diverse experts. Uiteraard zal de evaluatie rekening houden met de (onverwachte) omstandigheden tijdens hun regeerperiode.

Via een referendum wordt deze evaluatie ter goedkeuring aan de bevolking voorgelegd. Ingeval van een goedgekeurd ‘goed’-rapport hebben de regerings- en parlementsleden recht op een levenslang staatspensioen voor bewezen diensten, waarvan het bedrag afhangt van de behaalde score.

Regering en parlement werken nauw samen met de bestaande ministeries en kunnen uiteraard een beroep doen op extern onafhankelijk advies.

 

Is het welzijn van de bevolking er op vooruit gegaan?

De evaluatie van de instellingen moet in een breed kader worden gezien en verder gaan dan alleen maar te kijken hoe ze beiden hun opgedragen doelstellingen bereikt hebben.

Volgende vragen zullen bijvoorbeeld ook moeten beantwoord worden:

  • Hoe is de ‘stand van het land’ geëvolueerd in de voorbije vier jaar? Deze stand moet worden gemeten aan de hand van een hele reeks indicatoren, en niet alleen van de groei van het BBP zoals vandaag. Omdat het ‘BBP alles meet, behalve wat van waarde is’ zoals Robert Kennedy het ooit kernachtig verwoordde. Dus ook indicatoren die de levenskwaliteit meten moeten in aanmerking genomen worden: milieu, onderwijs, gezondheid, huisvesting, enz. Zie bijvoorbeeld de OESO Better Life Index’.
  • In welke mate heeft iedereen van welvaartsgroei en vooruitgang kunnen genieten? Hoe goed is er gezorgd voor de verbetering van het lot van alle inwoners van het land? Evolutie armoedestatistieken, evolutie kloof tussen arm en rijk, enz.?
  • Hoe goed werden de fiscale scheeftrekkingen zoals ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’, belastingfraude-en ontwijking recht getrokken?
  • Hoe is het gesteld met de vrijwaring en verbetering van ons zelfbeschikkingsrecht, onze vrijheden en basisrechten? Hoe goed scoort ons land in de mensenrechten en democratie indexen?
  • Hoe fel hebben ze zich internationaal ingezet voor een verbetering van het lot van alle mensen op aarde en voor de oplossing van wereldwijde problemen?

 

Referenda.

Deze kunnen georganiseerd worden op verzoek van het parlement, de staatsraad of op verzoek van 0.1 procent van de bevolking.

Verder moeten ze georganiseerd worden ter goedkeuring van de evaluatie van de regering en voor wetten waarvoor na twee pogingen geen tweederde meerderheid gevonden kan worden in de staatsraad.

Bij ieder referendum krijgt iedere burger tijdig dezelfde informatiebrief, in de taal van zijn keuze (NL, FR, DU, EN) die duidelijk uitlegt wat de inzet van het referendum is. Wat de voor- en de nadelen zijn en de reikwijdte van een pro of contra voor iedere actor in de maatschappij. Wat de budgettaire impact is van een ja of neen.

Tevens worden er in iedere gemeente een aantal info-sessies georganiseerd zodat elke burger de kans krijgt om met ‘kennis van zaken’ deel te nemen aan het referendum. Deelnemen is uiteraard niet verplicht.

 

Wie niet waagt, niet wint.

Ik ben er van overtuigd dat het hierboven ruw geschetst systeem beter zou zijn dan de huidige ouderwetse partijpolitieke centocratie. Dit is echt geen boude of overdreven uitspraak. Want als je ziet tot waar het huidige systeem ons gebracht heeft, is het haast onmogelijk het slechter te doen.

Dat het algemeen belang beter gediend zou zijn, dat het efficiënter en goedkoper zal zijn, ligt ook voor de hand.

Uitloting is minder elitair en veel beter voor de focus op de belangrijke dingen. Onze vertegenwoordigers (een vaste job voor vier jaar) zullen zich volop kunnen concentreren op het bestuur, en niet meer verlamd worden door spelletjes en een permanente verkiezingskoorts.

