good governance

Wat hebben pensenkermissen en klimaatbeleid op zijn ‘Vloams’ gemeen?

Wat hebben pensenkermissen en klimaatbeleid op zijn ‘Vloams’ gemeen? 901 877 Lhoëst Jean

Français    English

Het viel haast tussen de plooien van het Oekraïnenieuws, maar het laatste IPCC rapport drukte ons nogmaals met de neus op de feiten: we zijn ons zelf aan het opbranden en onze biosfeer aan’t verwoesten.

De mens, of preciezer de rijkeren der aarde vernietigen onze leefwereld in een orgie van groei en consumptie. Kunnen we een ecologische meltdown nog vermijden?  Misschien, heel misschien kunnen we het nog wat milderen als we NU én emissies verminderen én ons aanpassen aan het veranderende klimaat aldus het rapport. António Guterres, de VN secretaris generaal was streng: “Delay is death.”

Wie dat nog niet ziet moet stekeblind zijn of een ‘prophet of negation’ zoals Trump. Zouden onze politici dan ook stekeblind zijn? Want zij blijven maar hun oude recepten volgen: prioriteit aan de neoliberale, economische belangen en zeker hun kiezers niet tegen de haren in strijken… Een van onze zelfverklaarde toonaangevende deelstaatjes wou zelfs de Europese klimaatdoelstellingen afzwakken… Toonaangevend in slecht bestuur?

Het klimaatprobleem oplossen is een schoolvoorbeeld waar alleen een mondiale aanpak aangewezen is. Het klimaat trekt zich immers niets aan van grenzen….  Wat er in het Amazonegebied gebeurt heeft impact op onze moestuin hier!

De Belgische aanpak.

Een probleem in zijn totaliteit aanpakken? Neen, dat zien ze in ons dwerglandje niet zitten. Besturen begint in België altijd eerst met versnipperen. Elk probleem moet eerst , tegen elk gezond verstand in, minimum in vier stukjes gekapt worden vooraleer het aangepakt kan worden. Le saucissonnage à la Belge. Wij houden nu éénmaal van pensenkermissen.

Het resultaat: vier klimaatministers, en geen klimaatbeleid. In de Climate Change Performance Index zakt ons landje steeds verder weg. Zelfs Wit-Rusland scoort beter!!

Maar qua grootte van delegaties op klimaatconferenties blinken we wel uit! Met een delegatie waarvan de ecologische voetafdruk minstens vier keer groter is dan die van grote landen als Frankrijk of de VS… Kan het absurder en kolderieker?

Weet je, nog nooit heeft iemand me een steekhoudend argument kunnen geven waarom een aanpak in verdeelde slagorde beter zou zijn dan éénheid van bestuur! Integendeel het leidt alleen tot meer geruzie, meer getalm, meer stokken in de wielen, meer vervuiling, een belabberd imago, enz. En uiteraard meer postjes en veel meer kosten van bestuur zonder enige toegevoegde waarde. De burger verwacht goed bestuur, geen duur bestuur. Oplossingen, geen infantiele profileringsdrang. Een gefundeerd en toekomstgericht beleid, geen politique politicienne. Wanneer komt men terug tot rede?

Het Vlaamse klimaatplan.

Dit tekstamalgaam is niet meer dan een inderhaast samenraapsel van allerlei maatregelen, de naam ‘plan’ onwaardig. Du bric-à-brac zonder visie.

Geschreven met conservatieve handen spaart het de economische belangen (industrie, landbouw, enz.) en steunt het de midden en hogere klassen met renteloze leningen en premies…

Een last minute bliksemafleider van halve maatregelen zonder veel samenhang en zonder enige ambitie. Zo blijft het miljoenen ton CO2 boven de toegelaten lat. Is dit Vlaanderen zich wel bewust van de ernst van de klimaatproblematiek?

Huizen energievriendelijker maken en bollen met Tesla’s wordt de boodschap…. Hoe haalbaar zal dat zijn als je de mensen, en zeker de lagere klassen aan hun lot overlaat?

Een ASOCIAAL plan!

Het Vlaamse klimaatplan is heel asociaal. Het legt de verantwoordelijkheid voor het oplossen van de milieuproblemen bij de burger. Het verzoekt hen hun huizen te renoveren en elektrische auto’s te kopen. Het zal hen steunen met renteloze leningen en premies.

Weet de Vlaamse regering dat er almaar meer arme mensen zijn die het moeilijk hebben om rond te komen? En die dus niet voldoende middelen hebben om zulke investeringen te financieren, en dus niets kunnen aanvangen met leningen en premies. Dit klimaatplan zal dus veel zwaarder doorwegen op de budgetten van de lagere inkomens en zo de kloof tussen arm en rijk nog groter maken.

En deze vaststelling is des te perverser omdat de minderbedeelden nu moeten opdraaien voor de oplossing van problemen waarvoor zij niet verantwoordelijk zijn, maar wel het markfundamentalisme en de rijkeren der aarde! Zij hebben immers hun run naar winstmaximalisatie mogen doen zonder ook maar één euro te betalen voor de aangerichte schade aan milieu en klimaat.

Een goed en vooruitziend bestuur zou deze investeringen zelf doen voor hen die het niet aankunnen. En de middelen hiervoor gaan zoeken bij de vervuilers…. Nu is het alsof iemand je schamel huisje  (planeet) in de fik zet. En dat jij de kost voor de heropbouw moet betalen terwijl de snode brandstichter vrijuit gaat…. Een voorbeeld van Vlaamse veerkracht. Ronduit stuitend en schandalig maar de waarheid. Hebben we dan echt geen moedige leiders meer?

Een plan zonder woord (visie) over…

brandstichters en het welzijn van de burger!

De brandstichters…

verantwoordelijk voor de klimaat- en milieutragedie blijven buiten schot.

Marktfundamentalisme, groei en de reuze ecologische voetafdruk van bedrijven en de rijkeren zijn verantwoordelijk voor de uitstoot van het leeuwendeel van de broeikasgasemissies en voor het almaar onleefbaarder worden van onze planeet. Daar wordt niet meer aan getwijfeld. De bewijzen en rapporten zijn overdonderend.

Waarom dan geen progressieve milieuheffing in voeren op de ecologische voetafdruk van mensen en bedrijven? En de opbrengst hiervan gebruiken om de minder begoeden te compenseren en de aangerichte schade te herstellen? Zou dit niet het minste aan elementaire rechtvaardigheid zijn die je als burger zou kunnen verwachten van een regering?

Blind voor het gebrek aan levensruimte.

In België, en inzonderheid in Vlaanderen is veel te veel levensruimte ingenomen door beton en auto’s met al zijn nefaste gevolgen. Wordt het niet tijd dit probleem kordaat aan te pakken?

Is het afbouwen van onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen niet prioritair? Door een slimme kilometer heffing, minder subsidies voor bedrijfswagens, lagere maximumsnelheden, de uitbouw van een performant openbaar vervoer, enz. zouden we de levenskwaliteit van iedereen kunnen bevorderen… Minder energieverbruik, minder files, meer stilte, minder verkeersdoden, minder uitstoot….. Allemaal positieve evoluties voor het klimaat en het welzijn van de mens.

Niets daarvan terug te vinden in het klimaatplan. ‘Er is geen draagvlak’ voor klinkt het. Hoe belachelijk. Als beleid afhangt van draagkracht hoe dan de voortdurende communautaire eisen begrijpen waarvoor er in België nog altijd geen echt draagvlak voor bestaat. Lezen die mensen opiniepeilingen?

Hoe debiel kan beleid zijn!

#Belgium  #Good governance  #Climate change  #Equality  #Poverty #State structure  #Taxes 

I have a dream…

I have a dream… 274 379 Lhoëst Jean

Français    English

Mijn grootste droom is dat ik ergens een klein korreltje kan bijdragen aan de evolutie naar een betere wereld voor iedereen. Een wereld waarin waarden als vrijheid, gelijkheid, samenwerking, rechtvaardigheid, respect, enz. geen dode letter blijven.

Martin Luther King zei ooit: “We kunnen vliegen als vogels en zwemmen als vissen, maar zoiets eenvoudigs als de aarde bewandelen als broeders en zusters moeten we nog leren.”

Een schitterend citaat dat ook mijn dromen goed samenvat…

Zoals eerder beschreven, doorgaan op dezelfde manier als vandaag is een doodlopend straatje. We moeten  zo snel mogelijk het marktfundamentalisme temmen, of deradicaliseren als je wil.

