Citizen participation

De kunst van het gelukkig zijn.

De kunst van het gelukkig zijn. 640 640 Lhoëst Jean

Français    English

Ik geloof rotsvast dat we ooit – alhoewel ik het allicht niet meer zal meemaken – een andere, rechtvaardigere richting zullen inslaan. Op weg naar een wereld waar het welzijn van ALLE mensen primeert!

Her en der kun je inderdaad tekenen zien van intelligentsia, organisaties, landen en jongeren die vragen stellen bij de systemen die ons onderdrukken.

Intelligentsia.

Meer en meer filosofen, economen en andere geleerden pleitten openlijk om het ongebreidelde kapitalisme aan banden te leggen, of zelfs af te schaffen. Mensen zoals Jason Hickel, Timothée Parrique, Kate Raworth, Thijs Lijster, Marguerite van den Berg, Paul Verhaeghe, Chomsky, enz..

En in hun uitstekend rapport ‘The Tragedy of Growth’ vatte de Britse ngo Positive Money het als volgt samen: ‘Groei van het bbp draagt niet bij aan het welbevinden, verlicht de armoede niet en beschermt het milieu evenmin.’

Zelfs groepen als de Patriotic Millionaires en Millionaires for Humanity die vele miljonairs tellen onder hun leden, roepen op ‘to tax the rich’ en ‘to tackle poverty and climate change and achieve the UN Sustainable Development Goals.’

Pionierslanden.

Sommige landen met vooruitziende regeringen durven al een andere weg te bewandelen.

De Wellbeing Economy Alliance (Schotland, Nieuw Zeeland, IJsland, Wales, Finland en Canada) wil het economische systeem veranderen om het algemeen welzijn van de mens en het milieu centraal staan te stellen.

Nieuw-Zeeland haalde vorig jaar de pers met deze belofte van haar ex-premier Jacinda Ardern: ’ We zullen geen groei najagen om de groei. Ons beleid staat in het teken van hoe de Nieuw-Zeelanders eraan toe zijn’.  In plaats van het BNP zijn duurzaamheid, ­gelijkheid, eerlijke kansen, armoedebestrijding en de verbetering van geestelijke gezondheid er de vijf officiële regeringsdoelstellingen geworden!

En ook Costa Rica is een boeiend voorbeeld. Ook dit land heeft de groeifetisj zeer bewust in vraag gesteld en heeft een andere weg gekozen. Hun BNP is relatief laag, maar hun levensverwachting, welzijn en geluk zijn hoger dan die van de VS. Ze hebben geïnvesteerd in universele gezondheidszorg, onderwijs en natuurbehoud.

Tenslotte, een land als Cuba heeft een veel ambitieuzer klimaatplan dan de westerse wereld. Hoe lang blijven onze knoeiende politiekers zich nog achter ‘geen draagkracht’ schuilen om de rest van de wereld op te schepen met steeds gigantischer problemen?

Jongeren.

En last but not least overal in de wereld beginnen jongeren steeds meer vragen te stellen omtrent de zegeningen van het marktfundamentalisme.

Sinds corona nemen steeds meer jongeren vrijwillig ontslag uit ‘bullshit jobs’ zoals David Graeber ze noemt. Ze willen niet langer hun kloten afdraaien voor een hongerloon om onnodige en ongezonde dingen te kunnen kopen ter ere van een kleine minderheid (aandeelhouders) die alsmaar rijker wordt. Men noemt dit fenomeen ‘the great resignation’ of de ‘big quit’.

In zijn uitstekende boek ‘Verschuivingen’ schrijft Stefan Hertmans hieromtrent dit: ‘Maar bij jonge dertigers die nu al tekenen van burn-out vertonen, wordt een trend zichtbaar die neigt naar meer innerlijke rust, minder meritocratische rush, verlangen om uit de ratrace te stappen, in tiny houses te gaan wonen, een natuurlijker evenwicht terug te vinden – de drang om de infernale samenhang van identiteit en verdienste te doorbreken en meer zelfbeschikking te veroveren.’

Een nieuwe wereldorde aub!

Laat ons beginnen met proberen de omstandigheden waarin geluk kan gedijen te verbeteren.

Daarom pleit ik al lang

  • Om te evolueren van een participatieve democratie (centocratie) naar een echte directe democratie met uitgelote burgers aan de macht. Een democratie waar het algemeen welzijn primeert en waar de mensenrechten geen vodje papier zijn.
  • Voor een mondiale regering. Mondiale problemen (klimaat, eerlijke belastingen, enz) vragen mondiale antwoorden.
  • Om het vrije marktfundamentalisme te vervangen door een gecontroleerde, wijze markt met een eerlijk belastingsysteem.

Toen Octavio Paz in 1990 de Nobelprijs voor de Literatuur in ontvangst nam, zei hij deze wijze woorden: ‘We moeten een manier vinden om de markt zó in de samenleving te integreren dat hij het sociaal contract tussen overheid en burger ten uitvoer legt en zo een instrument wordt dat rechtvaardigheid en eerlijkheid bevordert. Een samenleving die als een dolleman meer moet produceren om meer te kunnen consumeren heeft de neiging om gedachten, gevoelens, kunst, liefde, vriendschap en mensen te reduceren tot consumentenproducten. Alles wordt een ding. En dat ding wordt gekocht, gebruikt en dan in de vuilnisbak gegooid.’