Beter voor het algemeen belang omdat het marktfundamentalisme minder invloed zal hebben. De wetgevers worden immers om de vier jaar vervangen en formeel door het volk geëvalueerd. Geld of het ‘ons kent ons’-euvel zal dus minder belang hebben.

Willen we een betere wereld voor iedereen, dan zullen we in ieder geval af moeten stappen van het huidige partijpolitieke democratische systeem.

Kunnen we zoiets vreedzaam bereiken? Ik hoop het, maar weet het niet. Het zal in ieder geval heel moeilijk zijn. Geen enkele partij zal zoiets willen wegens ‘de postjes, meneer’. En bovendien zullen de echte machtshebbers, de ‘economische belangen’, zich ook met hand en tand verzetten!

 

Eindigen doe ik met een parafrasering van Abraham Lincoln (1862):

‘we moeten onszelf ontketenen van de politiek, en dan kunnen we streven naar een betere en rechtvaardiger wereld.’

 

#Citizen participation   #Democracy   #Good governance        #political parties    #Parliament      #Good/Bad practices      #Challenges.  #free markets

Van een centocratie naar een echte democratie.

Van een centocratie naar een echte democratie. 1317 720 Lhoëst Jean

De aarde verschroeit, de armoede stijgt, de ongelijkheid neemt toe, onze vrijheden zijn in gevaar, onverschilligheid en verdeeldheid vieren hoogtij, enz.

En politici… die zeveren en ruziën over zaken die niet ter zake doen!

Waarom zouden we blijven betalen voor politiekers die zich onledig houden met hun eigen grote  gelijk en overleven? Die meer aandacht hebben voor de economische  belangen en de rijkdom van enkelen dan voor de echte maatschappelijke verzuchtingen en het WELZIJN van iedereen.

Het moge duidelijk zijn dat de huidige partijpolitieke democratie versleten is en verblind door ouderdomskortzichtigheid. Niet meer aangepast om een samenleving te ‘runnen’.

Van een centocratie moeten we naar een echte democratie, zonder politieke partijen en spelletjes. Een democratie met betrokken burgers heeft echt geen beroepspolitici meer nodig.

Van verkozen beroepspolitici naar uitgelote vertegenwoordigers!

 

Democratie en loting, zo oud als de straat.

Uitgelote burgers als wetgevers en bestuurders is helemaal geen nieuw, revolutionair idee. Het is zelfs een oud democratisch principe dat al in het klassieke Athene werd gehanteerd. Al eeuwen pleiten grote politieke denkers en filosofen voor dit systeem. Denkers als Aristoteles, Plato, Montesquieu, Rousseau, enz… en in onze dagen David Van Reybrouck bijvoorbeeld.

Montesquieu vatte het verschil als volgt samen: ‘uitloten is democratisch, verkiezen is aristocratisch’.

Het systeem van uitloten is inderdaad veel democratischer omdat iedereen evenveel kans heeft het land te besturen. Dus niet alleen de ‘mooisten’, of de grootste idioten met geld (cfr Trump en konsoorten) of de hardste ‘roepers’.

Bovendien is het systeem een sterkere garantie voor beter bestuur. Burgers kunnen meer gefocust en op lange termijn denken omdat ze niet moeten wakker liggen van hun ‘herverkiezing’. En omdat ze om de vier jaar vervangen worden, veel minder vatbaar zijn voor allerlei lobbygroepen. Het stimuleert ook een beleid gebaseerd op argumenten in plaats van op loze kreten en symbolen. En het bevordert verandering en vooruitgang omdat je telkens andere mensen krijgt en een veel grotere diversiteit, sowieso altijd een garantie voor betere beslissingen. Enz.

 

Druk voor meer burger participatie.

Onder toenemende druk van de bevolking voor meer inspraak, experimenteren sommige landen met regelmatige burgerbijeenkomsten, andere met een  lotingssysteem dat burgerraden benoemt die samen met experts en  politici  beslissingen nemen of hun  veto kunnen  uitspreken. Zo speelde bijvoorbeeld de citizen’s assembly in Ierland  een grote rol in de abortuswetgeving.