De mens, en niet meer de ‘markt’ moet de focus van overheid en maatschappij worden. Het belang van de 100%, en niet langer het belang van de 1%! De middeleeuwse tirannie en roofbouw van de plutocratie moet stoppen!!!!

Ik droom van een wereld, onze soortnaam ‘homo sapiens’ echt waardig. Dit betekent o.a.:

1 Het algemeen belang eerst.

Een wereld waar het algemeen belang op lange termijn primeert, en niet langer economische en politieke belangen. Noch de belangen van ‘me, myself and I’.

Een wereld waar ieder zichzelf kan zijn zonder angst voor uitsluiting, discriminatie of wat dan ook. Waar ‘zijn’ belangrijker is dan ‘hebben’. Delen belangrijker dan verdelen. Waar achterblijvers even veel respect krijgen als koplopers.

Waar de maatstaf van succes het WELZIJN van iedereen is, inclusief van de zwaksten.

Lang geleden al drukte Henry George dat  goed uit: : ‘Geen land kan vrijer dan de meest onderdrukten, rijker dan de armsten, wijzer dan de meest onwetenden in dat land zijn.

2 Echte, directe democratie eerst.

Een wereld zonder bekrompen partijbonzen, maar met uitgelote burgers aan de macht zoals uitgelegd in eerdere artikels (N031, N032, N033 en N055 ). Waar bestuurd wordt op basis van feiten en wetenschappelijke, objectieve adviezen in plaats van op basis van partijdige, ideologische doctrines en  dictaten van de heersende klassen.

Montesquieu, de man van de ‘scheiding’ der machten, wist het al: ‘Le suffrage par le sort est de la nature de la démocratie ; le suffrage par choix est de celle de l’aristocratie’. Vandaag zou hij ‘aristocratie’ vervangen door plutocratie!

Verder droom ik van een mondiale regering bevoegd voor planetaire uitdagingen: klimaat- en milieuproblemen, belasting harmonisatie, ongelijkheid, pandemieën, oorlogen, armoede, enz.. Een regering met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als grondwet. En waar ieder land stemrecht heeft in functie van zijn oppervlakte en bevolkingsaantal, zonder uitzonderingen, privileges of veto’s.

3 Een rechtvaardig belastingsysteem eerst.

Een systeem waar iedereen -burger, bedrijf, vereniging- waar ook, zonder uitzondering, en elk inkomen, zonder uitzondering,  rechtvaardig en eerlijk belast wordt naar vermogen. Een continentale fiscale ‘new deal’ zodat niemand of niets de dans nog kan ontspringen. Er moet echt een eind komen aan de diefstal van miljarden belastingen door ontwijking, fraude en het kruipen door de zelf ingefluisterde mazen van het systeem.

Ik hoop dat niemand van mijn nakomelingen ooit nog dit in een krant moet lezen: ‘De fraudeobsessie in dit land concentreert zich op de mensen die het minst bezitten en de minste mogelijkheden tot verweer hebben.’

Nu betalen de ‘99%’ de volle pot aan de fiscus, alhoewel ze minder dan de helft van het totale vermogen hebben. Zou het dan onbillijk zijn dat de rest, de 1% die meer dan de helft van het vermogen bezit minimum evenveel belastingen betalen?

Zoals eerder al gezegd, moest iedereen betalen wat hij moet betalen, betalen we met zijn allen veel minder en is er meer dan voldoende geld om alle problemen op te lossen!

4 Een menswaardig leven voor iedereen.

De overheid (sociale zekerheid) moet ervoor zorgen dat iedereen, zonder uitzondering, menswaardig kan leven in het land waar hij gevestigd is (cf art 25 mensenrechten of art 23 van onze grondwet).  Dit valt het best en goedkoopst te bereiken door iedereen recht te geven op een onvoorwaardelijk inkomen.

Dit inkomen moet voldoende zijn om de basisbehoeften te dekken en om volwaardig mee te kunnen: voeding, levensonderhoud, huisvesting, gezondheid, onderwijs, cultuur, mobiliteit, energie, digitale diensten, ontspanning, enz.

Om een correcte verdeling van de vooruitgang te garanderen moet dit inkomen de evolutie van het BNP en de levensduurte volgen.

Zo’n inkomen zou trouwens de economie (‘kopen’) ten goede komen, de ongelijkheid verkleinen en aldus de vrijheid, en het geluk van de mens vergroten. We moeten naar een wereld zonder armoede waar niemand zich schuldig hoeft te voelen omdat hij geholpen wordt!

5 Van een ‘vrije’ markt naar een ‘wijze’ markt.

Een markt ten dienste van iedereen, en niet langer alleen van een heel kleine minderheid. Waar de overheid het laatste woord heeft, en niet langer de markt. Van ‘de’ prioriteit moet de economie een van de prioriteiten worden. Van een spilzuchtige consumptiemallemolen naar een duurzamer meer-dan-genoeg systeem.

Waar billijkheid heerst. Is het bijvoorbeeld onbillijk te vragen dat:

  • mantra’s zoals verliezen socialiseren en winsten privatiseren herzien moeten worden?
  • wanneer de overheid een bedrijf moet subsidiëren voor welke reden dan ook, de overheid als tegenprestatie aandelen verkrijgt zodat de gemeenschap van de latere winsten kan profiteren?
  • mensen niet meer geknecht mogen worden om te werken en shoppen ten dienst van de heersende klassen?
  • wanneer kapitaal het economisch gunstigste plekje mag uitkiezen, de mens dat ook mag?
  • De markt de schade dient te vergoeden die hij aanbrengt aan mens en natuur in zijn race naar winstmaximalisatie?
  • een systeem van vrijheid en privileges voor enkelen, en slavendom voor velen moet stoppen?
Octavio Paz, Nobelprijswinnaar, wil af van ‘Een samenleving die als een dolleman meer moet produceren om meer te kunnen consumeren en die de neiging heeft om gedachten, gevoelens, kunst, liefde, vriendschap en mensen te reduceren tot consumentenproducten. Alles wordt een ding. En dat ding wordt gekocht, gebruikt en dan in de vuilnisbak gegooid.’ Kun je hem ongelijk geven?

6 Respect voor mens, natuur en planeet.

Ik droom van een wereld met respect voor alle leven en alles wat leven mogelijk maakt. Een wereld waarin mens en natuur niet meer worden geëxploiteerd voor winstmaximalisatie. Natuurlijke evenwichten en welzijn zijn veel belangrijker.

Planeet en natuur zijn collectief bezit. We zijn dan ook verantwoordelijk om te zorgen dat ze nog ontelbare generaties kan huisvesten, zelfs als dat gepaard gaat met economische of politieke offers. Vandaar dat ik pleit voor invoering van Pigouviaans geïnspireerde heffingen om marktactiviteiten met nadelige effecten op het milieu, de gezondheid, enz. te ontraden.

Voilà, een eerste inkijk in mijn droomwereld. In een volgende artikel som ik nog een aantal dromen op.

#Challenges   #Climate change   #Cooperation   #Democracy   #Equality #Free markets  #Freedom  #Good governance  #Happiness  #Homo sapiens #Social security  #Society  #Taxes

Verkeersbeleid en pakkansen.

Verkeersbeleid en pakkansen. 643 777 Lhoëst Jean

Français    English

Een buitenlandse vriend vroeg me eens: ‘Jan, wat moet ik verwachten van het wegverkeer in je land?’.

Mijn antwoord: ‘behoudens een kilometerke of een pintje teveel is zowat alles mogelijk in België…. Maar kijk uit voor het nieuwste toppunt van Belgisch surrealisme: de overheid probeert je nu in de val te lokken om de kassen van privé tollenaars te spijzen!’    

Angst, domheid, roekeloosheid en egoïsme hebben vrije baan in het verkeer omdat de pakkans voor verkeersovertredingen haast nihil is! Met als gevolg dat we in Europa niet zo goed scoren qua verkeersveiligheid en files à go go kennen.

Spijtig, want moesten we met zijn allen het verkeersreglement volgen, dan zouden we met zijn allen sneller en veiliger ter plekke zijn.

Hoe dikwijls worden de volgende veel voorkomende ongeval- en vertraging veroorzakende gedragingen geverbaliseerd?

De middenvakrijders.

De ‘baronnen’ van de autosnelwegen, die permanent de verkeersregel van zoveel mogelijk rechts aan te houden, aan hun band lappen!

