Blog NL

Halt aan ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’!             

Halt aan ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’!              1177 561 Lhoëst Jean

Droom van een betere wereld voor iedereen. Een wereld met veel minder borstklopperij en meer solidariteit. Waar we beseffen dat we allen dezelfde anderen zijn. Waar we samen, met respect voor ieders eigenheid plezier maken. Waar het welzijn van allen primeert op de extreme rijkdom van enkelen.

Zoiets moet mogelijk zijn als we ons verstand boven onze buikgevoelens plaatsen. Als we stoppen met de rijken rijker en de armen armer te maken. Als we het marktfundamentalisme omvormen tot een wijze en vooral rechtvaardige markt.

Dit is ook wat Ingrid Robeyns voor ogen had in haar boek ‘Limitarisme’.

Wat is hier zoal voor nodig?

Rechtvaardig belastingsysteem.

Zoals zovele anderen pleit ook Ingrid voor een rechtvaardiger belastingsysteem waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen om de ongelijkheidskloof minder gapend te maken. En begrotingstekorten te dichten.

Vermogens en vermogensinkomsten moeten eindelijk belast worden op een eerlijke en progressieve manier. Zodat belastingen op arbeid verminderd kunnen worden. En er voldoende middelen zijn voor een vooruitstrevend sociaal beleid om armoede en uitsluiting een kordate stop toe te roepen. Iedereen zou er wel bij varen, incluis de superrijken!

Een groot draagvlak voor rechtvaardige belastingen.

Heel wat anderen zijn het eens zijn met haar.

Zo wenst ruim 80% van de publieke opinie meer fiscale rechtvaardigheid.

Schoors drukte het kernachtig uit: ‘‘Een euro is een fucking euro. Belast elke euro op een gelijkaardige manier, of die nu uit vermogen of arbeid voortkomt.

Ook sommige wereldwijd bekende persoonlijkheden laten zich niet onbetuigd: Biden, Obama, paus Franciscus, Noam Chomsky, Oxfam, enz.

Internationale instellingen raken meer en meer overtuigd. De OESO en de Hoge Raad voor Financiën pleiten al langer voor een takshift van arbeid naar vermogenswinsten.

Zelfs de rijken roepen op hen correcter te belasten: Patriotic MillionairesTaxmenow, Millionaires for Humanity en rijke individuen zoals Abigail Disney of Marlene Engelhorn.  Zelfs de Financial Times pleit voor eerlijker belastingen.

Tenslotte hebben onlangs bijna 300 miljonairs, economen en politieke vertegenwoordigers uit vele landen in een open brief de G-20 staatshoofden opgeroepen tot een nieuwe internationale overeenkomst over vermogensbelasting om te ‘voorkomen dat extreme rijkdom onze collectieve toekomst blijft aantasten

Trouwens het is ook geen radicaal nieuw idee. De ‘trente glorieuses’ na WO II werden gefinancierd met torenhoge belastingtarieven.

Winkelhieren, belastinghieren.

Om de ‘race to the bottom’ qua belastingen enigszins af te zwakken moeten we bedrijven belasten in functie van de omzet gerealiseerd in ieder land.

Stel dat een bedrijf wereldwijd een netto winst (uitgekeerd en/of ingehouden) maakt van 1 miljard op een omzet van 20 miljard waarvan 750 miljoen (3.75%) gerealiseerd in België. Dan zal 3.75% van haar wereldwijde winst (=37.5 miljoen ) belast worden aan het tarief van de Belgische vennootschapsbelasting.

Bedrag dat ze in hun land van gekozen domicilie  kunnen recupereren van de daar betaalde belastingen mits ze kunnen aantonen dat ze wereldwijd minstens 20% belastingen hebben betaald.

Belastingen betalen op de inkomsten die men haalt uit een land lijkt me logisch omdat om die inkomsten te halen men beroep moet doen op klanten en (publieke) diensten van dat land.

Bovendien zou het de schande dat mensen op zoek naar betere levensomstandigheden ophokplicht krijgen, maar dat kapitalen lustig naar de fiscaal gunstigste plekjes kunnen vluchten, wat minder hemeltergend maken!

De vervuiler betaalt.

Terwijl de modale burger (terecht) beboet wordt voor het achterlaten van een leeg blikje, mag de rijke burger zwaar met belastinggeld gesubsidieerd rondvliegen in zijn privé-jet zonder een jota te betalen voor de troep die hij achterlaat. Hoelang blijven wij zulke anomalieën nog dulden?

Dringend nood aan een progressieve ‘vervuiler betaald’ belasting op de uitstoot van allerlei gassen en andere troep, door om het even wie, burgers of bedrijven. Een heffing zonder uitzonderingen en achterdeurtjes. Opbrengst kan dienen om de gewone burgers die niet verantwoordelijk zijn voor de verloedering van ons leefmilieu te helpen de klimaat- en energie transitie te maken (bijvoorbeeld om de isolatie van hun bescheiden woningen te betalen).

Verder moeten we stoppen met zwaar vervuilende industrieën en/of belasting ontduikende of ontwijkende bedrijven te subsidiëren.

Pak eindelijk de belastingfraude en -ontwijking aan.

Nog zo’n neoliberaal dogma: veel heisa maken over sociale fraude, maar zwijgen over wat echt belangrijk is, de miljardenhoge belastingfraude en – ontwijking.

De zweep en het vergrootglas voor sociale fraude, de fluwelen handschoen en de blinddoek voor belastingfraude en – ontwijking door bedrijven en welgestelden.

Om tot een meer rechtvaardige wereld te komen waar het welzijn van iedereen primeert, zullen we kordaat moeten optreden tegen elke vorm van diefstal van gemeenschapsgeld, om het even of de dief een kleine of grote garnaal is.

Ik hoop dat ik ooit niet meer zulke beschamende commentaren in de buitenlandse pers moet lezen als deze uit de Volkskrant (Nederland): ‘De fraudeobsessie in dit land (België) concentreert zich op de mensen die het minst bezitten en de minste mogelijkheden tot verweer hebben.

Herziening erf- en schenkingsrecht.

Op het zelfde ogenblik ergens op de wereld worden twee kinderen geboren. Eentje badend in de miljarden, de andere krijsend van honger. Wie van deze kinderen is verantwoordelijk voor zijn lot? Wat is de verdienste van deze kinderen in hun rijkdom of armoede? Strook dit enorme verschil bij de start met een gelijke kansen beleid? Hoe valt zoiets te rijmen met het getoeter van een zich ‘superieur’ wanende ‘me, myself and I’ beschaving?

Warren Buffet, zelfs geen modale burger, zei hieromtrent: ‘Het is mijn overtuiging dat de overdracht van rijkdom binnen dynastieën niet gunstig is voor de samenleving’.

Daarom ben ik akkoord met de voorstanders van een begrenzing van de intergenerationele overdracht van rijkdom. Boven een bepaald bedrag moet haast alles weg belast worden, i. e . teruggegeven worden aan de samenleving waaruit het is ontsproten.

Ben ook voorstander van Picketty’s voorstel om iedere jongere op een bepaalde leeftijd een startkapitaal te geven om een beter gelijke kansen beleid te ondersteunen. En zoiets zou de innovatie zeker ten goede komen!

Is zoiets mogelijk?

Ik denk het wel, maar het zal nog heel veel tijd vergen. En vooral, we zullen anders moeten aankijken tegen democratie en mondiaal bestuur. Voer voor mijn volgend artikel.

#Challenges  #Climate change  #Good governance  #Taxes

Volgend artikel op 24/05/2024:

Op naar een nieuwe wereldorde.

Kun je te rijk zijn?

Kun je te rijk zijn? 620 644 Lhoëst Jean

Onlangs las ik het interessante boek ‘Limitarisme’ van de politieke filosofe Ingrid Robeyns.

In dat boek pleit ze voor een plafond aan rijkdom. Volgens haar ‘verdient niemand het om meer dan tien miljoen te bezitten’. Meer is moreel gezien niet te verantwoorden.

Vanaf wanneer ben je echt rijk?

Hoe warmpjes ’in centen’ moet iemand zitten om rijk te zijn? Dat is een vraag waar filosofen, economen en anderen al eeuwen over nadenken.

Volgens een recent artikel in De Standaard behoor je in België tot de rijkste 5 procent vanaf een netto gezinsvermogen van 1,3 miljoen euro en een netto maandelijks gezinsinkomen van meer dan 11.000 euro.

Qua vermogen lijkt dit weinig. Maar het gaat om schattingen  vermits ons landje, als een van de weinigen, nog steeds geen vermogens databank heeft. Dus niemand kent het vermogen van de echt rijke mensen….  Zij houden het immers liever bij ‘pour vivre heureux, vivons cachés.

Kun je te rijk zijn?

Volgens Ingrid verdient niemand het om meer dan 10 miljoen euro te bezitten.

In haar boek legt ze op scherpzinnige en prima be­ar­gu­men­teer­de wijze uit waarom rijkdom, en zeker extreme rijkdom moreel niet te verantwoorden is.