Ook in eigen land groeit het verlangen naar democratische vernieuwing. Drie kwart van de ondervraagden in een onderzoek van Jean-Benoît Pilet (ULB) wil dat er consultatieve burgerpanels georganiseerd worden over nationale kwesties. Onlangs pleitte een reeks organisaties nog voor de installatie van een uitgeloot Burgerparlement.

Federaal en in de Brusselse, Waalse en Duisttalige regio’s wordt dan ook al volop geëxperimenteerd met meer burger participatie . Eindelijk begint het bij sommigen toch te dagen! Alleen onze zelfverklaarde sterregio loopt achter. Blijft steken in een verstikkend paternalistisch conservatisme. Waarschijnlijk denken ze hier dat de  gewone burger met een ‘Corollo’ te stom is om een mening te hebben over zaken die voor hem niet ter zake zijn! Raar want vele politiekers willen nochtans graag in hun naam spreken…

En de technologie blijft niet achter. Onder de noemer  civic technology komen er meer en meer oplossingen op de markt om de participatie van de burger in het bestuur te vergemakkelijken en de democratie nieuw leven in te blazen.

 

Van verkozen naar uitgelote instellingen.

Persoonlijk streef ik naar een volledige afschaffing van de particratie. We hebben immers ‘meer participatie en minder particratie nodig’ om het met de woorden van  Karel Van Eetvelt te zeggen.

Vertrekkend van de ‘ideale’ staatstructuur’, zou ik onze instellingen (parlement, senaat, regering) bevolken met uitgelote burgers in plaats van te be-ezel-en met verkozen beroepspolitici.

De instellingen worden om de vier jaar vernieuwd. De burgers worden uitgeloot op basis van de bestaande diversiteit op vlak van bijvoorbeeld woonplaats, etniciteit, leeftijd, geslacht en opleiding.

Ben er rotsvast van overtuigd dat dit veel goedkoper zal zijn en veel, veel beter.

Veel goedkoper omdat alle overbodige partijpolitieke creaties (partijfinanciering, dubbele, driedubbele en zelfs vierdubbele bezetting van dezelfde bevoegdheid, kabinetten, politieke benoemingen, enz.) afgeschaft kunnen worden.

En beter doen zal echt niet moeilijk zijn als je ziet naar het geklungel van de huidige politieke generaties!

Trouwens waarom zouden burgers, bijgestaan door onafhankelijke experts en technologie, het niet beter kunnen doen dan beroepspolitici die meer bezig zijn met hun eigen carrière dan met het lot van de burgers?

 

Burgerparticipatie in de praktijk.

Burgers uitloten voor openbare bestuursfuncties werkt perfect. Daar zijn ontelbare voorbeelden van.

Kijk naar de juryleden op een assisenproces. Zij worden uitgeloot voor een heel belangrijke en delicate opdracht: oordelen over schuld of onschuld van de beklaagde..

In het midden van de jaren negentig zond het Britse Channel 4 het programma The People’s Parliament uit. Honderd willekeurig gelote burgers, van alle rangen en standen, gingen in debat over controversiële vraagstukken. Aan het einde van iedere uitzending moesten ze met een compromis komen. ‘Veel kijkers van The People’s Parliament’, schreef het tijdschrift The Economist, ‘achtten de debatten van een hogere kwaliteit dan die in het House of Commons. De leden van het eerstgenoemde lijken, in tegenstelling tot die van het laatste, te luisteren naar wat hun collega’s zeggen.’

Ook Hermès Gerrienne, die deelnam aan een Waalse burgerraad sprak in dezelfde zin.