Laat ons er werk van maken….

Enkele persoonlijke tips voor geluk.

  • Geluk schuilt in de gewone dinges des leven, die echt voor iedereen bereikbaar zijn.
  • De lege ratrace naar meer en meer zal je nooit gelukkiger maken. Werp de ketens van het economische systeem en de sociale media af. Verjaag de FOMO (fear of missing out) en omarm de HOMO (happy of missing out).
  • Neem jezelf niet al te serieus. Nuanceren en relativeren zorgt voor gemoedsrust.
  • Optimisme en lachen zijn veel plezanter dan je druk te maken. ‘Mens erger je niet’ is niet alleen een leuk spel maar ook een levensles.
  • De gulden regel is een goed kompas. We zijn immers allen dezelfde anderen. Stel je zonder vooroordelen open voor anderen, wit of zwart, moslim of christen en ervaar hoe je rijker en gelukkiger wordt.
  • Je eigen durven zijn is de weg naar geluk. Het zou zonde zijn moest je op je sterfbed tot de conclusie komen dat je het beter anders had aangepakt, zoals zovelen voor jou ….
  • Een goed gesprek met iemand, voorbij slogans en kreten, is vaak een bron van wijsheid en geluk.
  • Geluk kan je niet kopen, enkel beleven.
  • Wees dankbaar voor de gelukkige momenten in je leven.
  • Last but not least, make love, no war!

Beste lezer, wie je ook bent, ik wens je heel veel gelukkige momenten toe!

#Challenges   #Citizen participation   #Democracy   #Free markets   #Happiness   #Identity/Be yourself   #World

Volgend artikel op 12/05/2023:

Omtrent woke: much ado about nothing.

Jaaroverzicht 2022

Jaaroverzicht 2022 444 395 Lhoëst Jean

Français    English

Wat zal ik  van een redelijk turbulent 2022 onthouden?

Oorlog.

Uiteraard kun je er niet naast kijken: de schandalige Russische inval in Oekraïne.

Wat mij nog het meest verbaasd is dat deze oorlog nog steeds – begin 2023 – voortduurt. En dat we dus niets leren uit het verleden. Ons beschavingspeil is dus echt niet om hoog van de toren te blazen.

De codex van Hammurabi, een van de eerste schriftelijke wetboeken in de geschiedenis (18e E vóór C) bevatte voor het eerst het gezegde ‘oog om oog, tand om tand’. En vandaag de dag zijn we nog steeds niet verder.

Inderdaad, economisch profijt verpakt in ideologische scherpslijterij doet deze oorlog aanslepen. Hoelang blijft de Europese bevolking nog dulden dat haar leiders het conflict maar verder blijven opstoken ten koste van de gewone mens, niet alleen in Oekraïne en Rusland maar ook in de ganse EU? Tot er een atoombom valt? En gaan we dan met zijn allen weer zeggen ‘wir haben es nicht gewüsst’?

Neveneffecten van de oorlog.

Een energiecrisis en nooit geziene inflatiecijfers zorgden voor koude woonkamers,  wegsmeltend spaargeld en super winsten vooral voor de voedsel-wapen- en energiebedrijven. Terwijl de gewone mens zwarte sneeuw zag, bleef het vermogen van de plutocratie spectaculair stijgen, uiteraard sdf (sans difficultés fiscales). Stelen van de gemeenschap is een voorrecht van de gefortuneerden, zelfredzaamheid een plicht voor de kwetsbaren. Beschaving of decadentie?

En een nieuwe wapenwedloop. Ondanks de NAVO al veruit de sterkste macht ter wereld is, gaan de militaire uitgaven opnieuw omhoog. Nog meer geld voor wapens als je al veruit de sterkste bent en als je al recordhouder bent van ‘geld uitgeven dat we niet hebben’, lijkt mij pure waanzin!

Verdere erosie van het zelfbeschikkingsrecht.

Overal ter wereld wordt er gemorreld aan onze vrijheden en ons zelfbeschikkingsrecht. Van een verbod op abortus in de VS tot een  verbod voor vrouwen om naar school te gaan in Afghanistan.

2022 was trouwens het 16e jaar op rij waarin de vrijheid wereldwijd, zoals gemeten door de mensenrechtenwaakhond Freedom House een stap terug zette!

De verdere verrechtsing van de wereld. 

Met lede ogen moet ik vaststellen hoe ook in 2022 de wereld steeds bruiner kleurde. In Italië krijgen ze met Giorgia Meloni een uiterst rechtse premier en hier in onze sterregio stemmen haast 1 op 2 kiezers voor partijen als N-VA en Vlaams belang, toch niet bepaald toonbeelden van ruimdenkendheid en solidariteit.

Blijf het onbegrijpelijk en grappig vinden hoe massa’s zich steeds opnieuw laten verleiden door polariserende, autoritaire heerschappen die hen nochtans altijd weer in de vernieling zullen storten.

Want keer of draai het zoals je wil, deze rechtse stroom is voor mij een van de grootste kwalen van de hedendaagse wereld. Het betekent immers altijd een achteruitgang op vele gebieden en een erosie van de intermenselijke solidariteit.

De meest verbazende politieke uitspraak.  