Haar voornaamste punten:

  • Niemand kan zeggen dat zijn rijkdom alleen zijn verdienste is. Om het even wat, je hebt altijd anderen nodig om iets te bereiken. En je bouwt verder op het verleden. Bovendien spelen toeval en de omstandigheden een heel belangrijke rol;
  • Heel wat van de rijkdom is gewoon geërfd. Is dit jouw verdienste?;
  • Heel wat van de rijkdom is ’besmet door misdaad, machtsmisbruik of fraude’. Bijvoorbeeld als gevolg van zelf bepaalde gunstige belastingtarieven en/of van belastingfraude en -ontwijking. Of te danken aan activiteiten die de medemens uitbuiten.
  • Winstmaximalisatie gaat gepaard met enorme planetaire en maatschappelijke schade (cfr klimaatopwarming, milieuschade, uitbuiting, ratraces, enz.). De graaiers van die rijkdom draaien niet op voor die schade, die gewoon afgewenteld wordt op de minder gefortuneerden;
  • Rijkdom is macht en die macht wordt aangewend om wetten op maat van de rijken te laten schrijven. Hun motto: winsten belastingvrij privatiseren, verliezen en aangebrachte schade collectiviseren. En alzo de democratie ondermijnen.

Zo zijn de economische machtshebbers er sinds 1985 in geslaagd de vennootschapsbelasting wereldwijd te doen dalen van 49% naar 24%. En de meeste bedrijven betalen slechts een fractie van die 24% door allerlei (on)wettige ontsnappingsroutes en uitzonderingen. Verder sluizen ze hun haast belastingvrije winsten op een fiscaal vriendelijk manier door naar hun aandeelhouders (dividenden) die ook al fiscaal in de watten gelegd worden. En zo neemt de ongelijkheid op een perverse manier toe. Zoals in het Ancien régime, geldt inderdaad ook nu nog ‘ Hoe rijker, hoe minder belastingen’.

Jeff Bezos, een stichtend voorbeeld.

Bezos behoort tot de rijkste miljardairs ter wereld. Hij noch zijn bedrijven (Amazon) betalen haast belastingen. Hij verbiedt vakbonden in zijn bedrijven waar de werkomstandigheden abominabel zijn. Hoe kun je zoiets moreel verantwoorden?

Is rijkdom beperken radicaal?

Dat er vragen rijzen bij de groeiende vermogensconcentratie in de handen van enkele happy few is normaal en ook niet echt nieuw.

Zo pleitte Plato al in zijn boek ‘De wetten’ dat de rijkste burgers niet méér zouden mogen bezitten dan drie à vier keer zoveel als de armste burgers.

En Roosevelt, wellicht de meest invloedrijke president van de VS, zei in 1942 in het Congres: ‘Geen enkele Amerikaan zou een inkomen mogen hebben dat hoger is dan 25.000 dollar’ (plus minus 1 miljoen dollar vandaag). Al wat meer was, wou hij belasten aan 100%!

Obama, de laatste normale president van de VS verklaarde: “Een wereld waarin 1% van de mensheid net zoveel rijkdom heeft als de andere 99 % zal nooit stabiel zijn.”

En zelfs vele rijken vinden dat er iets moet veranderen. Zo schreef MacKenzie Scott, de ex-vrouw van Amazon-topman Jeff Bezos : “Ik twijfel er niet aan dat mijn welvaart van de samenleving komt, en ik zal dan ook teruggeven aan de samenleving tot de koffers leeg zijn.”

Zo zie je maar, zo radicaal zijn de beschouwingen van Ingrid Robeyns niet. Trouwens ooit was het pleitten voor vrouwenstemrecht ook radicaal…

Waarom zulke ongelijkheden?

Het neoliberalisme – ‘greed is good’ – is de oorzaak van de groeiende ongelijkheid en de (onbelaste) accumulatie van rijkdom in de zakken van een paar happy few.

Noam Chomsky, een van de grootste denkers van deze tijd, omschrijft de gevolgen van het neoliberalisme als volgt: ‘Een enorme stijging van sociale en economische ongelijkheid, een opvallende stijging in ernstige ontbering voor de armste landen en volkeren van de wereld, een rampzalig milieu wereldwijd, een wankele globale economie en een ongekende welvarendheid van de rijken.’

Hierna een paar plaatjes die deze zonden illustreren.

1 Ongelijkheid in beeld.

1% van de mensen bezit zoveel als de rest, de 99%. En ze blijven haast alle nieuwe rijkdom weggraaien. Zo verwierven de 1% 63% van de nieuw gecreëerde rijkdom in 2020-2021, de armste 90%, een schamele 10%!!!!!. Hoe kun je dit nog uitleggen?
 
Sinds 2020 is het vermogen van de vijf rijkste mannen ter wereld meer dan verdubbeld. Per uur werden zij gemiddeld 14 miljoen dollar rijker. Tegelijkertijd zijn vijf miljard mensen wereldwijd armer geworden door de torenhoge inflatie.’ (Oxfam).
 
We zijn op weg een samenleving te worden met slechts enkele rijke mensen en een heleboel arme. Dat is niet houdbaar’, zegt Morris Pearl, voorzitter van de Patriotic Millionaires en voormalig directielid van de vermogensbeheerder BlackRock, in The Guardian. ‘Zo kan een samenleving nooit duurzaam zijn.’
 
Op een wereldbevolking van zo’n 7,2 miljard wil dat zeggen dat deze 62 miljardairs samen net zoveel rijkdom in handen hebben als de hele armste helft van de mensheid.

2 Evolutie lonen vs winsten.

Miljoenen mensen moeten zich tevreden stellen met een of meerdere ‘hamburgerjobs’ die een koopkracht opleveren die verbleekt bij wat hun ouders en grootouders met hun loonbriefje konden doen.

In het boek Fantoomgroei tonen Sander Heijne en Hendrik Noten aan dat de Nederlandse economie de voorbije veertig jaar met tientallen procenten gegroeid is, terwijl de reële gezinsinkomens verhoudingsgewijs nauwelijks gestegen zijn.

Sinds 1980 zijn de winsten in de economie als geheel sterk gestegen. Dat is een bewijs dat grote bedrijven de markten domineren van de goederen die ze verkopen. Dit is een fundamentele verandering in de economie, die de compensatie die werknemers ontvangen voor hun arbeid vermindert, terwijl degenen die de bedrijven bezitten – inclusief wij allemaal die deelnemen aan pensioenfondsen die in die bedrijven investeren – het beter doen. (Boek
De wintstparadox van Jan Eeckhout).

3 Een centocratie.

Van een democratie naar een centocratie.
Het is wel duidelijk dat miljardairs een gevaar zijn voor onze democratie. (Paul De Grauwe)
Volgens Thompson is de concentratie van macht en rijkdom bij de elite gevaarlijker voor de democratie dan de dreiging van het populisme.

4 Hoe rijker, hoe minder belastingen.

Zonder woorden

Ethisch niet meer te verantwoorden.

Ben het volledig eens met mevrouw Robeyns dat de hierboven beschreven vaststellingen ethisch niet te verantwoorden zijn, onder geen enkel beding.

Een samenleving waarin enkelen kunnen rentenieren tot de volgende ijstijd en de anderen nog eens niet weten wat ze diezelfde avond zullen kunnen eten, is niet langer verdedigbaar!

Hoe krijg je dit nog uitgelegd?

Ongelijkheid begrenzen en het neoliberalisme aanpakken en omvormen tot een systeem ten dienste van het welzijn van de mensheid is de uitdaging van deze eeuw!

#Equality  #Free markets  #Good/bad practices  #Poverty  #Taxes  #Wealth

Volgend artikel op 3/05/2024:

Stop ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’!

België, een regeeronwillige democratie met een stemverbod!

België, een regeeronwillige democratie met een stemverbod! 2048 1442 Lhoëst Jean

Absurd? En toch is dit de werkelijkheid in ons Belgistan.

Naast de eerder reeds beschreven democratische zwakheden (N031, N094, N095), bevat onze democratie nog een aantal andere absurditeiten.

Zo kun je voor het federale parlement niet stemmen voor wie je wilt, willen sommige partijen niet regeren, worden belangrijke beslissingen soms ‘stoemelings’ genomen en worden nepverhaaltjes verteld om de democratie te ondermijnen.

In afwachting van een directe democratie met een uitgeloot parlement, zouden misschien toch al een aantal van deze democratische deficits opgelost moeten worden.

Een democratie met een stemverbod!

Het federale parlement en de regering zijn verantwoordelijk voor het ganse land en bevoegd voor belangrijke materies die ieder van ons aanbelangen. En een volksvertegenwoordiger vertegenwoordigt iedere burger, van Aarlen tot Oostende en niet alleen zijn eigen clanleden.

En toch wordt ons stemrecht beperkt. Een democratische grote systeemfout, die ik nog steeds niet begrijp.

Inderdaad, iemand in Aarlen mag niet stemmen op een Vlaamse partij zelfs als hij er van overtuigt is dat zij het land het beste zou besturen.  En omgekeerd uiteraard ook, iemand van Oostende voor een Waalse partij?

Dat zulke democratische absurditeiten mogelijk zijn in ons landje, zegt veel over het belabberde niveau van onze politici. Een bende wereldvreemde kleuters.

Belangrijke beslissingen zonder enige inspraak.

Steeds meer  beslissingen worden boven de hoofden van de burgers genomen zonder enige vorm van inspraak of zonder enige manier om onze afkeur uit te drukken.

Zo bestraffen we Rusland voor zijn inval in Oekraïne en besparen we moeite nog kosten om de Oekraïners te helpen. Tegelijkertijd geven we Israël een vrijgeleide om een genocide in Gaza aan te richten. In gans deze schandalige twee maten en gewichten politiek heeft de burger geen enkele inspraak. Is dit democratisch?