En Joke J. Hermsen, een Nederlandse filosofe is heel positief over twee burgerinitiatieven in Nederland. ‘We hebben er in Nederland twee uitgeprobeerd, de Burgertop van Schiphol en de Friese burgerraad. Beide waren een succes. Ze kwamen met concrete voorstellen waar een meerderheid zich achter kon scharen. In het geval van Schiphol: geen verdere uitbreiding, accijns op kerosine en een vliegtaks. Dat is al meer dan het gepolder van professionele politici heeft opgeleverd.’

 

Waarom werkt het beter?

Dat de debatten van zulke burgerpanels hoogstaander zijn en tot betere resultaten komen verbaast me niets. Zoals al gezegd, diversiteit leidt altijd tot betere oplossingen.

Plus, heel belangrijk, de meeste burgers hebben een onbevangen, VRIJ gezond verstand. Beroepspolitici een geïndoctrineerd, ONVRIJ gezond verstand, gevangen in het keurslijf van hun partijprogramma en -dictaten, en het lobby-gefluister.

Dit is trouwens een van de grootste democratische deficits van het huidige systeem. Zo stemmen heel wat mensen voor een partij als NVA alhoewel ze helemaal niet zo tuk zijn op staatshervormingen of een ‘onafhankelijk  Vlaanderen’. Dit zijn noch voor Vlamingen (6.1%) noch voor Walen (4.7%) prioriteiten. Nochtans blijft NVA daar constant op doordrammen en zo het land lam leggen en krijgt het NVA-mantra dus echt een buitenproportionele dimensie. Niet echt democratisch….

Deze problemen worden vermeden door het uitloten van onze vertegenwoordigers.

 

#Citizen participation   #Democracy   #Good governance        #political parties

Wie regeert? Venten* of centen?

Wie regeert? Venten* of centen? 1046 713 Lhoëst Jean

Centen!!!!

Trouwens, sowieso zijn er al jaren geen venten meer te bespeuren in ons politieke landschap, alleen nog broekventjes. (*Sorry wijven of meiden, maar deze woorden rijmen niet zo met centen)

Vandaar dat ik in mijn boek ‘Hoe lang blijven we nog domme ganzen?’ van een ‘centrocratie’ spreek.

‘Een centocratie is een schijndemocratie waarin de burger om de zoveel tijd het recht heeft geleid te kiezen wie gedurende de volgende regeerperiode de waterdragers mogen zijn van de globale economische dictatuur. Hun hoofdtaak bestaat erin om de economische belangen zo goed mogelijk te dienen en om dit beleid, met de hulp van de media, zo goed mogelijk te legitimeren.’

Democratie stamt van de Griekse woorden dèmos (volk) en kratos (heerschappij). Maar niet het volk, maar de centen heersen, vandaar centocratie.

 

An inconvenient truth.

Van de absolute monarchie tijdens het Ancien Regime zijn we geëvolueerd naar het absolute marktfundamentalisme in onze dagen. De pijlers van het systeem zijn vervangen. De kroon door het geld. De aristocratie door de plutocratie en bedrijven. De clerus door de politieke partijen en de media.

En net als vroeger, is de gewone mens de dupe van het verhaal. Naast dwangarbeider is hij nu ook dwangconsument geworden. Hij hoest de inkomsten van de staat op (belastingen) en de winsten van de markten(omzet).

Hij mag …  werken, kopen en zwijgen!

Uiteindelijk is er qua maatschappelijke ordening dus fundamenteel niet zoveel veranderd sinds de Franse revolutie!

Toch wel  ‘an inconvenient truth’.

Jeffrey Sachs, een van de belangrijkste economen ter wereld omschreef het zo: ‘The rich control our politics to a huge extend. In return they get tax cuts and deregulation. It’s been and is an amazing ride for the rich.’

En Ludwig Verduyn, oud journalist bij de FET en De Morgen, draaide ook niet rond de pot toen hij  schreef: ‘Rijkste families hebben macht en invloed zonder verkozen te worden.’

It’s the money, Stupid!