Ze dwingen andere tot onnodige of ongeoorloofde manoeuvres zoals rechts inhalen.

Brits onderzoek leert dat ze de grootste veroorzakers van files op de snelweg zijn. Maar het zal hun een zorg zijn. Als een pasja zitten ze in hun knusse zetel te bollen. Je weet maar nooit of er vijf kilometer verderop een camion op de rechterrijbaan ingehaald moet worden…

Rijdende telefoonhokjes.

Meer en meer wordt de wagen gebruikt als gezellig telefoonhokje om in volle privacy te bellen met om het even wie…. Zelfs handenvrij, een zeer verstrooiende en dus gevaarlijk bezigheid.

Wagens zonder richtingaanwijzers.

Ontelbare wagens rijden rond met kapotte of slecht werkende richtingaanwijzers. Hoe vaak wordt men niet verrast door onaangekondigde maneuvers? Of blijf je nodeloos wachten aan een rond punt omdat een bestuurder afslaat zonder het te melden? Gevaren op de weg  en serieuze belemmeringen voor een vlotte doorstroom.

De schildpadden.

Als angsthazen klampen velen, vooral ouderen, zich vaak verkrampt vast aan hun stuur alsof het elk moment foetsie zou kunnen zijn. Alsof er elk moment plots een dromedaris voor hun wagen zou kunnen springen. Vaak tuffen ze overal en altijd 30 of minder kilometer per uur. Het lijken wel lokazen om anderen tot onnodige maneuvers te verlokken…

Wegpiraten op vier wielen.

Als cowboys gaan ze de weg op en denken dat alles geoorloofd is. Wegen op rijden zonder uit te kijken, met hun adem en verstralers in je rug bumperen. Anderen de pas afsnijden om toch maar een plaatsje te winnen. Waarschijnlijk willen ze vroeg thuis zijn om zich daar te kunnen vervelen. Of zou het ter compensatie van hun kleine penis zijn, zoals ik ooit eens ergens las?

Wielerterroristen.

Of de wegpiraten op twee wielen. Luidruchtige mensen die niet willen stoppen en rijweg, fiets- of voetpad inpalmen naar eigen goeddunken. Een bel hebben ze vaak niet, maar wel opgestoken vingertjes en Sagan-elleboogjes…. Zelfs voor je deur op het voetpad ben je niet veilig voor deze cowboys!

Met hun roekeloos en ergerlijk ‘opzij, opzij, opzij’ rijgedrag zijn ze een echt gevaar voor alle andere weggebruikers!

Pervers en slecht bestuur.

De versnippering van het verkeersbeleid leidt tot belachelijke en verwarrende, en dus gevaarlijke verkeerstoestanden.

Zo wordt de ring rond Brussel, amper 72 kilometer lang, beheerd door drie beheersmaatschappijen. Kan het nog duurder, verwarrender en absurder?

De autosnelweg tussen Brussel en Luik kruist meermaals de regiogrenzen met telkens andere verkeersregels en verlichtingsregimes. Buiten extra ‘postjes’ en gevaarlijke toestanden, wat is hiervan nu de toegevoegde waarde?

En last but not least, overheden beginnen nu zelf met het uitbesteden van trajectcontroles aan privébedrijven. Om de omzet voor overheid en bedrijf te garanderen zijn ze zelfs bereid verkeersdrempels en snelheidsremmers  te verwijderen om aldus de pakkans te vergroten! Wat als een kind overreden wordt in een straat zonder verkeersremmers omdat een rijke onverlaat te snel reed omdat hij niet zo wakker ligt van verkeersboetes?  Moet de overheid verkeersveiligheid of winstbejag garanderen?

Een beter verkeersbeleid aub!

De handhaving van het verkeersreglement is een zoveelste voorbeeld van een versnipperd én een twee maten en gewichten beleid in ons landje.

Om het rijgedrag van de burger te veranderen, is het beter te zorgen voor een eenvoudig, eengemaakt beleid. En zorg dat de pakkans voor alle overtredingen fors de hoogte in gaat. Indien dit niet lukt, schaf dan de regels gewoon af en beperk het verkeersreglement tot twee artikels. Art 1, je mag niet rijden met een zware voet. Art 2, je mag niet rijden als je een pint teveel ophebt.

In deze camera- en data gedreven maatschappij moet het toch mogelijk zijn om veel meer verkeersovertredingen vast te stellen en de boetes aan te passen aan het aantal veroorzaakte incidenten bijvoorbeeld (samenwerking overheden, verzekeringsmaatschappijen, enz.). Zou dit niet veel eerlijker en effectiever zijn?

#Belgium             #Good governance         #Good/bad pratices       #Justice               #Security

Het marktfundamentalisme, arm en rijk in stijgende lijn!

Het marktfundamentalisme, arm en rijk in stijgende lijn! 1981 2048 Lhoëst Jean

In zijn boek ‘Napoleon’ vatte Bart Van Loo het resultaat van 50 jaar neoliberaal marktfundamentalisme mooi samen: ‘bij aanvang van de eenentwintigste eeuw blijft het vermogen van een kleine groep van superrijken exponentieel stijgen terwijl het grootste deel van de mensheid er financieel op achteruitgaat en het aantal armen hand over hand toeneemt’.

Een droom voor enkelingen.

Inderdaad, een droom als je tot de happy few behoort. Je bent superrijk. Je wordt al slapend rijker. Je kunt gaan waar je wil zonder prikkeldraad. Je hebt zicht op een veel langer leven. Je heb dat zorgeloze gevoel dat jij en je erfgenamen nog duizenden jaren kunnen rentenieren. Je kunt eens naar Venus gaan, enz ….

De ‘happy few’ of de plutocratie zijnde de 1 à 5% van deze wereld, de plutocraten, de ‘captains of industry’, de bedrijven, de rijkeren.

Sinds de jaren 70’ van vorig eeuw plukken ze haast alle vruchten van de vooruitgang, worden ze steeds rijker en betalen ze steeds minder belastingen met dank aan de welwillende politici.

In het jaarlijkse Oxfam rapport van 2020 voor het World Economic Forum kun je dit lezen: “The world’s 2,153 billionaires have more wealth than the 4.6 billion people who make up 60 percent of the planet’s population.”

En Forbes’ 35th Annual World’s Billionaires List: Facts And Figures 2021 begint zo “ It’s been a year like no other, and we aren’t talking about the pandemic. There were rapid-fire public offerings, surging cryptocurrencies and skyrocketing stock prices. The number of billionaires on Forbes’ 35th annual list of the world’s wealthiest exploded to an unprecedented 2,755—660 more than a year ago. Altogether they are worth $13.1 trillion, up from $8 trillion on the 2020 list.”

Hun rijkdom steeg dus zo maar eventjes met meer dan 60% op één jaar. Met hoeveel is uw rijkdom gestegen?

Dat sommigen rijker zijn dan anderen is in se niet het probleem. Wel een probleem is dat de rijkeren steeds minder belastingen betalen. En dat ze zich ongenaakbaar voelen omdat ze via de politiek de touwtjes in handen hebben. Is dit democratie? Ik vind dit vooral onrechtvaardig, schandalig, pervers en obsceen. En jij?

Een hel voor de rest.

Net zoals mooi gevormde borstjes een verschrikkelijke kanker kunnen verbergen, verbergen de neoliberale hoera-curven veel, heel veel stinkende miserie.

De ongekende welvarendheid van de rijken te samen met groeiende armoede heeft immers geleid tot een enorme stijging van de ongelijkheid in de wereld. En tot nefaste bijwerkingen: een verzuurde maatschappij, een klimaatcrisis van jewelste en de uitholling van de democratie. 

Armoede stijgt overal.

Terwijl de happy few slapend rijker worden, worden meer en meer mensen zwoegend armer!

In hun uitstekende boek ’Fantoomgroei’ schrijven Sander Heijne en Hendrik Noten dat de economie de voorbije veertig jaar met tientallen procenten gegroeid is, terwijl de reële gezinsinkomens verhoudingsgewijs nauwelijks gestegen zijn. 

‘Veel Afrikaanse boeren en Indonesische arbeiders komen aan het eind van een dag hard werken thuis  met minder eten dan hun voorouders vijfhonderd jaar geleden’, schrijft Yuval Noah Harari in zijn boek ‘Sapiens: een kleine geschiedenis van de mensheid’.