Naast rechts blijft het populisme maar aan terrein winnen. Steeds meer politici, zelfs van wie je het eigenlijk niet zou verwachten willen de volksmond tongen voor electoraal gewin.

Zo ook een Conner Rousseau, intussen al de populairste politicus van Vlaanderen, die uitbazuint zich in Molenbeek niet in zijn land te voelen…. En ik die dacht dat een socialistische partij stond voor openheid van geest, respect voor iedereen, samenwerking, enz..

Beste Conner zelfs met de rechtste adem van 99% van de Vlamingen in mijn nek zou ik nog rechtop blijven staan en strijden voor een rechtvaardigere wereld voor iedereen. Want het is beter rechtopstaand te sterven dan op je knieën te leven!

De meest perverse politieke uitspraak.    

De hoofdvogel qua perverse politieke uitspraken ging in 2022 naar één van onze veel te vele klimaatministerkes, Demir,  die deze parel liet optekenen: ‘Het is misschien een rare vergelijking met vluchtelingen, maar wij kunnen hier ook geen miljoenen varkens houden.’ Walgelijk en zum kotzen!

Mijn kleinzoontje vroeg me of vluchtelingen varkens waren… Ja, wat moet je dan zeggen? Ik raadde hem aan deze ranzige uitspraak aan zijn leraar godsdienst voor te leggen en te vragen wat God er van zou denken….

Nu van haar verwonderde me dit niet zo omdat ze een boegbeeld is van de N-VA, de nieuwe Vlaamse afbrekers. Die van afbreken, denigreren, kleineren en polariseren hun handelsmerk gemaakt hebben.

En dat een persoon zulke uitspraken doet, tot daar aan toe. Een individu heeft zichzelf nu eenmaal niet begiftigd met verstand… Ze heeft zichzelf niet gemaakt zoals de volksmond zegt.

Maar ik vind het ongelofelijk dat een land door zulke figuren kan bestuurd worden en blijven. Een minister bestuurt een land in naam van iedereen, en niet enkel in naam van haar geloofsgenoten. Het is moeilijk mensen te vertrouwen die geen enkel respect hebben voor anderen!

Burgerparticipatie.

Verheugender nieuws kwam er van één van onze nutteloze deelregeringskes, in casu de Brusselse die besliste de burger meer inspraak te verlenen in het klimaatbeleid met de oprichting van een uitgeloot burgerplatform . Na de Duitstalige gemeenschap, eindelijk nog eens een schuchtere poging tot meer directe democratie met uitgelote vertegenwoordigers. Mijns inziens de way to go!

Voor 2023 wens ik aan iedereen meer verheugende en hoopvolle feiten en gebeurtenissen.

#Free markets #freedom #citizen participation #hate/fear #migration #war&peace

Volgend artikel op 10/02/2023:

Waarom kleurt de wereld steeds bruiner?

Pleidooi voor een nieuwe wereldorde.

Pleidooi voor een nieuwe wereldorde. 1785 1641 Lhoëst Jean

Français    English

Het huis en de ziel van de mens worden geconfronteerd met een aantal grote, wereldomvattende  uitdagingen: de verloedering van onze planeet en biosfeer,  groeiende sociale en economische ongelijkheid, onrechtvaardige belastingen, migratie, de verdere ‘centocratisering’ van  democratieën, enz.

Als we blijven denken zoals vandaag zullen we de problemen nooit kunnen oplossen. We moeten durven out of the box denken en de volledige wereldorde durven in vraag stellen en veranderen.

De vraag moet zijn: hoe kunnen we het leven en het lot van iedere burger op deze planeet verbeteren? Tenslotte leven we allen, één menselijk ras, op één planeet!

Ik denk dat dit mogelijk is met wetenschap, technologie, moed, verbeelding én samenwerking. En zonder de particratie.

Ik geef hier, in twee delen, een aantal denkpisten van een manier van aanpak en van dingen die m.i. zouden moeten veranderen. Deel 2 volgt volgende week.

Erken de problemen.

Problemen duurzaam oplossen begint met het probleem te erkennen alsook zijn oorzaken.

Ik denk dat we intussen allen de bovenvermelde problemen kennen (de wetenschappelijke rapporten en bewijzen stapelen zich op)  en misschien zelfs al aan de lijve ondervonden hebben. En dat we weten dat al deze problemen neveneffecten zijn van het neoliberale ‘vrije markt’ denken en de roofbouw die ermee gepaard gaat. Een gedrocht dat we zelf geschapen hebben in de jaren ‘70 van vorige eeuw.

Politici en lobbyisten die deze evidenties nog steeds ontkennen of relativeren, huichelen. Ze zouden zelfs aangeklaagd moeten worden voor misdaden tegen de mensheid. Intussen hebben ze immers al veel, veel meer slachtoffers op hun geweten dan er zijn gevallen in het Oekraïens- Russisch conflict bijvoorbeeld.

Dringend nood aan een wereldregering.

Alle bovenstaand vermelde problemen zijn grensoverschrijdend, en meestal zelfs wereldwijd. Internationale samenwerking is meer dan geboden. Daarom is het veel efficiënter ze aan te pakken door een mondiale regering en parlement. De wereld is immers een groot spinnenweb geworden.