Zoals eerder al geschreven, het algemeen belang is het verwaarloosd stiefkind van de politiek. Economische en partijpolitieke belangen primeren, niks anders. Dit is trouwens een belangrijke oorzaak van de groeiende kloof tussen burger en politiek. (Zie ook N030)

Voorbeelden, van deze ongemakkelijke waarheid vind je overal.

In de recentste editie van de FinCENFiles (omtrent witwassen van geld, belastingfraude, etz.) neemt ons landje een prominente plaats in. België, klein in oppervlakte, maar groots in het vergemakkelijken van belastingfraude- en ontwijking.

Zelfs tijdens een wereldwijde corona-pandemie primeren de economische belangen, en worden de armsten nog meer aan hun lot overgelaten! Zo zagen de Voedselbanken het aantal hulpbehoevenden met 20% toenemen tijdens de eerste coronagolf!

Of al eens afgevraagd waarom Europese belastingmaatregelen met unanimiteit moeten goedgekeurd worden? Ons landje staat trouwens heel vaak op de rem!

Overige voorbeelden van het primaat van de economische belangen:

  • Een ‘onzichtbare hand’ ketent ons. De mens is een aanhangsel van de markt geworden zoals Karl Polanyi het omschrijft.
  • Hoe rijker, hoe minder belastingen.
  • De slinger is veel te ver door geslagen in de richting van het kille kapitalisme.
  • Ongelijkheid, net zoals armoede of vervuiling, zijn een bijproduct van het absolute marktfundamentalisme.
  • De bbp-groei is het absolute mantra, met winstmaximalisatie als opperste streefdoel. Nochtans ‘Het bbp meet alles, behalve dat wat het leven waardevol maakt’ zoals Robert Kennedy het eens kernachtig uitdrukte. Inderdaad het getal zegt niets over gezondheid, onderwijs, ongelijkheid, milieu, enz.
  • Er is een ware symbiose tussen de politiek en de economie, twee handen op een buik. Alle partijen zijn in mindere of meerdere mate verworden tot marionetten van het markfundamentalisme. Denk maar aan wetten en belastingen op maat van de happy few, winsten privatiseren en verliezen collectiviseren, enz.
  • De happy few van het markfundamentalisme (plutocratie en bedrijven) betalen te weinig belastingen en bezitten te veel macht zonder verkozen te zijn. Een perverse situatie!!!!

 

Verkiezingen, een dekmantel.

Officieel leven we nochtans in een representatieve democratie. Om de zoveel jaar kiezen wij vertegenwoordigers (politici) die het land besturen in onze naam. Maar dit is slechts een dekmantel. Eens verkozen trekken de verkozen politici zich geen moer meer aan van de kiezer.

Democratie wordt in het Westen inderdaad meer en meer een hol woord. Het dient enkel ter legitimatie van een beleid dat bedoeld is om, naast de eigen partijpolitieke belangen, de economische belangen van een minderheid te behartigen.

Dat beslissen in functie van economische belangen zich weinig aantrekt van het algemeen belang moge duidelijk blijken uit bijvoorbeeld de evolutie van de armoede in de wereld.

De kloof tussen arm en rijk groeit zienderogen, ook en zelfs sneller in het democratische Westen. Uit de recentste Armoedebarometer blijkt dat het aantal mensen dat in armoede leeft de voorbije jaren fors is toegenomen in ons landje, vooral sinds 2014. Is dit democratie?

 

En de burger betaalt het gelag.

De burger betaalt veel te veel belastingen. Omdat:

  • de plutocratie haast geen belastingen betaalt;
  • de economische belangen veel overheidsgeld opslorpen: investeringen, subsidies, belastingfraude- en ontwijking, enz.;
  • de politieke partijen er een inefficiënt en duur boeltje van maken met veel te veel postjes.

Hoe lang blijven wij die centocratie nog gedogen?

 

 

#Citizen participation   #Democracy   #Free markets            #French Revolution    #Good governance            #Leadership    #political parties

Het verdriet van de politieke verantwoordelijkheid!