Ondanks ons grote begrotingstekort, beslissen we toch om meer uit te gaan geven aan wapens. We starten een nieuwe wapenwedloop ten gunste van de aandeelhouders van de wapenindustrie daar waar de NAVO al veel, veel meer uitgeeft dan Rusland en China te samen? Kan iemand me uitleggen waarom dat nodig is? Zijn we dan zoveel inefficiënter dan onze grote ‘rivalen’?

Zelfs in onze persoonlijke levenssfeer worden we beperkt in ons zelfbeschikkingsrecht door mensen die hun visie willen opdringen aan andersdenkenden. Neen nu het abortusdebat. Waar moeit de politiek zich toch mee? Laat iedereen toch vrij beslissen wat hij wil doen binnen de richtlijnen van de wetenschap. Iemand die geen abortus wil, kan niet verplicht worden tot abortus. Iemand die abortus wil na 16 weken bijvoorbeeld kan dit recht niet ontzegt worden. Laat de burger toch beslissen aub!!!

Regeringsschuwe verkozenen!

Typisch voor de Belgische democratie is dat het vaak lang, heel lang kan duren voor er eindelijk een federale regering gevormd is. Ego’s en veto’s zijn blijkbaar belangrijker dan goed bestuur!

Dit gebrek aan verantwoordelijkheidszin is schandalig en wraakroepend. Mensen gaan naar de stembus omdat ze snel een regering verwachten die bestuurt en keuzes maakt in het belang van iedereen.

En terwijl de regeringsonderhandelingen lopen, kunnen de parlementsleden rustig toekijken op dit circus en genieten van hun royale vergoedingen om niets te doen.

Aan dit circus moet dringend een einde komen. We kunnen hiervoor de hulp van de vrouwen inroepen zoals Kroll suggereerde in de cartoon hiernaast. Maar het kan ook vrouwvriendelijker, door regeringsschuwe parlementsleden als werkschuwe werklozen te behandelen! Iedereen gelijk voor de wet!

Een fabeltjeskrant democratie.

En de democratie is ook niet gediend met kleuter-politici die om de haverklap de democratie zelf ondermijnen met nepverhaaltjes. De soms gehoorde claim ‘de federale regering moet een Vlaamse meerderheid hebben’ behoort tot deze categorie. Deze loze bewering van sommige journalisten en politici is bullshit en totaal onwaar!

De Vivaldi regering is democratisch volledig legitiem met een meerderheid van 87 zetels op 150 in het parlement.

Ter info, Vlaanderen heeft de absolute meerderheid in het parlement (87 op 150) en kan dus wetten maken of kraken en zelfs een federale regering vormen, gesteund door alle Vlaamse partijen samen.  Niets belet hen dat. Waarop wachten ze? Is afbreken, klagen en de onwil compromissen te sluiten misschien lonender?

Trouwens Michel I was een federale regering met een Vlaamse meerderheid en het was meteen ook de slechtste regering in jaren!!!!

We need to talk!

Uit mijn laatste artikelen blijkt duidelijk dat de westerse democratieën een illusie zijn. We mogen gaan stemmen, maar daar stopt het dan. Als burger hebben we geen enkele inspraak in het beleid dat nog steeds door partijpolitieke en economische belangen gedicteerd wordt. Vandaar dat ik over centocratiën spreekt.

Politici, ‘We need to talk’.  Dringend!

#Democracy  #Good/bad practices  #Parliament  #Belgium

Paasvakantie.

Volgend artikel op 19/04/2024:

Kun je te rijk zijn?

Heeft het nog zin te gaan stemmen?

Heeft het nog zin te gaan stemmen? 406 546 Lhoëst Jean

Binnenkort moeten we weer naar de stembus. Maar waarom eigenlijk? Begrijp heel goed dat vele mensen zich daar vragen bij stellen als je ziet wat er in de praktijk gebeurd. In 2019 hebben maar liefst 17% van de burgers niet of blanco gestemd!!!!!

We kiezen ‘onze’ vertegenwoordigers in het bestuur van ons landje. Zou je dan niet verwachten dat deze rekening houden met de prioriteiten en wensen van de burgers? Maar dit is een utopie in onze tot ‘centocratie’ verworden democratie.

Opiniepeiling na opiniepeiling blijkt bijvoorbeeld dat de burger, aan beide kanten van de taalgrens,  een rechtvaardiger  fiscaal systeem wil, en echt niet wakker ligt van nog meer communautair gebeuzel? En wat gebeurt er in de praktijk? Precies het omgekeerde. Hoeft het dan te verwonderen dat het vertrouwen van de burger in de politiek wegebt? En velen zich dan maar laten misleiden door ‘ander en beter’?

Om de democratie terug geloofwaardiger te maken, moet de burger meer inspraak krijgen in het beleid van het land.

Een manier zou bijvoorbeeld kunnen zijn om de top prioriteiten van de burgers in dit land tot inzet van de verkiezingen te maken zodat de mensen eindelijk eens een duidelijker zicht zouden krijgen op hoe elke partij hun verzuchtingen concreet zou aanpakken.

Volksraadplegingen.

Om de top 5 prioriteiten van de burgers te kennen, wordt er om de twee jaar een officiële, uitgebreide en wetenschappelijk verantwoordde volksraapleging georganiseerd. Het doel moet zijn om op een zeer betrouwbare, objectieve manier te peilen naar de verwachtingen, bezorgdheden en prioriteiten van de burgers. Wat is nu echt belangrijk voor de burgers van ons land?

Actieplannen politieke partijen.

Eén jaar voor de verkiezingen, worden de laatst gekende top 5 prioriteiten van de Belgen aan alle partijen in het federale parlement voorgelegd. Met de vraag om voor iedere prioriteit zo concreet en volledig mogelijk uit te leggen wat ze zouden doen om het probleem/verwachting aan te pakken.

Voor iedere prioriteit geven ze 2 antwoorden. Eerst wat ze zouden doen als ze de volstrekte meerderheid in het parlement zouden hebben. Het is altijd interessant om te weten wat iemand zou doen moest hij/zij echt alles kunnen doen zonder rekening te houden met anderen. En tweedes, wat is het minimum waarvoor ze zouden vechten als ze in een coalitie deelnemen.

Te vage, misleidende of te algemene antwoorden worden niet weerhouden. Net zo min als voorstellen/maatregelen die ongrondwettelijk zijn of indruisen tegen de internationale rechtsorde of de mensenrechten.

Evaluatie actieplannen.

Elk voorstel wordt geanalyseerd op een neutrale, apolitieke wijze. De bedoeling is niet tot een waar­de­oor­deel  te komen omtrent het al of niet goed/slecht zijn van de voorgestelde maatregelen. Deze evaluatie is geen stemadvies.

Bedoeling is wel om de impact van elk voorstel na te gaan op diverse vlakken.

Zoals de impact op het welzijn van de diverse bevolkingsklassen: de top 25% rijksten, de 25% armsten, de twee kwartielen middenmoters alsook op de minderheden.

Economische impact: BNP, groei, winnaars en verliezers, zal het de ongelijkheid vergroten of verkleinen, enz..

Impact op de evolutie van de  VN duurzaamheidsindicatoren.

Impact (KT en LT) op milieu en klimaat.

Netto budgettaire impact (uitgaven, inkomsten, eventuele terugverdieneffecten, afgeleide en verdoken kosten, enz.).

Publicatie resultaten.

Zo’n drie maanden voor de verkiezingen krijgt iedere burger in zijn bus de brochure ‘Uw prioriteiten en de politiek.’ Met hierin op een uniforme manier en in een gemakkelijk te begrijpen taal de 5 topprioriteiten van de burgers met voor iedere prioriteit wat iedere partij voorstelt samen met de impact analyse van hun voorstellen.

De input in deze brochure van de politieke partijen is beperkt tot hun voorstellen. Het kan echt geen forum zijn voor allerhande andere beloftes en/of reclame. De burger moet op een bevattelijke wijze kunnen zien wat zijn stem zal betekenen. Deze brochure wordt ook voorgesteld via de bestaande TV kanalen.

Dit zal er toe leiden dat kiezers eindelijk met een betere kennis van zaken kunnen stemmen.

Post-evaluatie regeringsbeleid.

De bovenstaande brochure kan uiteraard ook gebruikt worden om een regering te beoordelen op haar beleid. En om na te gaan hoe geloofwaardig partijen zijn….

Verantwoordelijkheid proces.

Het hele hierboven beschreven proces van volksraadpleging tot publicatie van de brochure ‘Uw prioriteiten en de politiek’  zou moeten gebeuren door het Federale Planbureau in samenwerking met 5 universiteiten verspreid over het land.

Het geheel onder toezicht van een om de vier jaar opnieuw uitgeloot burgerpanel, in samenspraak met de middenveldorganisaties en experten, actief in de domeinen waarin de verkozen topprioriteiten vallen.

Het hele proces zou gefinancierd kunnen worden door (1) een  forse daling van de subsidies aan bestaande partijen, die meestal alleen aangewend worden voor polariserende partijpropaganda en desinformatie en (2) een vereenvoudiging van kafkaiaanse structuren (bijvoorbeeld één beheersmaatschappij voor de Brusselse ring in plaats van drie, één minister van klimaat in plaats van vier, enz.).

Een grote stap voorwaarts!