Deze autoriteit moet gedreven worden (grondwet) door het algemeen welzijn van mens en planeet. En de universele rechten van iedere wereldburger vrijwaren.

Ieder land heeft op gelijke wijze – zonder veto’s of privileges- zeggenschap in deze autoriteit in functie van zijn oppervlakte en bevolkingsaantal.

Ze moet dwingende maatregelen kunnen opleggen op het gebied van klimaat, belastingen, ongelijkheid, de bescherming van sociaal zwakkeren, internationale conflicten, enz.

Herstel van echte democratieën aub!

Dringend nood aan een herziening van de democratie.

Nergens ter wereld bestaan er nog echte democratieën. De bestaande regimes zijn haast overal verworden tot pluto- of centocratieën.  In sommige landen wordt de illusie nog wel hoog gehouden omdat burgers er stemrecht hebben. Maar het is slechts schijn. In ‘het’ land van de vrijheid (de VS) pleit men nu zelfs om de grondwet te veranderen zodat verkiezingsresultaten makkelijker manipuleerbaar worden!!

In werkelijkheid wordt overal in de wereld, van het ‘vrije’ westen tot in het ‘autoritaire’ oosten, de ‘wil’ van het volk immers geschreven door de ‘wil’ van een kleine minderheid die de touwtjes in handen heeft. In het westen door de plutocraten, in het oosten door de oligarchen. What’s in a name!

Het volk moet opstaan en de macht terug zelf in handen nemen. Weg met de particratie, leve de echte burger participatie. Persoonlijk pleit ik al lang om parlementen te bemannen met uitgelote burgers. Zou veel beter en goedkoper zijn!

Verheugd te lezen dat eindelijk ons landje stilaan de eerste schuchtere stapjes in die goede richting zet!

Een eerlijk en rechtvaardig belastingsysteem.

Een rechtvaardig belastingsysteem waaraan niemand meer kan aan ontsnappen is een conditio sine qua non voor een succesvolle transitie naar een betere wereld voor iedereen.

Zo’n systeem moet tweeledig zijn, een mondiaal systeem en een aanvullend gedeelte op het niveau van ieder land.

Een mondiaal systeem om er voor te zorgen dat iedereen waar ook ter wereld een minimum bijdrage levert aan het maatschappelijk welzijn. Het fiscaal shoppen tussen landen, belastingontwijking en fraude moeten veel moeilijker gemaakt worden. Vandaag loopt Europa bijvoorbeeld jaarlijks meerdere honderden miljarden euro mis. Dit kan toch niet langer blijven duren!

Iedereen en alle inkomsten, ongeacht hun aard, moeten op gelijke wijze en naar vermogen belast worden.

Hoe eenvoudiger het systeem, hoe beter. Sluit de duistere achterpoortjes op maat van de economische belangen.

Veroorzakers van maatschappelijk negatieve neveneffecten (cfr vervuiling, enz) moeten fiscaal ontmoedigd worden.

Herzie ook de belastingen op erfenissen. Als men de werkloosheidsuitkeringen in tijd wil beperken om mensen te stimuleren werk te zoeken, moet men ook erfenissen durven beperken in bedrag om renteniers te stimuleren te werken. Gelijke regels voor iedereen. Aan de start met kapotte schoenen of met een super Ferrari betekent uiteraard een wereld van verschil en heeft bitter weinig met gelijke kansen te maken.

Het mantra van vandaag ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’ moet omgedraaid worden naar ‘hoe rijker, hoe meer belastingen.’

Als iedereen zijn bijdrage correct zou betalen is de uitbouw van een veel betere wereld voor iedereen mogelijk, en zouden we on top nog allen minder moeten betalen!

Van een vrije naar een wijze markt.

Ondanks onze kennis van de aangerichte schade aan mens en planneet blijven we maar vrolijk verder dansen op het helse ritme van het marktfundamentalisme. Alsof we eraan verslaafd zijn. Maar elke verslaving is eigenlijk een pact met de duivel: in ruil voor de gestage afbraak van je leven krijg je op korte termijn een goed gevoel.

Om die zelfdestructie te stoppen en echte vooruitgang te boeken zullen we de vrije markt logica moeten verlaten. De vrije markt zal immers de thermostaat van de aarde en de mens niet naar omlaag draaien!

Zoals eerder reeds voorgesteld, moeten we evolueren van een vrije naar een wijze markt. Een markt die ten dienste staat van de samenleving, en niet omgekeerd zoals vandaag. Een markt waar de overheid terug een veel prominentere rol speelt. Waar ze actief gaat voor een veel grotere economische, sociale en ecologische rechtvaardigheid. En dus actief zorgt dat daders, wie het ook moge zijn, opdraaien voor de aangerichte schade aan mens en natuur. En dat de baten en winsten van vooruitgang terecht komen in de zakken van iedereen in plaats van in de zakken van enkelingen!

Volgende week volgt deel 2 van mijn pleidooi voor een nieuwe wereldorde.

#Challenges  #Citizen participation  #Democracy  #Free markets  #Good/bad practices  #Society  #Taxes  #World

Volgend artikel verschijnt op: 23/12/2022

Deel 2 van een pleidooi voor een nieuwe wereldorde

Duizend bommen, granaten en dollars: we zitten in de kou!