De groeicijfers zijn inderdaad spectaculair, maar toch moet de helft van de wereld nog steeds rondkomen met minder dan 5,50 dollar per dag omdat de voordelen van de groei grotendeels alleen naar de rijksten gaan.

 Ook in Europa nemen armoede en honger toe. Haast 1 op de vijf Europeanen leven met een risico op armoede of sociale uitsluiting. En ons landje scoort niet beter. Zo maar eventjes 2,3 miljoen(!!!) landgenoten hebben moeite om op het einde van de maand rond te komen. De files aan de voedselbanken worden langer. En zelfs in onze zelfverklaarde sterregio Vlaanderen stijgt het risico op armoede en dat is vooral het gevolg van een ‘armoedig armoedebeleid’.

Zouden politici artikel 25 van de Universele verklaring van de Rechten van de Mens begrijpen dat bepaalt dat eenieder recht heeft op een levensstandaard die hoog genoeg is om mee te kunnen in de maatschappij?

Groeiende ongelijkheid.

Door de happy few rijker te maken en de massa’s armer heeft het neoliberalisme de kloof tussen arm en rijk spectaculair vergroot. Een van de ‘defining issues of our time’ volgens velen, incluis B. Obama.

De ongelijkheid is vandaag veel hoger dan in de jaren 1980’! Groei van welvaart en productiviteit gingen immers haast volledig naar de zakken van de heersende klasse!

Het moge duidelijk zijn dat de zogenaamde trickle down-theorie, of meer prozaïsch, ‘ the rising tide lifts all boats’  niet werkt. Zelfs Joe Biden erkent dit. Het is één van de zovele nepverhaaltjes die verteld worden door economische actoren en politici om het systeem te legitimeren.

En ondanks je dit van ‘beschaving’ zou kunnen verwachten, willen we deze groeiende ongelijkheid niet verkleinen…

#Inequality  #Free markets  #Good governance #Poverty #taxes  #Wealth

Overheden, de marionetten van het neoliberalisme.

Overheden, de marionetten van het neoliberalisme. 640 480 Lhoëst Jean

Volgens het neoliberalisme moet de overheid ideale omstandigheden creëren voor het bedrijfsleven, investeringen en verliezen subsidiëren en winsten zo weinig mogelijk belasten. En voor de rest, zich vooral niet bemoeien.

Hoe rijker, hoe minder belastingen.

Figuur 4 toont de perverse evolutie van de belastingdruk in de VS. En zoals zo vaak, wat in de VS gebeurt wordt elders nageaapt. Sinds de jaren 80 van vorige eeuw betalen de happy few (de rijkeren en bedrijven) wereldwijd steeds minder belastingen. Van onrechtvaardigheid gesproken!!!!

Ook de vennootschapsbelasting (van 50 naar 21%) en vermogensbelasting (van 30 naar 15%) zakten spectaculair. Vele grote bedrijven betalen haast geen belastingen meer.

Ontvangen huren, dividenden en zeker meerwaardes op aandelen en vermogen genieten nog steeds een fiscaal gunstregime.

Het lijkt wel of de middeleeuwen en het ancien regime helemaal terug zijn. Het neoliberalisme zorgt niet alleen voor vele troosteloze sdf’s (sans-domicile fixe) maar ook voor vele geprivilegieerde  sdf’s (sans difficultés fiscales) zoals Bert Kruismans ooit grapte.

Ook ons landje ging lustig mee in deze hemeltergende evolutie. Zo nam de regering Michel I tal van belastingmaatregelen die het betere deel van de bevolking ten goede kwamen met als bijproducten een ‘steeds groter wordend gat in de begroting’ en meer ongelijkheid. We zijn trouwens een van de weinige Europese landen zonder vermogenswinstbelasting.

Blind voor belastingfraude en -ontwijking.

Ondanks de forse belastingverlagingen voor de beter begoeden, blijft  belastingfraude en -ontwijking floreren als nooit te voren. De Panamapapers en de vele andere Pandora papers spreken boekdelen…. Als je wat meer wil weten hoe het er in ons landje aan toegaat, lees dan eens dit artikel met Stijn Van Hove, een kenner.

In hun race to the bottom qua belastingen worden kapitaalkrachtigen steeds inventiever om hun vermogen uit het zicht van de fiscus te houden. In de geest van het neoliberalisme wordt het hun uiteraard ook niet al te moeilijk gemaakt. Leefloners worden met een vergrootglas bekeken, belastingfraudeurs en – ontwijkers met een blinddoek! De overheden overal ter wereld verliezen zo tonnen euro’s aan belastinginkomsten! En dus betaalt de modale belastingbetaler veel te veel belastingen omdat een klein deel zijn belastingen niet betaalt. Opmerkelijk toch dat over deze problematiek (transfert) haast nooit gepraat wordt!

Is er dan geen enkele tegenwind?

Van onze politici moeten we niet veel verwachten. Gelukkig zijn er een paar super rijken en burgers die zelf beginnen in te zien dat deze antieke praktijken niet meer kunnen.

Zo verklaarde Warren Buffet ooit: ‘Er is een klassenstrijd aan de gang. En het is mijn klasse die die strijd voert. We zijn hem ook aan het winnen. Terwijl dat niet zo zou mogen zijn.

Of Joe Biden die ‘het meer dan beu is dat de superrijken en grote bedrijven niet eerlijk bijdragen.’

En in Forbes van 6/2/2020 kon je dit lezen: ‘One of the important drivers of inequality is the fact that a large share of the income and wealth from the richest people on this planet isn’t taxed. Due to the (abuse of) tax havens, tax avoidance and tax evasion, governments miss out on large amounts of money. 

En de overheid in al dit?

Die staat erbij en kijkt ernaar. Laat begaan want ‘de markt weet het het best.’ Blind voor de realiteit danst ze naar de pijpen van de economische belangen. Obsceen schuldig verzuim!

Naast belastingen verlagen, mag/moet ze op advies en met de goedkeuring van de heersende klassen:        

  • Bedrijven in nood helpen (verliezen subsidiëren);
  • O&O en investeringen subsidiëren;
  • Infrastructuur bouwen en onderhouden om het handelsverkeer te vergemakkelijken;
  • Het volk het gelag laten betalen. Als er geld tekort is, belast ze de modale burger  wat meer of bespaart ze op sociale voorzieningen.
  • Het volk in de pas doen lopen. De zweep voor de gewone mens, de fluwelen handschoen voor de ‘economische actoren’.
  • Met nepverhaaltjes en bakerpraatjes het volk wijsmaken dat de ‘onzichtbare hand’ van de economische belangen het enige maatschappelijk heil­zame is voor iedereen.
  • Het volk verdelen zodat ze onder elkaar ruziemaken en afgeleid worden van de echte problemen. Zo lang er meer heisa is om een hoofddoek dan om een lege brooddoos zijn de ‘happy few’ tevreden.
  • Verder mag ze zich onledig houden met nutteloze zaken die er niet toe doen zoals ‘des problèmes imaginaires’  (stammenoorlogskes, identitaire verdwazing, enz.) en het land naar hartenlust verkavelen en versnipperen. Zolang de heersende klassen niet moeten betalen voor deze klucht mogen er altijd nog ministerkes bij,…. De burger betaalt deze waanzin.

Eigenlijk luidt het advies van het neoliberalisme aan de overheid: laat het volk via belastingen opdraaien voor de kosten en investeringen waarvan wij de vruchten plukken zonder belastingen!

Of zoals Noam Chomsky het schitterend schrijft in zijn boek ‘The consequences of Capitalism’: ‘public subsidy, private profit’. En zo verhindert de graaicultuur van enkelen de vrijheid en vooruitgang van velen….

Niet haalbaar en betaalbaar?

Geen geld voor pensioenen, geen geld voor loonsverhogingen, geen geld om de armoede uit de wereld te helpen, enz. want niet ‘haalbaar en betaalbaar’ klinkt toch een beetje hol als je naar de figuren 1, 2 & 3 en de hierboven geschetste evolutie van de belastingdruk kijkt…

Zouden we ‘niet haalbaar en betaalbaar’ niet beter vervangen door ‘geen politiekers met durf, verbeelding en leiderschap’?