Ben er van overtuigd dat het hierboven vermelde proces al een hele stap voorwaarts zou zijn in het herstel van de geloofwaardigheid van de democratie.

Het grote voordeel van dit systeem zou in ieder geval zijn dat de kiezer beter geïnformeerd zou kunnen stemmen. Want nu stemmen veel te veel mensen tegen iets in plaats van voor iets. Zouden de minderbedeelden die de regering Michel I destijds in het zadel stemden, vermoed hebben dat dit ten koste van henzelf zou gaan ? Meer belastingen voor hen en minder voor de rijken, en dat het daar uitvloeiende begrotingstekort zou moeten gefinancierd worden door besparingen in de sociale zekerheid?

Het is hoogtijd dat politici stoppen met eindeloos lullen en kibbelen over dingen die er niet toe doen, en niks doen aan de dingen die de burger belangrijk vindt!  

#Citizen participation  #Democracy  #Good/bad practices  #Parliament  #Political parties

Volgend artikel op 22/03/2024:

België, een regeeronwillige democratie met een stemverbod!

Verkiezingen: zijn de kandidaten onze stem wel waard?

Verkiezingen: zijn de kandidaten onze stem wel waard? 598 488 Lhoëst Jean

Binnenkort is het weer zover. Dan vergasten onze kleuter politici ons live weer op comedy capers: verkiezingen en de regeringsvorming.

Voor de verkiezingen zet iedereen zijn beste beentje voor om toch maar een zitje te bemachtigen in het federale parlement. Eens het zitje binnen, gaan velen op de rem staan om toch maar niet te regeren! Een hoogst belachelijk en absurd spektakel.

In plaats van verkiezingen zou ik liever het parlement uitloten, omdat onze beroepspolitici meer bezig zijn met ingebeelde problemen dan met de echte problemen waarvan de burgers wakker liggen: rechtvaardige belastingen, klimaat, pensioenen, ongelijkheid, een degelijke huisvesting, enz.

Burgers verwachten oplossingen voor hun problemen en bezorgdheden op lange termijn, geen beloftes en verlammende, zinloze politieke spelletjes. Burgers willen leiders die mensen verenigen achter enthousiasmerende projecten, eerder dan kleuters die mensen willen verdelen met allerhande verhaaltjes en holle slogans?

In afwachting van een uitgeloot parlement, vraag ik me wel af waarom wij, de burgers, geen  inspraak krijgen in wie zich kandidaat kan stellen?

Waarom inspraak?

Onze democratie is verworden tot een centocratie omdat haast alle verkozenen lakeien zijn van de economische belangen: het geld regeert.

Eén van de redenen hiervoor is dat het niveau van onze parlementsleden sterk achteruit gegaan is. Er zijn haast geen staatslui of leiders te bespeuren, des te meer ideologisch verblinde kleuters. Veel te weinig probleemoplossers en veel te veel probleemmakers.

Voor het even welke job heb je allerlei kwalificaties nodig, alleen voor de goedbetaalde job van volksvertegenwoordiger heb je geen enkele kwalificatie nodig, andere dan de goodwill van een of andere partijvoorzitter. Nochtans wordt de man/vrouw geacht het land en ieder van ons te vertegenwoordigen (art 42 Grondwet). En wordt hij betaald door de belastingbetaler. Is het dan normaal dat de burger geen enkele inspraak heeft in wie zich kan verkiesbaar stellen?

Naast inburgeringstoetsen, zouden we misschien ook ‘volksvertegenwoordiger toetsen’ moeten hebben om te onderzoeken of een kandidaat wel waard is bijna 12 miljoen Belgen te vertegenwoordigen?

‘Charter voor een volksvertegenwoordiger’: een eerste shootversie.

Dit charter is opgesteld als een vragenlijst. Met vragen in de vorm van ‘Is de kandidaat eerder A of eerder B’. Hoe meer de kandidaat neigt naar de A-kant van deze vragen, hoe beter zij/hij mijns inzien voor de job van volksvertegenwoordiger in aanmerking  zou komen. Voor het gemak schrijf ik soms zij, en soms hij voor de kandidaat.

Respect voor de Grondwet?

In onze grondwet staat dat een volksvertegenwoordiger iedere burger, van Aarlen tot Oostende, moet vertegenwoordigen en niet alleen zijn eigen clanleden. Je kunt er ook lezen dat alle Belgen gelijk voor de wet zijn en dat ieder het recht heeft een menswaardig leven te leiden.

Zal de kandidaat onze grondwet respecteren en gebruiken als gids of zal zij deze eerder als een vodje papier naast zich neerleggen?

Respect voor de Mensenrechten?

Is hij bereid geen enkele beslissing te steunen die indruist tegen de mensenrechten, of vind hij dat de mensenrechten eerder een belemmering zijn voor het uitvoeren van zijn ideologische agenda?

Leiderschapskwaliteiten?

Als je mensen vertegenwoordigt, zou het goed zijn mocht de kandidaat over voldoende leiderschapstalenten beschikken. Wil zij boeien door gezag of eerder ketenen door macht?

Durft zij eigen verantwoordelijkheid erkennen of is ze eerder iemand die snel haar paraplu ‘het is de fout van de anderen’ opsteekt?

Bevindt zij zich eerder op de A-zijde van de leiderschapstest, of eerder aan de B-zijde?

Een goed functionerend moreel kompas?

Het morele niveau en de graad van beschaving van een democratie kan worden afgemeten aan;

  • de manier waarop minderheden en andersdenkenden er behandeld worden,
  • de mate waarin minderbedeelden geholpen worden om een menswaardig leven te kunnen leven,
  • de belastingen er transparant en rechtvaardig verdeeld worden tussen alle burgers en rechtspersonen naar inkomen en vermogen zonder uitzonderingen en
  • de ongelijkheid binnen aanvaardbare normen blijft.

Zal de kandidaat zich vol overgave inzetten om deze doelstellingen te bereiken of is hij eerder van het gedacht ‘wij-en-de-rest-kan-stikken’?

Wil de kandidaat vechten voor het welzijn van iedereen of eerder halsstarrig zijn eigen ideologische agenda uitvoeren en een aantal klassen/groepen bevoordelen ?

Zal hij bij iedere maatregel aftoetsen of deze het lot van minderheden en/of minderbedeelden wel verbetert, en zeker niet verslechterd of zal hij daar geen rekening mee houden onder het mom dat ze hun plan maar moeten trekken?

Staat rechtvaardigheid hoog in zijn vaandel of niet? Confucius parafraserend, houdt hij van zijn ziel, of van zijn bezit?

Prioriteiten?

Zal de kandidaat luisteren naar de burgers en zich focussen op hun bezorgdheden en prioriteiten of zal zij liever tijd verspillen aan een ‘politique politicienne’ waar niemand zit op te wachten?

Is zij een dienaar van het algemeen belang en welzijn of eerder van andere belangen (eigen, partij, economische, enz.)?

Durft hij wijs te zijn?

Durft de kandidaat onafhankelijk te denken (sapere aude) of zit hij gevangen in een ideologische dwangbuis?

Is hij een sterke persoonlijkheid die autonoom durft te beslissen of eerder een slaafse jaknikker die de dictaten van de partij of de economische machtshebbers blindelings volgt?

Is hij iemand die in stilte bakens kan verzetten, of eerder een mediageile roeper?

Compromisbereidheid?

Geen enkele partij bezit de volstrekte meerderheid in het federale parlement. Gelukkig maar. Zelfs de grootste (dominantste) partij, de N-VA bezit slechts 24 zetels van de 150, of 16%. Gelukkig maar.

Met andere woorden, je wil opdringen aan anderen zal nooit lukken. En gelukkig maar.

Om iets te bereiken zullen compromissen nodig zijn. Gelukkig maar. Vandaar dat Otto von Bismarck politiek als de kunst van het mogelijke omschreef

Beschikt de kandidaat over deze kunst, i.e. is zij voldoende compromisbereid om vooruitgang voor iedereen te boeken, of is zij eerder een dwarsligger die liever het land verlamd dan vooruitgang te boeken?

Is zij eerder een probleemoplosser dan een probleemmaker? Een brandblusser of een brandstoker (polariseren)? Bruggenbouwer of eerder een murenbouwer? Eendracht maakt macht, of tweedracht maakt postjes?

Visie op lange termijn?

Durf de kandidaat onpopulaire maatregelen nemen in het belang van de toekomst van het land, zijn burgers en hun kinderen, of heeft hij eerder angst voor zulke maatregelen om zijn postje bij de volgende verkiezingen niet te verliezen?

Vertrouwen in de bevolking?

Zal zij de vrijheden en het zelfbeschikkingsrecht van de burgers respecteren of zal zij eerder betuttelend willen optreden via regelzucht, geboden en verboden?

Wetenschap & Diversiteit, bron van rijkdom?

Ieder land is een bonte verzameling van burgers van diverse pluimage, van anderen. Andere opinies en ingesteldheden, andere genders, geaardheden, culturen, talen, sociale klassen, enz. Als je het land en zijn burgers wil vertegenwoordigen is het dan ook belangrijk na te gaan hoe de kandidaat omgaat met diversiteit.

Ziet hij diversiteit als een kracht, of eerder als een probleem? Kan de kandidaat verschillen overstijgen of niet? Is hij bereid rekening te houden met de opinies van andersdenkenden of denkt hij eerder, de pot op, ik verblijf liever alleen in de galmkamer van gelijkgezinden?