Duizend bommen, granaten en dollars: we zitten in de kou! 683 463 Lhoëst Jean

Français    English

De laatste jaren dobberen we van crisis naar crisis. Nu worden we weer geconfronteerd met een hollende inflatie en galopperende energiefacturen. Crisissen die de ongelijkheid in de wereld nog doen toenemen. Het water staat aan de lippen van een steeds grotere groep van mensen. Velen gaan bang een ‘koude’ winter tegemoet.

En zeggen dat we deze crisissen zelf creëren omdat we niet willen afwijken van de gevestigde wereldorde. Nochtans wist Einstein al dat je problemen niet kan oplossen als je op dezelfde manier blijft denken als toen de problemen gecreëerd werden.

Laat ons eens kijken naar de redenen van de energiecrisis.

Oorzaken energiecrisis.

Deze crisis heeft vele ‘foute’ vaders en legt vele van de huidige kwalen bloot.

  • Rusland valt Oekraïne aan – een schandalige actie – en de poppetjes en prijzen gaan aan het dansen. Het westen straft Rusland met economische en andere sancties. Rusland draait de gaskraan naar Europa dichter. Gevolg, schaarste en stijgende gas- en elektriciteitsprijzen (zie later).
  • De afwezigheid van een door iedereen vertrouwde, democratisch verantwoorde en boven ideologische prietpraatjes verheven mondiale autoriteit. Hierdoor worden conflicten nog altijd opgelost zoals we dat al eeuwen doen, met bommen en granaten. Wat een vooruitgang!  Zulke autoriteit zou internationale geschillen moeten oplossen aan de onderhandelingstafel. Zou garant moeten staan voor de oplossing van mondiale problemen zoals de klimaatproblematiek. En ze zou er voor moeten zorgen dat dezelfde misdaden om het even door wie gedaan op dezelfde manier bestraft worden. Nu heerst er willekeur en die dubbele moraal zorgt voor nog meer ‘haat’. Zo wordt een inval van de VS, nochtans de grootste oorlogsmisdadiger van de laatste eeuwen door Europa steevast anders beoordeeld dan een inval van Rusland. Ja zo bereik je moeilijk mondiale eensgezindheid!
  • Uit ideologische domheid en scherpslijterij is oorlogske spelen voor velen toch zoveel belangrijker dan vrede stichten. In plaats van Zelinski en Poetin tot de onderhandelingstafel te gidsen, blijft het Westen het conflict maar aanwakkeren ten koste van de eigen bevolking! Als kleuters willen we Rusland immers een lesje leren. Wat, buiten nieuw zaad voor nieuwe conflicten, zullen we hiermee bereiken? Waarom slaan we de raad van eigen grote denkers zoals Ralph Waldo Emerson toch steeds in de wind. Die man schreef deze wijze woorden: ‘Peace cannot be achieved through violence, it can only be attained through understanding.’ Of van Mahatma Gandhi

An eye for an eye makes the whole world blind”.

  • De een zijn dood, de andere zijn brood. Buiten ideologische fatwa’s, hebben de VS er ook economisch belang bij dat de oorlog zo lang mogelijk duurt. Sinds de oorlog boomt de export van Amerikaans gas en wapens naar Europa. En dus rinkelen de kassa’s…. De zeven grootste oliereuzen, de zogenaamde  ‘Big Oil’ zagen in de eerste negen maanden van het jaar in totaal 173 miljard dollar binnenstromen. En deze miljarden, verdiend dankzij de energiecrisis, vloeien bijna integraal en belastingvrij naar de aandeelhouders. Ondertussen betalen Jan en Miet modaal zich blauw aan energie!!!! En de beurskoersen van de vijf grootste wapenbedrijven ter ­wereld, allen uit de VS, ­schoten de laatste maanden omhoog.  Dat de Europese bevolking lijdt van noord naar zuid en van oost naar west zal hun een zorg wezen. It’s the economy, stupid. Money is more important than people!
  • Het moge ook duidelijk zijn dat het neoliberalsime, of het verafgoden van de vrije markt nog maar eens faalt. Nietsontziend blijft de markt maar gaan voor groei en winstmaximalisatie. Alsof klimaat- en milieuproblemen, groeiende ongelijkheid, oneerlijke belastingen, superwinsten voor energiebedrijven, wurgende energiefacturen, enz… niet bestaan. Zo hebben vele bedrijven na de corona-epidemie hun prijzen sterk verhoogd om hun winsten te maximaliseren zoals de Europese Centrale bank (ECB) recent nog berichtte. En elektriciteitsproducenten deinzen er niet voor terug om elektriciteit opgewekt met natuurlijke elementen (wind, zon) te verkopen aan dezelfde prijs als diegene die gemaakt wordt met duur gas! Ik wist niet dat de prijs van wind en zon ook flink omhoog geschoten is? Waar zit de logica? Wanneer stopt de absurditeit van wind voor gas te verkopen?   

De conclusie van al de bovenstaande kwalen is dat wij, als belastingbetaler, betalen, of we willen of niet, zelfs voor de militaire en financiële steun aan Zelinski (wapens en heropbouw) en zo zelf zorgen dat een minderheid rijker wordt terwijl we zelf in de kou blijven staan (nu zelf letterlijk) en armer worden Hoe lang nog? 

Een nieuwe wereldorde aub!