Het verdriet van de politieke verantwoordelijkheid! 750 539 Lhoëst Jean

Nog meer dan het slecht of bedenkelijk bestuur, zijn de normvervaging en verloedering van de politieke zeden oorzaken van de groeiende kloof tussen burger en politiek.

 

Een 19e -eeuws paternalisme.

De politiek behandelt burgers als onverantwoorde en niet te vertrouwen mensen. Kijken ze teveel in de spiegel?

Bovenop een waanzinnige regelneverij, wil de politiek ook ons zelfbeschikkingsrecht  beknotten. Voorbeelden als het beperken van het recht op abortus of voedselbonnen voor armen spreken boekdelen. Wat een paternalisme, allez dan toch voor de minder begoeden….

En van het neerkijken op de gewone burger kijken sommige politici niet meer vanop! Ze voelen zich superieur. Met denigrerende uitspraken als ‘ministers hebben een auto van standing nodig, geen Toyota Corollo (sic)’ maakte een van onze clowns dat heel duidelijk!

 

Dictatuur van de opgezweepte toog.

Het is niet omdat een overgrote meerderheid, opgezweept door populisten, vindt dat het ‘zo’ moet zijn, dat die ‘zo’ daarom juist is of de beste oplossing is. De geschiedenis staat vol van die opgefokte zo’s die faliekant afliepen voor iedereen!

Pythagoras waarschuwde ons al voor de dictatuur van de meerderheid met deze wijze woorden:

‘Ga de menigte uit de weg: de olifant verlaat de weg als hij een troep varkens ziet aankomen.’

De stem van de niet ‘zo’ denkers raakt veel te veel ondergesneeuwd door die van de massa. Een gevaarlijke evolutie, voor de democratie en de zwakkeren in de maatschappij!

 

Identitaire verdwazing.

Haat en boosheid tegen andersdenkende of anderszijnde burgers vieren hoogtij. Sommigen partijen aarzelen niet het ‘goede voorbeeld’ te geven door volop haat en afkeer te spuien op de sociale media … op kosten van diezelfde burger(partijfinanciering)! Van cynisme gesproken.

Obama zei ooit deze wijze woorden ‘Als leiders doen we er beter aan gevoelens van identiteit die leiden tot het kleineren van anderen in te dammen in plaats van aan te moedigen’. En wat doen onze politieke leiders?

 

Populistische stemmingmakerij en polarisering.

Populistische demagogen jutten de bevolking op tegen elkaar, vanuit de wetenschap dat het publiek ontvankelijker is voor kreten dan voor argumenten.

Zo veroorzaken vele politici meer commotie over sociale fraude dan over fiscale fraude. Als je weet dat fiscale fraude ons vele, heel vele miljarden meer kost, zegt dit veel over hun aandacht voor Jan Modaal en goed bestuur!

Of de Vivaldi regering die gesteund wordt door 87 leden van de 150 in het parlement afschilderen als ondemocratisch is ofwel niet kunnen rekenen, ofwel heel ondemocratisch gezwam!

Zondebokken en zwarte pieten verspreiden zich als een lopend vuurtje. We leven immers in een cultuur van ‘het is de fout van anderen’. De verkoop van paraplus piekt, die van spiegels keldert.

De huidige generatie politici lijkt het gaan voor positieve, constructieve oplossingen te hebben verleert. Het lijkt me dat ze enkel nog excelleren in het debiteren van giftige zinnetjes die polariseren en het klimaat verzieken. Politici die beweren ‘wij zijn beter’ liegen er op los omdat hun uitspraak altijd een onwaarheid van jewelste is. Maar ja, het is nu eenmaal gemakkelijker een ander te verlagen dan jezelf te verheffen. Hoe kun je zulke mensen vertrouwen?

Buiten applaus bij de achterban, wat denk je te kunnen bereiken met polariserende uitspraken zoals ‘Wij zijn een goed draaiende boîte, zij een niet-zelf bedruipend winkeltje.’  Enkel veel haat in de winkeltjes en veel terechte ergernis en schaamte in nogal wat ‘boîtes’. Is dit het niveau en de taal van een leider of van een verongelijkt broekventje?