Denkt hij in termen van de mensheid, of eerder in termen van volksstammen?

Zal hij het beleid steunen op feiten en wetenschappelijke vaststellingen en adviezen of blijft hij liever een lakei van zijn eigen, partij en/of economische belangen?

Streeft hij naar de waarheid, of houdt hij het liever bij bevooroordeelde partij verhaaltjes en dictaten?

En kandidaten, wat was je score?

Veel A’tjes? Proficiat, dan kun jij voor mij naar het parlement, om het even voor welke partij je opkomt.

In het andere geval vraag ik me af waarom je je überhaupt verkiesbaar stelt? Zou je dan niet beter een andere job kiezen?

Ben er van overtuigd dat moesten alle kandidaten goed scoren op deze test, we al een veel betere democratie zouden hebben. En dat er terug staatmannen zouden opstaan in plaats van toeteraars van eigen partijbelangen en nepverhaaltjes. Een democratie waar eindelijk het algemeen WELZIJN van iedereen voorop staat.

Waarop wachten we om zulk een charter te eisen?

#Citizen participation  #Democracy  #Good/bad practices  #Parliament  #Political parties

Volgend artikel op 8/03/2024:

Verkiezingen: luister naar de burger aub!

Wie rijk is krijgt lekkers!

Wie rijk is krijgt lekkers! 1324 401 Lhoëst Jean

Français    English

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe.

Het lijfliedje van de huidige Vlaamse regering luidt:

            “Wie rijk is krijgt lekkers, wie arm is de roe

De roe voor de armen, heb ik  beschreven in mijn vorig artikel. Nu een kleine greep uit het (meestal onfatsoenlijke) lekkers voor de rijkeren.

Belastingverlaging voor bedrijven en rijkeren.

Een voorproefje kregen we in het federale kibbelkabinet Michel I. Hier drukten de huidige coalitiepartners van de Vlaamse regering een forse belastingverlaging (Tax shift) door ten voordele van bedrijven en rijkeren. Dit was echter een ongedekte cheque die ons land sindsdien jaarlijks opzadelt met een forse krater in de begroting.  De kritiek van de N-VA bijvoorbeeld op de huidige begrotingsproblemen van de federale regering is dan ook uiterst hypocriet. Afgeven op iets dat je zelf gecreëerd hebt, is pure huichelarij!

(Bijna) gratis poetshulp voor de rijkeren.

Dankzij de fors met belastinggeld gesubsidieerde dienstencheques glimt mijn aanrecht en blinkt mij wc. En toch voel ik me daar niet goed bij. Begrijp dat ze in Nederland lachen met onze dienstencheques.

Het is immers een vorm van moderne, gesubsidieerde slavernij (hamburgerjobs) voor het plezier van de rijkeren. In plaats van de rijkeren te pamperen, zou men dit overheidsgeld beter aanwenden voor een betere armoedebestrijding. Door een verhoging van de leeflonen bijvoorbeeld! Of voor betere lonen in de zorgsector.

Bijzonder gul voor maatpak consultants.

Buiten de nutteloze kosten van veel te veel ministers (5 ministers voor mondmaskers bijvoorbeeld) en hun veel te grote kabinetten, besteden de Belgische overheden ook nog eens pakken belastinggeld aan allerhande (vaak bevriende) consultancy bedrijven. De Vlaamse zelf zoveel dat ze de tel kwijt was en niet meer wist hoeveel ze nu aan consultancy had uitgegeven! Een toppunt van belastingverkwisting!!!

Keihard voor sociale fraude, heel tolerant voor fiscaal gesjoemel.

Zo snoeihard men is voor sociale fraude, zo poeslief men is voor de grote belastingontduiking en -ontwijking. Nochtans verzinkt het verlies door sociale fraude in het niets tegenover het miljardenverlies door belastingontduiking en -ontwijking.

Als er nog maar sprake is op Europese niveau van een hardere aanpak van de fiscale fraude en/of meer belastingharmonisatie, is Vlaanderen er als de kippen bij om met de voeten vooruit op de rem te gaan staan. Om zo te beletten dat ons landje toch maar zou instemmen met zulke broodnodige maatregelen en roep voor eerlijkere belastingen. Van een dubbele moraal gesproken!

Dwarsliggen op Belgisch en Europees niveau is trouwens een andere geliefkoosde bezigheid van Vlaanderen. Zo zielig.

Goed nieuws voor grondeigenaars.

Grondeigenaars zijn in hun nopjes. Bij onteigeningen in het algemeen belang (het instrumentendecreet) , gaat de Vlaamse overheid voortaan vergoeden op basis van de markwaarde, en niet langer op de aankoopwaarde zoals vroeger en zoals in de ons omringende landen. Een fameus geschenk voor grondeigenaars en speculanten. Een zottigheid die ons,  belastingbetalers miljarden zal kosten. Kon dit geld niet veel beter geïnvesteerd worden in het zorgen dat iedereen mee kan in een duurzame klimaattransitie? Of in het bouwen van voldoende sociale woningen?

Vlaanderen, het mekka voor subsidies en privileges voor bedrijven.

Vlaanderen ‘excelleert’ in dure hand- en spandiensten voor het bedrijfsleven. Van loonsubsidies (cfr loonbonus) over het subsidiëren van nodige infrastructuur en O&O tot hulp als het slecht gaat.

Het scenario is altijd hetzelfde: de overheid investeert … en het bedrijfsleven casht de winsten, meestal op fiscaal ‘heel vriendelijke’ manier.

Vandaar, beste Jan Hesp (sorry ‘Jambon’ maar als brave Vlaming lust ik geen Frans meer, eikes), een paar vraagjes.

  • Zouden wij onze Stasi praktijken bij het uitpluizen van aanvragen voor sociale woningen ook niet kunnen toepassen voor subsidieaanvragen?
  • Zouden we niet moeten checken of de aanvragende bedrijven niet voldoende geld op hun rekeningen in het buitenland hebben staan om de investering zelf te financieren?
  • Of het bedrijf in kwestie wel een faire fiscale bijdrage levert op zijn in België gerealiseerde omzet en winsten?
  • Of deze bedrijven overal hun werknemers correct behandelen en verlonen;  en aan al hun sociale verplichtingen tegemoet komen?
  • Of de uitbetaalde dividenden wereldwijd in verhouding zijn tot de betaalde belastingen wereldwijd?
  • Of de aanvragers geen residenties hebben in belastingparadijzen?
  • Of de CEO wel voldoende Vlaams spreekt?

En waarom niet eisen dat de overheid in ruil voor subsidies aandelen verwerft zodat de belastingbetalers niet alleen moeten bijdragen in de lasten maar ook kunnen delen in de latere lusten?

Jan, en ik zou er ook niet voor terugdeinzen privé detectives in te schakelen!

Pakken belastinggeld voor privévliegtuigen.

‘Antwerp airport’, een regionale en verlieslatende luchthaven te midden een woonwijk.

Op amper 30 minuten sporen van ‘Brussels airport’.

Voornamelijk gebruikt door erg, erg vervuilende privéjets. Ze zijn 11 keer vervuilender dan lijnvluchten.

Wie zegt privé vliegtuigen zegt enkel toegankelijk voor de upper classes, enkelingen dus. Die enkelingen maken vooral leisure vluchten naar zuiderse vakantiebestemmingen als Cannes, Nice, en Malaga.

De meeste van de aangevlogen bestemmingen zijn bovendien makkelijk bereikbaar via veel milieuvriendelijkere HSTreinen. Je bent al even snel naar Parijs of Amsterdam met een HST dan met een privé vliegtuig!

Deze luchthaven is al jaren verlieslatend. Maar geen nood, de Vlaamse regering staat klaar met tonnen subsidies om zo een paar enkelingen ter wille te zijn.

Dit is toch echt het toppunt van slecht, ondoordacht bestuur: tonnen belastinggeld voor de extreem vervuilende activiteiten van een paar enkelingen!

Wat moet een arme stakker die in de kou staat te wachten op een bus die misschien nooit komt, denken als er een privévliegtuig boven zijn hoofd scheert? Begrijpe wie begrijpen kan. Absurdistan in het kwadraat!

Deze waanzin is echt een opgestoken middenvinger naar alle modale belastingbetalers!!!!!!  Wanneer bolt een van onze politieke partijen nu met een camion vol belastinggeld naar deze luchthaven om deze transfers aan te klagen?

De Vlaamse regering, een wereldvreemde bende.

Bushaltes die te kort op elkaar liggen schrappen, luchthavens die te dicht bij elkaar liggen zwaar subsidiëren. Hoe valt zoiets te verklaren behoudens ideologische blindheid?

Als je ziet hoe deze regering straft en pampert dan kun je toch niet anders dan twijfelen aan haar bekwaamheid.  Regeren is niet je ideologische agenda uitvoeren, maar wel ervoor zorgen dat het welzijn van iedereen er op vooruit gaat….

En hierin schiet deze regering SCHROMELIJK tekort!!!!!!

Soms vraag ik me af of ze wel beseft wat de bezorgheden van de mensen zijn, hoe ernstig het klimaatprobleem is, hoe de ongelijkheid groeit, hoe dringend een veel eerlijker belastingsysteem zonder achterpoortjes is, enz. Ik twijfel er aan.

Heb dan ook geen enkel vertrouwen, noch respect voor deze ‘wij-en-de-rest-kan-stikken’ bende. Beschouw ze niet als ‘mijn regering’. Hoe zou ik trouwens kunnen opkijken naar mensen die neerkijken op andersdenkenden, anderszijnden en/of minderbedeelden. Hoe?