Ik droom van een andere, betere wereld. Van een wereld zonder vlaggen en paspoorten waar iedereen, zonder onderscheid vrij en gelijk in waardigheid en rechten wordt geboren. En waar iedereen menswaardig kan mee leven en iedereen naar vermogen bijdraagt (belastingen) om zulke wereld mogelijk te maken! Een wereld waarin we onze soortnaam ‘homo sapiens’ dus alle eer zouden aandoen.

Ik zal het allicht niet meer meemaken, maar ik blijf me er voor inzetten (=schrijven). Ik ben er van overtuigd dat we ooit in die richting zullen evolueren…

Gebruikmakend van de voortschrijdende technologische en wetenschappelijke kennis kunnen vele zaken veranderd worden als we willen. Een paar denkpistes.

Durf het economisch systeem in vraag stellen.

Vergeet het Westerse superioriteit denken. Er bestaat vandaag de dag geen enkel goed systeem, noch in Westen, nog in het Oosten, nergens niet. Alle systemen van de huidige wereldorde leiden allen tot hetzelfde resultaat: een kleine minderheid die de rijkdom en macht in handen heeft en de rest doet meelopen in een ratrace om het systeem draaiende te houden.

Tijd dus om van een blanco blad te starten en ons af te vragen welke weg we moeten bewandelen om mijn bovenstaande droom te verwezenlijken. Zoals ik het eerder schreef, we moeten evolueren van een vrije naar een wijze markt waarbij de overheid terug een veel actievere rol speelt. Ze moet ervoor zorgen dat de gegenereerde rijkdom eerlijker verdeeld wordt tussen de verschillende actoren en burgers zodat de perverse ongelijkheid van vandaag terug gebracht wordt tot redelijkere proporties. Ze moet er ook voor zorgen dat excessen zoals wind voor gas verkopen niet meer mogelijk zijn. In belangrijke sectoren zoals de energievoorziening moet ze zelf terug een belangrijker rol spelen.

Laten we, Europa, nu eens echt werk maken van een energietransitie.

We moeten af van Russisch gas of Amerikaanse lng-tankers. En het zou beter zijn voor de natuur. In het boek ‘Het getij’ van Hugh Aldersey-Williams  las ik ‘Hoewel het tij in potentie een enorme energiebron is (drie keer het stroomverbruik in de wereld), is de hoeveelheid energie die uit aardwarmte en de zon gewonnen kan worden, nog vele malen groter, en dat met minder technologische problemen. ‘ Er zijn milieuvriendelijke oplossingen.

Nationale parlementen moeten worden samengesteld met uitgelote burgers.

De particratie heeft m.i. afgedaan. Politieke partijen rijden voor eigen en economische belangen. Weinig democratisch, want eerder een centocratie dan een democratie.

Grensoverschrijdende materies moeten beslecht worden door een mondiale autoriteit (parlement en regering).

Materies en problemen zoals , niet limitatief, het klimaat, ongelijkheid, mensenrechten, belastingfraude-en ontwijking, geschillen en conflicten, het gebruik van militair geweld, enz.

Ieder land is op gelijke wijze, proportioneel aan zijn oppervlakte en bevolkingsaantal vertegenwoordigt in dit parlement. En ondemocratische voorrechten en veto’s hebben er geen plaats meer.

Eerlijke belastingen.

Er moet een mondiaal belastingsysteem komen zodat niemand nog kan ontsnappen aan zijn belastingplicht. Iedereen moet bijdragen naar vermogen aan het creëren van een betere wereld voor iedereen. Het huidige middeleeuwse ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’ moet definitief verleden tijd worden.

Stop en verminder de militaire uitgaven en waanzin wereldwijd.

Waarom nog miljarden en miljarden besteden aan een wapenwedloop? Kunnen de uitgespaarde miljarden niet beter besteed worden? Een mens die een medemens vermoordt wordt zwaar gestraft, een generaal die duizenden medemensen uitroeit wordt gedecoreerd? Waarom? Waarom deze dubbele moraal? Mij lijkt dit toch niet echt veel homo sapiens-achtig!

Waarop wachten wij?

#Challenges #Citizen participation #Climate change #Democracy #Equality #free markets  #Good governance  #Homo sapiens #Human rights  #War & peace

Moet het marktfundamentalisme gederadicaliseerd worden?

Moet het marktfundamentalisme gederadicaliseerd worden? 766 575 Lhoëst Jean

Français    English

Telkens als ik naar deze cartoons kijk, vraag ik me af hoelang de mensheid nog een domme gans blijft. Hoe lang – intussen al eeuwen – duldt de grote meerderheid van de mensen nog getiranniseerd te worden door een heel, heel kleine minderheid?

Lopen, lopen, lopen en kopen, kopen, kopen voor de portefeuille van een kleine minderheid. Minderheid die het voor het zeggen heeft en haast geen belastingen betaald. Is dit onrecht lijdzaam ondergaan het gedrag van een homo sapiens? Of eerder van een ‘homo freemarketus’, behept met egoïsme, materialisme en consumentisme?

Waarom klampen mensen zich zo vast  aan een maatschappelijk model  dat onrechtvaardig, gevaarlijk en achterhaald is?

Waarom zulke lijdzaamheid?

Waarschijnlijk ligt dit aan een samenspel van factoren waarvan ik er hier een drietal benoem.