In een licht ironische brief van Erik Vlaminck, alias Dikke Freddy las ik ooit eens deze spitsvondige persiflage van het neoliberalisme in de praktijk:

‘We beseffen nu allemaal hoe een pillenfabriek werkt. Nadat een ziekte uitgebroken is, krijgt de fabriek van regeringen van overal tonnen subsidies om onderzoek naar een nieuw medicament te voeren. En zodra dat nieuwe medicament gevonden is, presenteert de fabriek diezelfde regeringen gepeperde facturen om de uitvinding te kunnen kopen die ze eerder zelf bekostigd hebben. Belastingen betalen hoeven de fabrieks­bazen niet te doen, omdat ze te veel verdienen.’

#Good governance #taxes  #free markets #government Michel 1 #social security

Beercars please, no bearcats!

Beercars please, no bearcats! 903 501 Lhoëst Jean

Français    English

‘War on drugs’ met heuse bearcats: het klinkt heel, heel stoer, maar het zijn losse flodders in de praktijk.

Inderdaad, een ‘war on drugs’ biedt geen enkele oplossing. Het is het typische ‘law and order’ getoeter van politici zonder visie, inhoud en scrupules à la Trump. Het is geldverspilling en maakt de problemen alleen maar erger.

De meeste van die populistische politici beseffen dat wel. Maar spierballengerol is nu eenmaal goed voor makkelijk stemmengewin… en om rookgordijnen rond de echte problemen op te trekken! In hun ideologische blindheid en bekrompenheid zal het algemene belang hun worst wezen. Zulk politieke ‘oorlogen’ tonen vooral een schrijnend gebrek aan politieke moed en leiderschap.

 

Waarom werkt het niet?

Honderd jaar geleden heeft men geprobeerd de VS droog te leggen. Alcohol was verboden van 1920 tot 1933. Het werd één groot fiasco. Het verbod ontketende een enorme zwarte markt. De georganiseerde criminaliteit boomde en criminelen (cf Al Capone) beleefden gouden tijden!

Zoals Frank Albers, docent Amerikaanse cultuurgeschiedenis, het vertelde op Radio 1 op 17/01/2020:“Als je iets verbiedt waar mensen behoefte aan hebben, creëer je alleen maar een hoop andere ellende.”

De geschiedenis, de ervaring en wetenschappelijk onderzoek tonen duidelijk aan dat het uiterst moeilijk is om via een repressieve, negatieve logica iets positief te bereiken. Het maakt het verbodene alleen maar aantrekkelijker, lucratiever en dus ook gewelddadiger. Kortom, zo’n politiek vergroot de maatschappelijke schade en kosten. Een ‘war on drugs’ wordt dan een ‘war for drugs’!

 

Wat dan wel?

Er bestaat geen mirakeloplossing. Een combinatie van maatregelen kan wel helpen.

1 Legaliseer de productie, verkoop en het gebruik van drugs.

Stop met verbieden van drugs, net zoals we doen met andere genotsmiddelen: alcohol, tabak, antidepressiva, slaapmiddelen, erectiemiddelen, enz.. Laat iedereen vrij en haal het gemakkelijk geldgewin uit de drugshandel. Er is na legalisering geen enkele aanwijzing dat er meer drugs gebruikt gaan worden dan nu.

Een legalisering zou ook veel capaciteit bij politie en justitie vrijmaken, middelen die bijvoorbeeld beter aangewend zouden kunnen voor het opsporen en berechten van belastingfraude, vrouwenhandel of intra familiaal geweld om er maar een paar te noemen.

Trouwens in het algemeen moet de betutteling van de burger en het Middeleeuws paternalisme stoppen. Een overheid moet de burger niet verbieden/verplichten wat hij al dan niet mag of niet mag doen zolang dit doen andere burgers niet stoort. De overheid moet ons zelfbeschikkingsrecht respecteren. We hebben echt geen nood aan politiekers die ons hun ideologisch getinte ‘goed gedrag’ willen opdringen.

Of willen ze van ons allen middelmatigen maken?

2 Een ontradings- en informatiepolitiek.

Laat mensen vrij, maar werk aan preventie van slecht of overmatig gebruik.

Informeer burgers objectief en duidelijk over de voor- en nadelen van alle genotsmiddelen.

Naast informatie, kan een ontradende politiek door een aangepaste verbruiksbelasting op de meest schadelijke genotsmiddelen ook helpen. Zou het niet beter zijn in plaats van de zakken van drugscriminelen te vullen, de staatskas te spekken door een aangepaste belasting op drugs?

 

3 Bied mensen een hoopvol toekomstperspectief!

En last but not least, ban de uitzichtloosheid, een van de voornaamste redenen waarom mensen vluchten naar drugs en andere genotsmiddelen als pijnstillers!

In plaats van mensen te verdelen, verenig ze in een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn zonder angst. Ga voor solidariteit in de wereld in plaats van voor lege “eigen volk eerst” bakerpraatjes.

Doe iets aan de nefaste gevolgen van het neoliberalisme: ongelijkheid, armoede, onrechtvaardige belastingpolitiek, de vernietiging van natuurlijke evenwichten, de klimaatopwarming, enz. Mensen willen zich meer voelen dan alleen maar geknechte arbeiders en consumenten ten dienst van de heersende klassen.

Maak van de vrije markt een wijze markt die ten dienste staat van iedereen, en niet alleen van een heel kleine minderheid.

Ben er van overtuigd dat een positieve ‘fight for a better world’ veel meer baten zou hebben dan een negatieve ‘war on drugs’.

 

Drugs have destroyed many lives, but wrongheaded governmental policies have destroyed many more. I think it’s obvious that after 40 years of war on drugs, it has not worked. There should be decriminalization of drugs.

Kofi Annan, Ghanees diplomaat en 7e secretaris-generaal van de VN 1938-2018

#challenges #freedom #Good governance  #Good/Bad practices #Happiness #justice #populism #taxes #free markets

Is onze belastingpolitiek op maat van de beter begoeden?

Is onze belastingpolitiek op maat van de beter begoeden? 749 690 Lhoëst Jean
Français    English

In een vorig artikel had ik het over ons onrechtvaardig belastingsysteem en een nefast kwistig voor zichzelf zorgend uitgavenbeleid.

Vandaag gaan we verder met onze hypocriete belastingpolitiek.

Hypocriet omdat je zo voelt en ziet dat de belastingpolitiek ingefluisterd wordt door de top 20% rijksten. En de 80% anderen mogen het gelag betalen. Het fiscale virus ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’ is nog steeds springlevend!

Een paar voorbeelden en vragen.

1 Sociale afbraak in ruil voor belastingverminderingen.

De huidige politieke tendens is om belastingen te verlagen ten koste van onmiddellijke of tot later uitgestelde besparingen in de sociale zekerheid. Resultaat: meer rijkdom voor de 20%, meer armoede voor de 80%. Pure achteruitgangslogica!

Een goed voorbeeld hiervan is de taxhift en de verlaging van de vennootschapsbelasting door de regering Michel. Een ongedekte cheque met een krater in de begroting tot gevolg. Put die weer zal moeten gedempt worden op de rug van de minder begoeden! En dit op een moment dat de files aan de voedselbanken steeds langer worden. Een voorbeeld van decadent, archislecht en schandalig bestuur. Of niet?

Gelukkig beginnen sommigen eindelijk in te zien dat dit een uitzichtloze politiek is. Zo wil Joe Biden de belastingen op bedrijven en de happy few terug verhogen. Zou hij zich nog herinneren dat de echte American Dream plaatsvond na WOII, in een periode met grote politieke leiders… en hoge belastingtarieven (tot wel 90%!!!)?

 

2 Privileges voor vermogenden en bedrijven.

Waarom nog steeds geen vermogensbelasting in ons landje? Naast de publieke opinie aan beide kanten van de taalgrens, pleitten meer en meer economen, verlichte plutocraten, internationale instellingen (cf OESO) en zelfs de Financial Times nochtans voor een hogere bedrijfs- en vermogensfiscaliteit.

In ons landje wordt alles zwaar belast, behalve vermogens en inkomens uit vermogen. Onze politici blijven doof voor de verzoeken om eerlijkere belastingen! Waarom?

Het klimaat is een groot zorgenkind. En toch schijnen sommige politici dat nog steeds niet au sérieux te nemen. Waarom hebben wij, anders dan in vele andere Europese landen, nog steeds geen CO²-taks op vervuilende industrieën? Het gedrag van gewone mensen probeert men te dresseren via belastingen (cf. tabak, alcohol, enz), maar de economische actoren mogen verder de wereld plunderen en vervuilen, free of charge! Waarom?