Sommigen verwijten me dat ik tegen mijn eigen winkel spreek. Dat is inderdaad waar, maar liever tegen mijn eigen winkel spreken dan tegen mijn eigen kerk! Kerk, mijn set van normen en waarden. Die draaien rond rechtvaardigheid, openheid, tolerantie, vrijheid en solidariteit.

Ik vind het heel amoreel dat mijn ‘geschenkjes’ ten koste gaan van de sociale bescherming en het welzijn van de minder begoede mensen, van zij die niet mee kunnen/willen om welke reden dan ook! Mag dat nog?

#Belgium  #Budget  #Good governance  #Gov. Michel1  #Taxes  #Wealth

Volgend artikel op 16/02/2024:

Zijn de kandidaten in de verkiezingen onze stem waard?

Wat we zelf doen, doen we asocialer!

Wat we zelf doen, doen we asocialer! 1366 595 Lhoëst Jean

Français    English

Een van onze (overbodige) deelregeringskes, de Vlaamse, toetert als een aanstellerige kleuter met veel bombarie graag ‘wat we zelf doen, doen we beter’. Kloptdat?

Neen, de werkelijkheid toont veeleer deze ontnuchterende waarheid: ‘wat we zelf doen, doen we asocialer!’.

Moest Alexander Pope nog leven zou hij prat zijn dat zijn 18e -eeuwse vaststelling ‘Partij is de waanzin van velen, ten bate van enkelen,’ nog steeds van toepassing is in de Vlaamse sterregio.

De Vlaamse regering bedient inderdaad zichzelf en de beter begoeden met de stemmen en belastingbijdragen van de minder begoeden.

Bart Eeckhout omschrijft daarom dit clubje als ‘het kabinet van het Mattheus effect; wie al heeft, krijgt nog meer.

Ook anderen zoals Ive Marx zijn niet mals: ‘ De Vlaamse regering rijdt onbeschaamd voor de gegoede middenklasse.

De verrechtsing van de maatschappij weerspiegelt zich inderdaad in een heel asociaal, wereldvreemd beleid. Soms denk ik dat men de opwarming van de aarde wil tegengaan door de maatschappij zo kil mogelijk te maken.

De Vlaamse regering lijkt zo uit een Muppet show ten tijde van het Ancien régime geplukt met als leuze ‘De cleyne dieven hangt men licht, voor groote wert den hoet gelicht.

Zie ons doen: de rijkeren pamperen, de armeren belasten.

Check gewoon eens de impact van de maatregelen van de Vlaamse regering op het leven van de mensen aan de ‘onderkant’ en je zult versteld staan. Er is immers een constante in het conservatieve, neoliberale beleid: besparen op de armere burgers en geld geven aan de beter begoeden.

Mensen die niet mee kunnen en/of willen worden geminacht en geculpabiliseerd. En hun universele sociale rechten worden aan steeds strenger wordende voorwaarden verbonden. De wereldvreemde betutteling van het beleid blijkt uit uitspraken zoals ‘Wie de brooddoos van zijn kind niet vult, pakken we het schoolgeld af’ van tafelspringer Ben Weyts.

Hierna een kleine greep uit de asociale Vlaamse beleidsfratsen. In een tweede deel hebben we het over de geschenkjes voor de rijken.

Fratsen. Sorry mensen in precaire situaties voor deze uitdrukking. Ik weet dat dit voor jullie geen fratsen zijn, maar wel de bittere achterstelling en minachting die jullie dagelijks moeten aanvoelen!

Subsidies voor elektrische wagens, geen geld voor bussen!

De aankoop van elektrische wagens subsidiëren, verder besparen op het openbaar vervoer. Een uiterst asociale en weinig vooruitziende politiek! Een armere burger zal, zelfs met  5000€ premie, nog geen elektrische auto kunnen kopen. Hij mag wel nog wat langer op een bus wachten.

De meer kapitaalkrachtigen daarentegen zullen nu met plezier een tweede of derde wagen kunnen kopen met de hulp van de belastingbetaler. Zoon- of dochterlief moet toch ook de indruk kunnen wekken dat ze mee zijn… En ook de auto-industrie lacht in zijn vuistje…

Ook het mobiliteitsprobleem (steeds trager op de weg) zal men zo niet oplossen. Waarom niet meer investeren in een performant intermodaal openbaar vervoer (trein, tram, bus, deelauto en fiets)? Waarom geen rekeningrijden invoeren?

Besparen op het kindergeld.

Sinds het kindergeld (nu groeipakket genoemd) een Vlaamse bevoegdheid is (hoe dom!), wordt het niet meer volledig geïndexeerd. En gezinnen met veel kinderen ontvangen minder dan vroeger. Van vooruitgang gesproken!

Verdere achteruitstelling van werklozen.

Werkende mensen krijgen voortaan voorrang bij de toewijzing van sociale woningen en in de  kinderopvang! Naast de degressiviteit van werkloosheidsuitkeringen en verplichte gemeenschapsdienst voor langdurig werklozen – overigens totaal inefficiënte maatregelen– , is dit een nieuwe slag in het gezicht van mensen in precaire situaties. Zouden de beleidsmakers die zulke perfide maatregelen nemen beseffen dat het uiterst moeilijk is om een fatsoenlijke job te vinden zonder een geschikte woonplek en zonder kinderopvang? Hoe moet een alleenstaande, werkloze ouder met twee kinderen zich voelen? Wanneer stopt deze waanzin?

Armen, trek uw plan!

Armoedebestrijding is helemaal geen aandachtspunt van de Vlaamse cowboy-ministers. Volgens hen is arm zijn immers je eigen fout en moet je er dus zelfs iets aan doen: je plan trekken!

‘Zelfredzaamheid’ noemen de neoliberale profeten dat. Zouden ze weten dat elk jaar opnieuw meer mensen naar de voedselbanken moeten? Of dat de aanvragen voor schuldbemiddeling en OCMW-hulp in stijgende lijn gaan?

Leeflonen en uitkeringen die onder de armoededrempel blijven en waarvoor je aan allerlei voorwaarden moet voldoen. Kan het nog asocialer?

Ellenlange wachtrijen voor een sociale woning. De bevoegde minister vind al deze wachtenden blijkbaar sjoemelaars. Hij maakt er dan ook een erezaak van deze wachtrijen te verminderen door steeds meer mensen uit te sluiten. Als je een sociale woning wil, moet je immers aan allerlei voorwaarden voldoen en je ganse vermogen publiek maken. Er worden zelfs privé detectives ingelast. Hier zijn inbreuken op je  persoonlijke levenssfeer blijkbaar geen probleem. Raar dat diezelfde heerschappen nochtans niet willen horen van een vermogenskadaster voor de rijkeren!!!!!

Menswaardig kunnen leven, een dak boven je hoofd, enz. zijn nochtans universele mensenrechten, maar niet zo in Vlaanderen dus!!!!

De roede voor ‘slechte’ ouders!

Of wat dacht je van deze nieuwe denkpiste: ouders financieel straffen als hun kinderen stelen of drugs dealen. Omdat ze bijvoorbeeld onvoldoende Nederlands met hun kroost spreken. Ze hen met een lege brooddoos naar school moeten zenden. Dit is geen grap, maar ligt echt op tafel!!!!

Zulke waanzin is toch een toppunt van cynisch, patriarchaal, middeleeuws beleid.

Pestbeleid?

Uit het bovenstaande beleid blijkt misprijzen voor mensen aan de onderkant van de maatschappij, voor de ‘onrendabelen’ en ‘fragielen’. En een totaal gebrek aan inlevingsvermogen in de leefomstandigheden van zulke mensen. Een schaamteloze negatie van mensenrechten. En een ontstellende wereldvreemdheid.

Hoogleraar sociologie Mieke Van Houtte (UGent) vatte het bovenstaande beleid goed samen in het volgende twitter (X) bericht:

Het is pestbeleid, niet gericht op vooruitgang maar op wat applaus vanuit een tribune vol kiezers die vinden dat er alleen maar gelijke rechten moeten zijn voor mensen zoals zijzelf.

Schitterend. Kan het echt niet beter verwoorden.

Nu, het opent ook perspectieven. Misschien kunnen we dan ook ouders bestraffen van:

  • ministerkes, die zulke perfide asociale maatregelen treffen, of
  • van bedrijven en rijke mensen die fiscaal niet naar vermogen bijdragen, of
  • van de bedenkers van Absurdistan toestanden als 4 ministers van klimaat voor een landje kleiner dan een serieuze wolk. Of 3 beheersmaatschappijen voor de Brusselse ring van amper 72km. Postjes à volonté, en dan maar roepen dat er geen geld is voor armoedebestrijding!   Zoiets moet toch zeker bestraft worden!!!!

#Belgium   #Challenges   #Equality   #Good governance   #Poverty   #Social security

Volgend artikel op 2/02/2024:

Wie rijk is krijgt lekkers!

Staat Israël boven het Internationale recht? 

Staat Israël boven het Internationale recht?  480 364 Lhoëst Jean

Français    English

Onlangs reisde ik door de West-Kaap in Zuid Afrika. Ik was verwonderd er zovele blijken van medeleven met het Palestijnse volk te zien. Zoals je hier Oekraïense vlaggen ziet wapperen, zwaaien ze daar met Palestijnse. In een resto vroeg ik een lokale man, hoe dat kwam ondanks de aanwezigheid van een Joodse  gemeenschap in Kaapstad. Hij zette me onmiddellijk schaakmat met deze tegenvraag.