Omdat de christelijke, westerse cultuur eerder lijdzaamheid predikt dan revolutie? Had Machiavelli gelijk toen hij beweerde dat het christendom de ‘woestheid’ ondermijnt die nodig is om tegen tirannen voor vrijheid te vechten?

Een gebrek aan kritische geest bij de massa’s? De meeste mensen zijn goedgelovig: ze luisteren niet naar diegenen die het verstandigst zijn, maar liever naar degenen die het luidst roepen, zelfs als het perverse demagogen en leugenaars zijn. De mooiste illustratie hiervan is het verhaal van Trump. Het lijkt wel alsof mensen hun geweten uitbesteed hebben aan demagogen en andere charlatans!

De belabberde toestand van het onderwijs in het algemeen? Het leert niet meer kritisch te denken, maar wel hard te werken, flink te shoppen en liefst te zwijgen! Het vormt lakeien van het systeem: poenscheppers in plaats van rebellen, die de bestaande waarheden in vraag durven stellen. Deze evolutie wordt mooi weergegeven in de bovenstaande grafiek, geplukt uit het boek ‘Van muur tot muur’ van Jonathan Holslag. Ja, van zulke materialistische slaapwandelaars moet je niet veel verandering, ethiek of verhevenheid verwachten. Zo’n mentaliteit leidt niet tot vooruitgang maar eerder tot verval en decadentie!

Kan het zo verder?

Neen, en nog eens neen!

De aarde verschroeit, de armoede stijgt, de ongelijkheid neemt toe, onze vrijheden zijn in gevaar, fraude, onrecht, haat, hebzucht, onverschilligheid, onverdraagzaamheid en verdeeldheid vieren hoogtij, enz….

Volgens mijn bescheiden mening kunnen we echt niet verder zoals vandaag. Communisme zowel als kapitalisme (centocratie) hebben beiden gefaald. In beide systemen tiranniseert een kleine minderheid de geknechte meerderheid. Beiden plegen roofbouw op mens en klimaat.

Na meer dan 2000 jaar is de oude uitspraak van Publius Terentius Afer  – ‘Het is onbillijk dat de arme mensen altijd moeten bijdragen om de weelde van de rijken te vergroten’– nog steeds springlevend. Ik denk dat het zo stilaan tijd wordt om deze onrechtvaardigheid ongedaan te maken en over te gaan naar een nieuwe orde die de naam ‘homo sapiens’ eer aandoet!

Zelfs sommige happy few beseffen dit. Zo verklaarde Morris Pearl, voorzitter van de Patriotic Millionaires in The Guardian ‘We zijn op weg een samenleving te worden met slechts enkele rijke mensen en een heleboel arme. Dat is niet houdbaar. Zo kan een samenleving nooit duurzaam zijn’.

Hoog tijd dus om economische taboes en sociaal defaitisme te doorbreken en de wereld grondig te hervormen. Het is een kwestie van WILLEN, niet van kunnen.

Moeten we de vrije markt deradicaliseren?

Ja. Er moet een eind komen aan een wereld waarin sommigen geen belastingen betalen terwijl miljarden anderen schraler en schraler moeten rondkomen. Een einde aan een wereld waarin de winstzucht van enkelen de vooruitgang van velen verhindert.

Als we niets doen, zullen de volgende generaties ons waarschijnlijk nooit vergeven dat we niets gedaan hebben… Daarom moet de maatschappij het heft in handen nemen en zorgen dat lusten en lasten evenwichtig en rechtvaardig verdeeld worden.

We moeten de vrije markt omvormen naar een wijze markt. Een markt waar het welzijn van mens en planeet centraal staat, en niet langer de welvaart. Een markt waar het BNG (Bruto Nationaal Geluk) regeert in plaats van het BNP! Een wereldorde zonder excessieve ongelijkheid en waar iedereen zonder uitsluiting of onderscheid menswaardig kan leven (art 25 van de mensenrechten).

Karl Liebknecht parafraserend zou ik zeggen dat we de basiswet van het kapitalisme, jij of ik moeten herschrijven naar jij én ik!

Van een ‘centocratie’ naar een echte democratie.

De markt deradicaliseren en echte vooruitgang realiseren zal alleen  mogelijk zijn als we als maatschappij evolueren van een ‘centocratie’ naar een echte democratie  met uitgelote burgers. Als mens en burger hebben we het recht zelf te beslissen hoe we bestuurd wensen te worden, of niet?

De representatieve democratie bewijst immers al honderden jaren dat ze een rookgordijn is om de heerschappij van de rijke en/of machtige elites te legitimeren. Rechtvaardigheid is voor dit systeem niet meer dan het belang van de sterkste!

Abraham Lincoln (1862) wist al dat we ons moeten ontketenen van de politiek om naar een betere en rechtvaardigere wereld te evolueren!

Verder zullen we dringend moeten stoppen met de feodalisering van de wereld en evolueren naar een mondiaal bestuur en parlement, bevoegd voor de problemen zonder grenzen: klimaat, belastingen, ongelijkheid, migratiestromen, enz.. Een mondiaal bestuur dat uitdrukkelijk kiest voor het algemeen belang van de wereld op lange termijn!

Een weg vol obstakels.

De evolutie naar een wijze markt zal niet van een leien dakje lopen. Er zullen vele obstakels moeten genomen worden.