 

3 Verliezen collectiviseren, winsten privatiseren.

De economie schreeuwt voortdurend om minder overheid. Behalve… als ze in de problemen zit. Dan moet de overheid financieel bijspringen zonder al te veel vragen.

Dat de overheid in deze pandemie-tijden ondernemingen in nood helpt, kan ik goed begrijpen, ook dat is sociale zekerheid. Maar waarom dan ook geen extra belastingen op bedrijven die extra winst maken uit deze pandemie? Waarom altijd dat éénrichtingsverkeer?

Of waarom worden verliezen steeds op de belastingbetaler afgewenteld, terwijl de winsten enkel in de zakken van de happy few stromen?

4 Belastingfraude en -ontwijking.

Het taboe in de Belgische politiek. Iedereen weet nochtans dat de staat jaarlijks miljarden inkomsten verliest door fraudeleus en ander gesjoemel, een veelvoud van het bedrag dat we jaarlijks aan werklozen uitgeven bijvoorbeeld.

Werken in’t zwart, privé-uitgaven ‘professionaliseren’, vluchten langs achterpoortjes, creatieve financiële constructies, winsten versluizen naar belastingparadijzen, fiscale ‘rulings’, alles is mogelijk en wordt oogluikend toegelaten.

Op kleine garnalen (sociale fraude) jagen we – incluis de postbodes –  met scherp; op de grote dreigen we soms eens met een leeg speelgoedpistooltje!!!!!

Dit is jaarlijks de grootste georganiseerde diefstal ter wereld…. En de politici kijken lankmoedig de andere kant op. De pakkans is klein en de straffen mild! Meestal niet meer dan een relatief kleine boete, en we spreken er niet meer over. De duizenden KB-Lux klanten zagen hun zwart geld witgewassen tegen een tarief van 5%, een lachertje!

De Europses Unie omschrijft het als:

‘a huge problem. Moreover, tax fraud and tax evasion are fundamentally unfair. Why should you pay more tax or sacrifice your public services because someone isn’t paying their fair share?’

 

5 Internationale belastingharmonisatie.

We hebben nood aan meer internationale samenwerking om de grote uitdagingen van deze tijd aan te kunnen, en niet alleen om de wereldhandel te vergemakkelijken.

De kast met internationale handelsverdragen zit vol, maar die van internationale belastingverdragen is haast leeg.

Europa en de OESO proberen een wereldwijde minimumbelasting voor multinationals in te voeren om te vermijden dat deze hun winsten nog belastingvrij kunnen versluizen naar belastingparadijzen. Hiervoor is echter unanimiteit nodig en dan weet je het wel zeker. Ons land is een gekende dwarsligger. Waarom?

Vele waaroms? En slechts één antwoord: de huidige politici zijn de handlangers en verzekeraars van de happy few. Net zoals de kerk de absolute macht van de koning diende in het ancien regime, is de politiek vandaag de trouwe dienaar van de ‘economische belangen’.

Zelf Bert Bultinck, Knack-hoofdredacteur, zuchtte : ‘Een gemeenschap waarin de modale burger diep moet gaan om de belastingen te betalen, maar waarin multinationals er goedkoop afkomen, is niet langer houdbaar’

 

BESLUIT

Zou met nog meer plezier belastingen betalen moesten we evolueren naar:

Een echte democratie: macht aan het volk. Heer, verlos ons van politiekers! Politiek is te belangrijk om het aan politici over te laten zoals ik ooit eens las. Dus niet langer onze vertegenwoordigers verkiezen, maar ze uitloten! De enigste manier om eindelijk het algemeen belang te laten primeren en echte maatschappelijke  vooruitgang te boeken. Een echte democratie moet er immers voor iedereen zijn, en niet alleen voor een kleine minderheid. Ze laat niemand achter in onzekerheid en overbodigheid.

Een nieuw, eenvoudig en transparant belastingsysteem waarbij alle inkomsten belast worden en niemand – van burger tot bedrijf, van arbeider tot aandeelhouder – meer kan ontsnappen aan zijn faire bijdrage naar vermogen. Met zo’n systeem zou zeker 80% van de mensen minder belastingen moeten betalen zonder in te boeten op sociale bescherming en andere voorzieningen, integendeel zelf. OK, de 20% meest begoeden zouden extra belastingen moeten betalen, nadat ze eeuwen te weinig hebben bijgedragen. Maar gegarandeerd zullen ze zich beter in hun vel voelen en echt geen glaasje champagne moeten inboeten! Iedereen zou er wel bij varen… So what?

Een eengemaakt bestuur van het land op maat van zijn taille. Zie echt niet in waarom we op ons zakdoekje meer ministers zouden nodig hebben dan in Nederland of Frankrijk bijvoorbeeld!

Zou het einde van de corona pandemie niet het ideale moment zijn om werk te maken van zulke fundamentele verbeteringen? Hoop vurig dat de vleermuis uit Wuhan ons daartoe kan inspireren….

 

#taxes  #budget #citizen participation  #equality  #good governance  #gov. Michel1 #social security

Waar zijn er dra meer ministers dan ziekenhuisbedden?

Waar zijn er dra meer ministers dan ziekenhuisbedden? 763 729 Lhoëst Jean
Français    English

In Belgistan!

In mijn vorig artikel vertelde ik dat ik geen probleem heb met belastingen, maar wel met onze manier van belasten en met de blijkbaar onweerstaanbare drang van onze politici voor nutteloze uitgaven!!

In dit artikel gaan we dieper in op ons belastingsysteem en uitgavenbeleid, beiden voorbijgestreefd en op zijn minst onrechtvaardig. In een volgende artikel op onze hypocriete belastingpolitiek.

Een dikke maand geleden las ik nog in de krant dat de rijkdom van de 1% maar blijft stijgen, zelfs in het klotejaar 2020… terwijl in de rest van de bevolking de armoede stijgt. En ook in ons land hebben steeds meer mensen last om de eindjes aan elkaar te knopen… Ja dan kun je echt niet tevreden zijn met hoe onze belastingen geheven en besteed worden! Eigenlijk is er dan gewoon fundamenteel iets mis.

Een overheid die een kleine minderheid fiscaal in de watten legt terwijl ze er niet in slaagt de welvaart van de anderen te waarborgen schiet schromelijk tekort in haar taak ondanks al haar mooie verhaaltjes!

Belastingsysteem.

Van een goed belastingsysteem zou men toch mogen verwachten dat het minstens transparant, eenvoudig en zeker rechtvaardig is. Dat het zorgt dat iedereen bijdraagt naar vermogen zonder uitzonderingen en ontsnappingsroutes. En dat alle inkomsten gelijkwaardig belast worden.

Niet zo in ons landje. Ons systeem hangt met ogen en haken aan elkaar. Een kluwen van koten, achterpoortjes en ontsnappingsroutes ter wille van de rijkere burgers. ‘Kleine lettertjes op maat van de happy few’ zoals ik in een vorig artikel betoogde. Normaal?

Het staat bol van ongerijmdheden.

Is het normaal dat het inkomen van een arbeider zwaarder belast wordt dan dat van een verhuurder?

Het is een zeef waardoor veel te veel mensen geen of veel te weinig belastingen betalen dankzij allerhande ontsnappingsroutes, fraude en gewillige politici.

Het inspireerde Bert Kruismans om te spreken over twee soorten sdf’s in België. Onderaan de ladder de Sans Domicile Fixes; en bovenaan de ladder de Sans Dificultés Fiscales.

In zijn boek ‘Waarom de wereld niet naar de knoppen gaat.’ vatte Maarten Boudry het als volgt samen: ‘Dat mensen miljoenen per jaar verdienen, is hun gegund. Dat ze vervolgens echter dure consultants betalen om aan fiscale ‘optimalisatie’ te doen, via achterpoortjes en ingewikkelde constructies, terwijl de modale burger gewoon belastingen moet betalen, stuit iedereen tegen de borst. Dat moeten we bestrijden, niet vanuit een weerzin voor ongelijkheid, maar vanuit een gevoel voor rechtvaardigheid. Dat de rijkste mensen naar verhouding het minste belastingen betalen van allemaal, is inderdaad hemeltergend. ‘

Het land van de nutteloze uitgaven.