Waarom hebben jullie alles uit de kast gehaald toen Rusland Oekraïne aanviel, maar kijken jullie nu passief toe hoe Israël de Gazastrook bombardeert en burgers afsluit van water, voedsel en elektriciteit? Israël schendt al jaren VN resoluties en mensenrechten, zonder dat er sancties volgen. Waarom?

Ja, ik moest nog maar eens beamen dat het Westen inderdaad zijn geloofwaardigheid in de rest van de wereld verliest door zijn twee maten en gewichten politiek. De rest van de wereld gelooft onze verhaaltjes niet meer.

Historische context van het Palestijns – Israëlitisch conflict.

Om de Israëli een thuis te geven, besliste de VN in 1948 dat ze zich op Palestijns grondgebied mochten vestigen met de Nakba tot gevolg. Sindsdien worden de Palestijnen in hun thuisland onderdrukt en moeten ze steeds meer territoria onder geweld afgeven aan Israël. Ondanks herhaalde oproepen van de VN om deze terreur, bezetting en kolonisatie stop te zetten. Hebben Palestijnen dan niet het recht om te bestaan en zich te verdedigen?

Miljoenen stateloze mensen – vluchtelingen in eigen land!!! – worden op steeds  kleiner gebieden samengedreven. Zo leven er vandaag al miljoenen mensen in de open lucht gevangenis Gaza. Hannah Arend, zelf Joodse, voorspelde al eind jaren 1940 dat dit Israëlische ­bezettings- en apartheidsbeleid ooit als  abces zou openbreken in ongeziene bloedbaden!

Stel je voor dat Frankrijk België veroverd en alle Vlamingen samendrijft in een kleine strook aan de kust waar we niet meer uitkunnen…. Zouden we dan zomaar allen naar Nederland willen verhuizen? Hoe zouden wij reageren?

Geweld valt nooit goed te keuren…

Persoonlijk ben ik tegen elk geweld, van wie ook of om welke reden ook.

Geweld lost nooit iets op en is het wapen van de zwakkeren. Er bestaat zelfs niet zo iets als een ‘rechtvaardige oorlog’ zoals kerkvaders in de middeleeuwen eeuw nog dachten. Geweld is nooit rechtvaardig. Geweld is dom, is decadentie, is achteruitgang. En is telkens opnieuw de bron voor nieuw geweld.

Vandaar dat ik de slachtpartij van Hamas begin oktober ten stelligste veroordeel. Zo’n verschrikkelijke misdaad valt nooit of te nimmer goed te keuren onder geen enkel beding!

Net zo min als de Israëlische terreur, uithongering en aanvallen op de Palestijnse bevolking goed te keuren zijn!!

En de wreedheden van Hamas geven Israël niet het recht om nog meer en ergere wreedheden te plegen.

Stel dat iemand je broer vermoordt, denk je dan het recht te hebben de ganse familie van de moordenaar uit te roeien? Welk weldenkend mens met wat ethiek in zijn lijf zou hier ja op antwoorden? Nochtans is het precies wat Israël al jaren ongestoord doet!!!

Ooit sprak M. Gandhi deze wijze woorden: ‘oog om oog maakt enkel de hele wereld blind’. In plaats van blind rond te schieten zouden we beter praten over vrede en oplossingen op voet van gelijkheid!

Bye the way het is niet omdat ik geweld van om het even wie – Palestijnen, Israëli of Belgen – afkeur dat ik daarom die volkeren haat! Dit is een totaal andere kwestie. Keur trouwens ook elke vorm van haat af op basis van de zelfde morele principes als ik geweld afkeur. Haat is trouwens meestal het begin van geweld!

Is Israël dan toch een uitverkoren volk dat boven de wet staat?

Volgens Luc Walleyn, advocaat bij het Internationale Strafhof, zijn de wreedheden die zich momenteel in Gaza afspelen, ‘ontegensprekelijk’ als oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid te kwalificeren. Tienduizenden doden, onder wie heel veel  kinderen en tienduizenden gekwetsten worden zoals slachtvee in het nauw gedreven en uitgemoord. Mij lijkt het zelfs erg veel op pure genocide!

En Israël is niet aan zijn proefstuk toe. Inderdaad, al jaren terroriseert, verovert en koloniseert Israël Palestijnse gebieden, hierbij zijn voeten vegend aan het internationaal recht en de mensenrechten. Tientallen VN sancties – geen enkel ander land doet ‘beter’ – worden al jaren gewoon genegeerd door Israël met de goedkeuring van de VS en het Westen.

Begrijp heel goed waarom sommige andere landen zich afvragen waarom zij dan ook niet ongestraft de internationale rechtsorde met voeten mogen treden als Israël dat zo maar mag!

Het Westen is niet meer geloofwaardig!

Wij, het Westen gaan heel selectief om met inbreuken op het internationale recht. We zijn er als de kippen bij om Poetin zwaar te veroordelen en bestraffen, maar laten Israël al tientallen jaren onbestraft Palestijnen onderdrukken en terroriseren. Waar is onze verontwaardiging en verzet ‘tegen de systematische schendingen van het internationaal recht door Israël, tegen de collectieve straffen, de executies zonder vorm van proces, het platwalsen van hele dorpen, het gevangen nemen en folteren ook van minderjarigen en kinderen’, zoals Johan Depoortere zich afvroeg. Hij noemde de Westerse hypocrisie adembenemend!

Sommige landen die het internationaal recht verzaken, worden inderdaad  gesanctioneerd, terwijl andere landen simpelweg worden gesteund. Deze dubbele moraal maakt ons ongeloofwaardiger met de dag. Tijdens mijn reizen door Armenië, Zuid Amerika en Zuid Afrika heb ik moeten vaststellen dat wij voor de rest van de wereld ‘moreel bankroet’ zijn, zoals Koert Debeuf het omschrijft.

Vele niet Westerse landen vinden, terecht, dat wij ons alleen druk maken als het in ons straatje past of als het onze economische belangen dient.

De Jordaanse koningin Rania zei het zo eind oktober tegen de Amerikaanse nieuwszender CNN: “Are we being told that it is wrong to kill a family, an entire family, at gunpoint, but it’s OK to shell them to death? I mean, there is a glaring double standard here.

Nood aan een echte internationale regering.

Om dergelijke grensoverschrijdende conflicten op te lossen is er mijns inziens – zoals al meermaals bepleit op mijn blog (N045, N049, N057, N066, N073, N081, N084)  – dringend nood aan een echte mondiale autoriteit. Autoriteit die trouwens ook bevoegd zou moeten zijn voor de oplossing van mondiale problemen zoals het klimaat, de ongelijkheid, belasting harmonisatie, enz..

Autoriteit waarin ieder land vertegenwoordigd is en zeggenschap krijgt naargelang zijn oppervlakte en bevolkingsaantal. Beslissingen worden genomen bij gewone of gekwalificeerde meerderheid. En waarin middeleeuwse privileges zoals vetorechten geen plaats meer hebben.

Als het Westen ‘democratie’ wil uitdragen en haar geloofwaardigheid terug wil winnen, zal  ze tegen zulke evoluties geen bezwaren mogen hebben.

We moeten de wereld bekijken door een telescoop, en niet door een nationalistische/economische microscoop.

Dit is de enigste manier om wereldwijd vooruitgang te boeken en het welzijn van ieder mens op aarde echt te verbeteren. Een wereld die gebaseerd moet zijn op gelijkheid, rechtvaardigheid, vrijheid en waardigheid voor alle mensen.

Welke democraat kan daar nu iets op tegen hebben? Wanneer kiezen we eindelijk de kant van de vooruitgang en beschaving?

#Challenges  #Equality  #Good/bad practices  #Hate/fear  #Human rights  #Justice  #Society  #War & peace

Volgend artikel op 19/01/2024:

Wat we zelf doen, doen we asocialer!

‘Geen draagvlak’… of geen wilskracht?

‘Geen draagvlak’… of geen wilskracht? 599 374 Lhoëst Jean

Français    English

‘Geen draagvlak’ is een veel misbruikt stopwoordje in de politiek. Het is het politieke synoniem voor geen goesting, voor status-quo.

Spijtig genoeg hebben we er geen meer, maar grote politieke leiders die gaan voor het algemeen belang, zullen zich zelden verschuilen achter dergelijke schaamlapjes. Kleuter politici des te meer. Voor politici die niet gaan voor het algemeen belang, maar voor persoonlijke, electorale of economische belangen is ‘Geen draagvlak’ het ideale excuus om niets te doen. Om hun gebrek aan wilskracht, hun tekort aan leiderschapstalenten, hun ideologische blindheid en hun ‘onder de sloef liggen ‘ van  de economische belangen te verbloemen.

En het paradoxale is dat dergelijke politici zich in werkelijkheid geen fluit aantrekken van het al of niet aanwezig zijn van draagkracht!

Is draagvlak nodig?

Draagkracht of draagvlak is belangrijk , maar niet essentieel in een goede democratie.

De maatstaf voor excellent en rechtvaardig beleid is het algemene welzijn van iedere mens, wie of waar ook, op lange termijn. En dit is gewoon onmogelijk te bereiken zonder soms ook onpopulaire maatregelen. En stops tegen de doorgeslagen groei en winstmaximalisatie dictaten.      