 

Pandemie van dubbele tongen….

Ethiek en politiek rijmen enkel nog op papier. In realiteit heersen ongerijmdheden en dubbele moraal.

Neem nu deze uitspraak ‘‘We kunnen niet verder op het spoor om inactiviteit te ondersteunen.’ Die komt uit de mond van een parlementslid die al twee jaar moedwillig inactief was omdat zijn partij geen regering wilde vormen. Waarom past hij zijn ‘wijsheid’ niet toe op zijn eigen pluche job? Dat zou pas een goed voorbeeld zijn!

Diegenen die het land altijd maar meer willen splitsen, zijn ook de grootste roepers om de Brusselse politie te splitsen, sorry verenigen (fusioneren). Want ‘een ééngemaakt commando is immers efficiënter’. Maar is eenheid van commando dan ook niet beter voor bijvoorbeeld de Brussels Ring of het bestuur van ons land? (cfr de kakofonische aanpak coronacrisis). Wat een ongerijmdheden.

Ministers die liegen of nergens van weten, zelfs niet van moorden, kunnen tegenwoordig vrolijk verder blijven doen. Och, niet zo erg als je tot de clan van de ‘goeie Vlamingen’ behoort, anders is het uiteraard minimum ‘crimineel onverantwoord’. De normvervaging ver voorbij: de triomf van de dubbele moraal en het verdriet van de politieke verantwoordelijkheid!

Hoe zouden deze ‘goeie Vlamingen’ reageren moest een rechter een niet raszuivere Vlaamse relschopper vrijspreken omdat de man zich van niets meer herinnert?

 

Betalen voor kreten, haat en verdeeldheid.

Uit solidariteit vind ik het helemaal niet erg om belastingen te betalen voor hen die het minder hebben of niet mee kunnen. Wie die ‘hen’ ook mogen zijn: katholiek of moslim, nationalist of communist, Vlaming of Waal, hetero of homo, werkloze of werkverslaafde, enz. Maar ik vind het wraakroepend dat ik belastingen moet betalen om partijen te financieren die naar hartenlust dit geld gebruiken om loze kreten te lanceren, en haat en verdeeldheid te zaaien. En zelfs mijn eigen land ondermijnen. Betalen om je land af te breken, il faut le faire!!!!!!!

 

Geen project, niets om fier over te zijn.

Van ooit een voorbeeld in Europa (onze vooruitstrevende, liberale grondwet, stichtend lid van de Europese Unie, enz.) zijn we verworden tot de risee van Europa (inefficiënt bestuur, het niet te nauw nemen met mensenrechten, enz.). Van ooit fier hier geboren te zijn, voel ik nu eerder schaamte om onze belachelijke kleuterpolitiek!

Kortzichtigheid lijkt de meest verbreide oogziekte in ons land. Onlangs las ik dit ‘In Antwerpen is het “Wir straffen das” in plaats van “Wir schaffen das”.‘ Vervang Antwerpen maar door België en je heb een heel goede beschrijving van wat er leeft…. Mensen snakken naar politici die zaken verwezenlijken die goed zijn voor het welzijn van alle landgenoten… Ken jij er zo nog?

 

Besluit.

De politiek is elk schaamtegevoel kwijt.  Hoe kun je die kibbelende kleuters nog vertrouwen?

De hierboven beschreven symptomen zijn evenvele tekenen van het failliet van de huidige particratie of ‘centocratie’.

En het toppunt van cynisme: wij, de burgers, betalen (partijfinanciering) de politieke partijen om ons landje te verkruimelen, de democratie te kraken en haat te zaaien! Schandalig. Hoe lang nog?

Hoe lang nog om een nieuw tijdperk van directe democratie in te stappen, zonder politieke partijen?

 

#Cooperation    #democracy     #fraternity    #good governance   #good/bad practices   #hate/fear   #identity   #leadership  #populism  #taxes