Dan heb ik het niet over de grote uitgavenposten zoals sociale zekerheid, pensioenen, gezondheid, onderwijs, enz. Dit zijn uitgaven om ervoor te zorgen dat iedereen menswaardig kan leven, de kerntaak van iedere overheid. Integendeel zelfs, hier moet meer geïnvesteerd worden als je bijvoorbeeld de evolutie van de armoede bekijkt. Een leefloon dat onder de armoedegrens ligt is geen leefloon maar een aalmoes en eigenlijk in strijd met artikel 25 van de mensenrechten! Een schande.

Maar wel over de nutteloze uitgaven. Nutteloos omdat ze voor de burger geen enkele toegevoegde waarde hebben. Ze dienen slechts het eigen of ideologisch belang van de particratie.

Zou er een land zijn….

…waar de kosten van bestuur zo uit de pan swingen als in ons mini-landje. Ons land lijkt wel een echte politieke postjes-kwekerij

Het bestuur van ons landje is nodeloos complex en duur. De kost van bestuur is  verveelvoudigd ten opzichte van 50 jaar geleden met dank aan de vele staatshervormingen. Staatshervormingen die nooit uitgegaan zijn van hoe onze (kleine) staat zo efficiënt mogelijk te besturen, maar altijd van een bekrompen hokjesmentaliteit.

Buiten te veel belastingen, hoeveel hinder en euro’s zouden deze uiteenlopende gewestelijke reglementeringen ons nog extra kosten?

Zou er een land zijn met meer ministers per 1000 inwoners dan België?

Zou er een land zijn met zoveel overlappende administraties als België: ministeries, kabinetten, parlementen, regeringen, comités, minister-presidenten en noem maar op. Postjes bij de vleet.

Zou er een land zijn dat zo dom is het beheer van een ringweg van amper 72 kilometers rond zijn hoofdstad te verdelen over drie beheersmaatschappijen met alle gevolgen van dien?

Al ooit een land tegen gekomen met negen ministers van volksgezondheid? Om ziek van te worden! Pedro Facon sprak van ‘hallucinante situaties door bevoegdheidsversnippering.’ En zelfs De Tijd blokletterde ‘Versnippering in de zorg kost tijd, geld en levens.’ Het leidt inderdaad alleen naar veel gekakel, maar weinig eieren!

Moesten ze nu nog willen aanvaarden, ‘ok we doen het met negen maar voor de prijs van één’, zou het nog absurd zijn, maar toch al niet duurder dan vroeger. Maar dat willen ze uiteraard ook niet… Pure geldklopperij!

Het moge duidelijk zijn dat de particratie niet wakker ligt van efficiënt en goed bestuur in het algemeen belang!

 

Kosten voor identitaire indoctrinatie en verdwazing.

Wie gaat er beter worden van dure ‘canons’, beschamende reclameboodschappen in internationale magazines, nog meer ‘Vlaams’ op minder VRT, enz….?

Wat is de toegevoegde waarde van al dat vlaggenvertoon en van die kinderachtige symbolenpolitiek?

Dienen belastinginkomsten om partijen te subsidiëren die moedwillig haat zaaien en/of aanzetten tot flagrante inbreuken op de mensenrechten? Volgens mijn bescheiden mening uiteraard niet. En toch gebeurd dit in ons Belgistan!!!!!

U zal begrijpen dat dit mijn bloed doet koken!

 

#taxes   #Good governance. #Belgium  #budget  #Good/bad practices  #human rights  #nationalism  #poverty   #social security  #state structure

Bestaat het nog: mensen die zonder morren belastingen betalen?

Bestaat het nog: mensen die zonder morren belastingen betalen? 569 768 Lhoëst Jean
Français    English

Ik denk het wel. Maar het zullen er weinig zijn en er bestaan geen cijfers over. In ieder geval ik ben er zo eentje. Heb gans mijn leven zonder morren en sjoemelen correct (redelijk veel) belastingen betaald.

Waarschijnlijk denk je nu, wat een zot. Gelukkig kan het me niet schelen wat anderen denken over mij. Maar in ieder geval, liever een zot dan een dief.

Eén van de redenen waarom sommigen zich die vraag stellen is waarschijnlijk dat ze zo zorgeloos kunnen leven dat ze niet meer beseffen hoeveel geluk ze hebben hier te wonen… Hier, in een welvaartstaat waar het, ondanks het bedenkelijk niveau van onze huidige politici, nog goed leven is. Maar die welvaartsstaat heeft een prijs: belastingen… Vandaar dat ik het heel normaal vind dat iedereen belastingen naar vermogen betaalt… Gewoon een kwestie van goed leven… en van ethiek, rechtvaardigheid en beschaving!

 

Belastingen: wat en waarom?

Belastingen zijn bijdragen van de burgers ten behoeve van de staat. Ze zijn de primaire inkomsten van de staat. En dienen ter financiering van haar kerntaken: er voor zorgen dat we allen goed kunnen leven dus!

Op de buitenkant van de belastingdienst in Washington staat dit citaat van Oliver Wendell Holmes gebeiteld :

Belastingen zijn de prijs die we betalen voor een beschaafde samenleving’.

‘K weet niet of Trump en konsoorten daar nog zo gelukkig mee zijn, maar enfin….

 

Wat is de kerntaak van de overheid?

De kerntaak van een overheid is (of zou althans moeten zijn) maatschappelijke dienstbaarheid.

Zorgen voor voorzieningen (sociale zekerheid, onderwijs, enz.) en infrastructuur (wegen, ziekenhuizen, enz) opdat iedere ingezetene goed, zonder angst en vrij kan leven en zich ontplooien naar eigen goeddunken.

Zorgen voor de vrijwaring van de fundamentele vrijheden en mensenrechten van iedere ingezetene. Dat minderheden niet getiranniseerd kunnen worden door de meerderheid. Dat de druk van de publieke opinie geen hinderpaal is voor de vrijheid van het individu. Iedereen, zonder  onderscheid, moet zonder angst anders kunnen zijn.

Het doel van regeren is het welzijn van het volk,’ verklaarde Roosevelt, de enige die vier keer verkozen werd als Amerikaanse president!

Het welzijn van de bevolking is inderdaad nog belangrijker dan de welvaart. Vandaar dat de overheid de groei van het BNG (Bruto nationaal geluk) meer zou moeten koesteren dan de groei van het BNP! Het algemeen belang moet primeren op de economische belangen van de heersende minderheid. Iedereen moet menswaardig kunnen leven en genieten van vooruitgang, ook zij die niet kunnen of willen deelnemen aan de loze ratrace.

Zorgen voor een eerlijk, transparant en waterdicht belastingsysteem. Dikke portefeuilles en blanco belastingaangiftes moeten echt verleden tijd worden. Bijdragen naar vermogen, hulp naar behoeften. De obscene, excessieve ongelijkheden tussen de 1% en de 99% moeten naar een aanvaardbaarder niveau gebracht worden.

Verder moet een staat zich actief inzetten voor een mondiaal beleid en aanpak van grensoverschrijdende problemen zoals de klimaatcrisis, belastingharmonisatie, enz.. Zelfs vragende partij zijn om die bevoegdheden over te dragen aan democratisch gekozen en functionerende internationale beleidsniveaus.

 

Dienstbaarheid voor IEDEREEN.

Deze hierboven beschreven kerntaken moet de overheid vervullen voor ‘iedere ingezetene’ ongeacht afkomst, geslacht, taal, cultuur, portefeuille, geloof, stam, overtuiging, geaardheid, talent, enz.. Zowel voor hen die in paleizen wonen als voor hen die onder de hemel willen slapen.

Vandaar dat sommige denkers en politici (cf Nelson Mandela, de Zwitserse grondwet) menen dat je de graad van beschaving van een staat moet afmeten, niet aan de toestand van de allerrijkste, maar aan die van de minstbedeelden! Een gesubsidieerde brooddoos is meer nodig en verdient evenveel achting als een gesubsidieerde bedrijfswagen… Dit is beschaving.

 

Waarom heb ik geen probleem met belastingen?

Niet omdat ik heiliger ben dan de paus (bijlange niet), maar wel omdat het me rijker en gelukkiger maakt dan de ‘ikke (wij)-en-de-rest-kan-stikken’ adepten.

Voor mij is het gewoon logisch dat diegenen die goed boeren zorgen dat zij die minder goed kunnen of willen boeren -er bestaat veel meer dan alleen maar hard werken en shoppen – ook menswaardig kunnen leven. Een kwestie van gezond verstand en ‘Humanitas’. Iedereen vaart er wel bij als het verschil tussen goed boeren en minder goed boeren binnen aanvaardbare proporties blijft zoals intussen uit vele studies blijkt. Volle brooddozen smaken beter als er geen lege brooddozen zijn.