Neem nu belastingen. Niemand wil ze, maar zonder zouden we hulpeloos zijn: geen wegen, geen gezondheidszorg, geen sociale zekerheid, geen veiligheid, geen onderwijs, enz.. Laten we niet vergeten dat de ‘American dream’ (intussen verworden tot een nightmare), er kwam nadat een president de moed had de belastingen te verhogen tot 90% op de grootste inkomens!

Waarom is draagvlak niet altijd mogelijk?

Ik zie 3 redenen waarom voldoende draagvlak niet altijd mogelijk is.

Ten eerste, een duurzaam beleid dat het algemeen belang op lange termijn dient, vergt moeilijke beslissingen en vergt dus grote leiders met durf en verbeelding die zelf draagkracht creëren. Om duidelijk en overtuigend uit te leggen waarom zelfs onpopulaire maatregelen nodig zijn. En daar knelt het schoentje. De meeste van de huidige politici denken niet aan het algemeen belang, maar eerder aan hun eigen, electorale en economische belangen. En de lange termijn loopt maar tot de volgende verkiezingen. Vandaar dat we zovele voorbeelden van slecht bestuur zien.

Vervolgens rijmt wat goed is voor het welzijn van de mensheid op lange termijn vaak niet met wat de ‘meerderheid’ vandaag wil. De aanpak van de klimaatproblematiek is hier een goed voorbeeld van.

En tenslotte, de gezondheid van een democratie wordt afgewogen aan hoe goed ze de rechten van minderheden waarborgt. Dus soms zullen beslissingen nodig zijn die niet persé door de meerderheid gedragen worden.

Draagvlak negeren

‘Geen draagkracht’ als nepexcuus, en ‘veel draagvlak’ gewoon negeren. Voilà de dubbele moraal van de politiek wanneer de wetten geschreven worden door de economische belangen en de rijken!

Zou er geen groot draagvlak zijn voor een rechtvaardiger belastingsysteem, incluis vermogensbelastingen waarbij iedereen zonder uitzondering bijdraagt naar draagkracht? Zelfs economen, politici, rijken, enz. roepen er voor op…maar de politiek blijft doof!

Zou er geen meerderheid zijn om de grote ijver bij het opsporen van sociale fraude ook te tonen voor (de veel grotere) fiscale fraude en ontwijking?

Zou er geen meerderheid zijn om eindelijk de wachtrijen in de zorgsector en de sociale huisvesting weg te werken?

En zou er geen draagvlak zijn voor ‘de vervuiler’ te doen betalen voor zijn shit die de klimaatramp veroorzaakt?

En wie zou niet liever één klimaatminister zien en een goed klimaatplan in plaats van vier kibbelende ministers en geen klimaatplan die naam waardig?

Zonder draagvlak forceren.

En het toppunt van cynisme: dingen tiranniek willen doorduwen waarvoor er helemaal geen draagvlak bestaat!

Studie na studie, opiniepeiling na opiniepeiling toont telkens opnieuw aan dat het verder versnipperen van ons landje helemaal geen prioriteit van de Belgen is. Integendeel zelfs.

En dit kan ik goed begrijpen. Geen zinnig mens begrijpt immers waarom een klein landje zoveel ministerkes per 1000 inwoners of per km² nodig heeft. Buiten gekibbel, inefficiëntie en een grote verspilling van belastinggeld, wat is hiervan eigenlijk de toegevoegde waarde? Veel extra, goed betaalde postjes meneer?

Maar in hun wereldvreemdheid en ideologische blindheid blijven sommigen toch maar verder mennen voor nog meer feodale versnippering en opsplitsing van ons landje.

Politieke hypocrisie.

Draagvlak, ‘haalbaar en betaalbaar’, allen nepexcuses die politieke roeptoeters ge- en misbruiken, naar eigen goeddunken, als het hen uitkomt. Het bewijst vooral hun eigen oppervlakkigheid en onkunde.

Een gênante vertoning van politieke hypocrisie die funest is voor de maatschappelijke cohesie!

#Belgium  #Good governance  #Leadership  #Political parties

Volgend artikel op 22/12/2023:

Waarom veroordelen we Poetin en laten we Netanyahu gerust?

Alle mensen zijn gelijk, maar sommigen tellen niet mee!

Alle mensen zijn gelijk, maar sommigen tellen niet mee! 800 579 Lhoëst Jean

Français    English

Doen Titan en Adriana een belletje rinkelen bij jou?

Het zijn twee boten die deze zomer zonken. Er verdronken een 700 tal mensen, op de Titan 5, de rest op de Adriana. Voor mij, één van de meest schokkende gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Perversiteit op zee. De hele wereld kon live op tv de ongelijkheid en de voortschrijdende decadentie van de neoliberale Westerse cultuur zien. Het westen, waar alle mensen gelijk zijn, maar sommigen niet meetellen!!!

Rosita Sweetman, een Ierse schrijver en journalist duidde deze decadentie als volgt: ‘Hard to reconcile the rush of rescue efforts to find billionaires who’ve paid 250,000 pounds to see the Titanic and the stunning lack of rush to save refugees fleeing war and famine.’

De feiten.

In de Atlantische Oceaan stierven een vijftal schatrijke avonturiers op zoek naar het wrak van de Titanic in een duikbootje, de Titan, dat plots vermist geraakte. Onmiddellijk werd er een internationale zoek- en reddingsoperatie opgezet. Er werd met man en macht gezocht. Norman Polmar, een maritiem historicus verklaarde: ‘Nooit eerder heeft een internationale reddingsactie van die omvang op zee plaatsgevonden.

In diezelfde periode komt de Adriana, een versleten vissersboot vol vluchtelingen in nood op de Middellandse zee. Het zend noodsignalen uit, maar er daagt geen hulp op. De honderden vluchtelingen aan boord worden aan hun lot overgelaten en stierven.

Meer dan 600 mensen sterven uit uitzichtloosheid, op de vlucht voor oorlog en armoede; 5 mensen sterven uit roekeloosheid. Voor de 600 is elke hulp teveel, voor de 5 kent de hulp geen grenzen.

Ongelijkheid op het water.

Uitzichtloze stumperds worden aan hun lot overgelaten, roekeloze miljardairs worden uit alle macht geholpen: wat een decadentie!

De gezonken vissersboot passeert de revue als een banaal fait divers, het duikbootje kluistert de goegemeente dagenlang aan de buis.

Zijn rijken dan meer waard dan armen?

Na dagenlang zoeken verklaarde de Amerikaanse kustwacht: “We geven de hoop voorlopig niet op en blijven denken aan de familieleden van de betrokkenen“. Hadden de bootvluchtelingen dan geen familieleden?

De Canadese minister Joyce Murray verklaarde: “Ik heb nog geen weet van de kostprijs, maar wat mij betreft is dat niet relevant. Niets is te veel. Het gaat hier om mensenlevens en we moeten alles doen wat we kunnen om hen te redden.” Zijn migranten dan geen mensen?

Decadentie op zee!

5 mensen pogen te redden, honderden laten verzuipen, het is de zoveelste, trieste exponent van conservatieve, neoliberale regimes, waar het geld heerst (centocratie) en rijken meer waard zijn dan armen.

Overheden leggen de economische belangen en hun coryfeeën (aandeelhouders, multinationals, de rijkeren) in de watten, en de rest moet werken, consumeren en zijn plan trekken.

De rijkeren worden vergast op belastingverlagingen en op steeds meer subsidies voor diensten die alleen hen ten goede komen (cfr luchthaven Antwerpen). De min-inkomsten en meer-uitgaven van deze perverse bevoordeling van de beter begoeden worden gecompenseerd door de afbouw van de sociale dienstverlening voor de anderen, die meer en meer aan hun lot overgelaten worden.

Winsten privatiseren, verliezen collectiviseren is het paradigma van het neoliberalisme. Inderdaad, in geval van problemen (cfr bankencrisis, enz.) worden kosten noch middelen gespaard om de economische belangen ter hulp te schieten, gefinancierd met belastinggeld van het gewone volk.

Ook hier werden miljoenen gespendeerd aan de redding van 5 personen op kosten van de gemeenschap. Voor 600 stumperds was er geen geld.

Vooruitgang?

Weet je, toen Victor Hugo de wereld in de 19e E aanschouwde schreef hij: “C’est de l’enfer des pauvres qu’est fait le paradis des riches.’ Zijn we, nu 200 jaar later zoveel geëvolueerd? Het negentiende-eeuwse ‘Hou jij ze dom, dan hou ik ze arm’ is nog steeds een realiteit.

Bestaan er nog ‘homo sapiens’en? Mensen met een universeel rechtvaardigheidsgevoel, zonder dubbele moraal?

Die dergelijke ongelijke behandelingen kwalificeren als decadent?

Voor mij is dit inderdaad een duidelijk teken van decadentie. Tegenstanders zullen tieren dat ik  naïef ben, of een verzuurde zeurkous, of een wokist…? Ach laat ze maar toeteren, ik trek er me in ieder geval geen zier van aan. Ik ben gewoon een gelukkige, witte, hetero man mét een moreel kompas. Magda?

#Equality  #Fraternity  #Free markets  #Good/bad practices  #Human rights  #Migration  #Poverty  #Wealth

Volgend artikel op 1/12/2023:

Geen draagkracht…of geen wilskracht?