Vervolgens, omdat ik een gedreven strijder voor rechtvaardigheid en tegen buitensporige ongelijkheden ben. Ik strijd met de pen voor de minderbedeelden. Daarom zie ik het als mijn morele plicht om correct mijn fiscale bijdrage naar vermogen te betalen. In de hoop dat de overheid ze gebruikt om onrechtvaardigheden en ongelijkheden uit de wereld te helpen en om te zorgen voor de achterblijvers en zij die, om welke reden ook, uit de boot (dreigen te) vallen.

En omdat ik recht in mijn schoenen wil staan. Recht in je schoenen staan geeft je immers een ongelofelijk goed gevoel van geluk, onafhankelijkheid en vrijheid. Een gevoel dat niet te betalen is, en zeker niet met gestolen geld.

Trouwens, bijdragen naar vermogen om anderen te helpen ook een menswaardig bestaan te hebben is gewoon een kwestie van beschaving.

Delen is immers zoveel beschaafder… en plezanter dan stelen!

 

Maar wel een probleem met de besteding van die belastingen!

Een probleem waar ik met plezier in mijn volgend artikel verder op inga.

De huidige besteding van onze belastingen ettert inderdaad in mijn hart.

Omdat de huidige generatie politici de ontvangen inkomsten archislecht gebruikt en besteed. De economische belangen primeren. Ze doet aan sociale afbraak om de belastingen voor de beter bedeelden te kunnen verminderen, ze doet haast niets tegen de miljarden belastingfraude en -ontwijking, ze wil mijn solidariteit beperken tot stamgenoten, ze schept onnodige dure ministerkes bij de vleet,…  Belastingen verlagen  en onnodige uitgaven terwijl de files aan de voedselbanken langer worden is decadent en heel slecht beleid. Een beleid dat mijn bloed doet koken.

Afsluiten doe ik de met de woorden van Joël De Ceulaer :

“Als loyale burger voel ik mij de bediende die altijd de volle pot aan de fiscus betaalt, terwijl een deel van de bevolking er de kantjes afloopt door in het zwart te werken, de fiscus te dribbelen of vermogens te verstoppen op belastingparadijzen. Fiscaal gezien ben ik de klos.”

 

#taxes   #Good governance.

Zijn er nog politieke leiders?

Zijn er nog politieke leiders? 1877 1743 Lhoëst Jean

Neen en nog eens neen.

Inderdaad, als ik naar de huidige politieke kleutertuin kijk, zie ik, met de beste wil van de wereld, geen leiders meer. Geen mensen met inhoud of visie. Geen staatsmannen die vechten voor het algemeen belang.

Ik denk dat ik niet alleen sta met deze bewering.

In de commentaren van vele kranten heb ik de laatste tijd dingen gelezen als:

  • “Mag politiek wat meer zijn dan nietsdoen? Zowel de federale als de Vlaamse politiek vegeteert in besluiteloosheid. Het ontbreekt aan leiderschap, kwaliteit en visie.”
  • “Zo’n grondige herziening vergt immers een vorm van politieke maturiteit en partij-overschrijdende verantwoordelijkheidszin die in België ver te zoeken zijn.”
  • “Echte staatslieden zijn in geen velden te bespeuren.”
  • “We missen leiders in ons land die rust brengen en consequent de grenzen van een respectvol debat afbakenen.”
  • “Bij een pandemie (Covid-19) is het meer dan een plicht om samen te werken. Voor territoriumgevechten past alleen plaatsvervangende schaamte.”
  • “Lafhartig wentelde hij zijn gebrek aan verantwoordelijkheidszin af op anderen…Een voorbeeld van non-leiderschap”
  • “De klimaatverandering vraagt ook om een beleid op lange termijn. Dat is niet het domein van politici, maar van visionaire staatsmannen, en die hebben we hier lokaal al jaren niet meer gekweekt.”

 

Doe de test!

Neem je favoriete politiekers en onderwerp hen in alle eerlijkheid aan de leiderschapstest. Je zal weinig, heel weinig politiekers tegenkomen die niet gebuisd zijn!

Vergelijk bijvoorbeeld Obama en Trump. Tel het aantal A vinkjes op en je ziet het verschil tussen een leider en een stamhoofd.

En toch is Trump, een narcist, haatzaaier en oproerkraaier, de op één na populairste politicus in de VS!!! Een op en top bedrieger, die het ‘volk’ achter zich weet te scharen om zonder gêne de belangen van de plutocratie te behartigen. Nu, populair zijn is niet zo moeilijk zoals Trump ten overvloede aantoont. Pas gewoon het eeuwenoude recept toe: toeteren dat wij de beste zijn, blaffen dat zij, de anderen, de zondebokken, de oorzaak van alle kwaad zijn en dit alles in een sfeer van misleidende of ronduit leugenachtige loze kreten bij de vleet…  En dit steeds opnieuw herhalen. Moeilijker is het niet…. Met zo’n populistisch gedrag stijg je vast en zeker in de populariteitspolls, maar val je door de mand als leider! Het is haast altijd zo: hoe populairder een politicus, hoe slechtere leider hij is (of zal zijn)!

Vandaag zijn er overal ter wereld inderdaad vele kretologen, stamhoofden, populisten, enz.. Misleiders bij de vleet dus, maar leiders in geen velden te bespeuren.

 

Kruideniers in nietigheid.

Deze afwezigheid van staatsmannen en leiders heeft de politiek in een kindertuin herschapen. De huidige politici plaatsen inderdaad haast geen richtingborden, maar des te meer verbods- of gebodsborden. Ze verdelen, kibbelen, schandpalen, geven voortdurend anderen de schuld, gunnen hun het licht niet in de ogen en staan des te liever zelf in de schijnwerpers. Ze gaan voor eigen- of partij belang, kijken niet verder dan hun eigen navel en de volgende verkiezingsdatum. Staan liever voor (tv) dan achter de schermen, en lijden aan profileringsdrang en aanstelleritis. Gezond verstand en overleg zijn ver te zoeken.

Allemaal dingen die niet voorkomen in het profiel van goede leiders. Vandaar dat ik de huidige politici gemeenzaam kosters noem of kruideniers in nietigheid , geregisseerd door een aantal stamhoofden!

 

Waarom geen politieke leiders meer?

Omdat de huidige particratie niet uitnodigend is voor mensen met leiderschapstalenten. Leiders doen immers net het tegenovergestelde van wat er gebeurt in de politieke vaudeville.

Leiders willen zich niet laten muilkorven door de particratie, een systeem dat hen dwingt het partijbelang boven het algemeen belang te plaatsen. Leiders zijn geen jaknikkers op commando.

Leiders denken aan de volgende generaties, niet aan de volgende verkiezingen.

Leiders willen vooruitgang, geen status-quo of blokkades.

Leiders willen met een open geest boven het maaiveld lopen, niet in vooringenomen ideolo­gische loopgraven.

Leiders houden zich bezig met de hoofdzaken, niet met zaken die niet ter zake doen.

Leiders willen in de frontlinie staan, niet staan roepen langs de zijlijn.

Leiders verkiezen anderen op te tillen, niet neer te sabelen.

Leiders willen verenigen, niet verdelen.

Leiders gaan voor goed bestuur, niet voor moedwillige onbestuurbaarheid uit eigen belang.

Leiders willen leidinggeven, niet misleiden.

Leiders willen gidsen, niet dresseren.

Welke leider zou nu aangetrokken worden naar een wereld waar hij goed scoort als hij niets bereikt, tenzij voor geldgewin uiteraard?

 

Willen we nog wel leiders?

Maar de hamvraag is misschien wel, willen we nog leiders of willen we liever opgezweept worden door populisten? Leiders schijnen in ieder geval nog weinig kans te maken in de huidige politieke wereld waar middelmatigheid, wij-zij denken, leugens, haat en racisme schijnen te zegevieren…. Politiek is vandaag eerder misleiding van de massa’s. Met loze kreten en zelfs valse informatie. Goebbels is helemaal terug. Deze nazi betoogde immers: : ‘Een leugen die maar één keer wordt verteld, blijft een leugen, maar een leugen die duizend keer wordt verteld, wordt de waarheid.’

Dit is inderdaad echt niet de cup of tea van leiders, maar van populisten die dromen van macht en een braaf volk!

#Leadership   #good governance   #political parties