Uiteraard zal er veel weerstand zijn van de traditionele politiek en de heersende klassen… Logisch, niemand geeft graag zijn voorrechten en verworvenheden op: ‘postjes’, het privilege geen belastingen te moeten betalen, enz.. Ze zullen zich met hand en tand verzetten. Alibi’s en  nepverhaaltjes zullen welig tieren.

In media opgevoerde ‘experts’ zullen orakelen dat het huidige systeem het enige maatschappelijke heilzame is. Uit angst voor een herverdeling van de rijkdom zullen ze ons waarschuwen voor de tirannie van de meerderheid…En inderdaad, geen enkele tirannie is goed te keuren, en dus überhaupt zeker niet de huidige tirannie van de rijke minderheid…!

Maar wie zou de 99% kunnen tegen houden als ze eindelijk het heft in handen nemen en samen werken in plaats van onderling stammenoorlogjes uit te vechten tot groot jolijt van de machtshebbers?

Is een wijze markt mogelijk?

Ik geloof het wel. Maar wanneer, dat is een andere kwestie. Wellicht zal ik het niet meer meemaken.

Als blije optimist, geloof en hoop ik inderdaad dat er ooit terug wakkere ‘homo sapiens’ zullen opstaan die  liever rechtop sterven dan te leven op hun knieën. En die samen een nieuwe verlichting inluiden en aldus een wereldwijde beweging op starten voor een ‘wijze’ markt … Voor een eerlijke herverdeling van de rijkdom via een rechtvaardig belastingsysteem en een systeem van sociale zekerheid… En voor een moreel reveil, want echte vooruitgang kan niet zonder morele vooruitgang!

Enfin, mensen die durven kritisch denken, of ‘sapere aude’ in’t latijn, de aansporing die door Immanuel Kant bekend werd als motto van de Verlichting.

#challenges  #Citizen participation #democracy  #Education #equality  #Free markets  #Happiness  #homo sapiens  #human rights  #political parties  #Social security  #society #taxes  #Wealth

Is onze belastingpolitiek op maat van de beter begoeden?

Is onze belastingpolitiek op maat van de beter begoeden? 749 690 Lhoëst Jean
Français    English

In een vorig artikel had ik het over ons onrechtvaardig belastingsysteem en een nefast kwistig voor zichzelf zorgend uitgavenbeleid.

Vandaag gaan we verder met onze hypocriete belastingpolitiek.

Hypocriet omdat je zo voelt en ziet dat de belastingpolitiek ingefluisterd wordt door de top 20% rijksten. En de 80% anderen mogen het gelag betalen. Het fiscale virus ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’ is nog steeds springlevend!

Een paar voorbeelden en vragen.

1 Sociale afbraak in ruil voor belastingverminderingen.

De huidige politieke tendens is om belastingen te verlagen ten koste van onmiddellijke of tot later uitgestelde besparingen in de sociale zekerheid. Resultaat: meer rijkdom voor de 20%, meer armoede voor de 80%. Pure achteruitgangslogica!

Een goed voorbeeld hiervan is de taxhift en de verlaging van de vennootschapsbelasting door de regering Michel. Een ongedekte cheque met een krater in de begroting tot gevolg. Put die weer zal moeten gedempt worden op de rug van de minder begoeden! En dit op een moment dat de files aan de voedselbanken steeds langer worden. Een voorbeeld van decadent, archislecht en schandalig bestuur. Of niet?

Gelukkig beginnen sommigen eindelijk in te zien dat dit een uitzichtloze politiek is. Zo wil Joe Biden de belastingen op bedrijven en de happy few terug verhogen. Zou hij zich nog herinneren dat de echte American Dream plaatsvond na WOII, in een periode met grote politieke leiders… en hoge belastingtarieven (tot wel 90%!!!)?

 

2 Privileges voor vermogenden en bedrijven.

Waarom nog steeds geen vermogensbelasting in ons landje? Naast de publieke opinie aan beide kanten van de taalgrens, pleitten meer en meer economen, verlichte plutocraten, internationale instellingen (cf OESO) en zelfs de Financial Times nochtans voor een hogere bedrijfs- en vermogensfiscaliteit.

In ons landje wordt alles zwaar belast, behalve vermogens en inkomens uit vermogen. Onze politici blijven doof voor de verzoeken om eerlijkere belastingen! Waarom?

Het klimaat is een groot zorgenkind. En toch schijnen sommige politici dat nog steeds niet au sérieux te nemen. Waarom hebben wij, anders dan in vele andere Europese landen, nog steeds geen CO²-taks op vervuilende industrieën? Het gedrag van gewone mensen probeert men te dresseren via belastingen (cf. tabak, alcohol, enz), maar de economische actoren mogen verder de wereld plunderen en vervuilen, free of charge! Waarom?

 

3 Verliezen collectiviseren, winsten privatiseren.

De economie schreeuwt voortdurend om minder overheid. Behalve… als ze in de problemen zit. Dan moet de overheid financieel bijspringen zonder al te veel vragen.

Dat de overheid in deze pandemie-tijden ondernemingen in nood helpt, kan ik goed begrijpen, ook dat is sociale zekerheid. Maar waarom dan ook geen extra belastingen op bedrijven die extra winst maken uit deze pandemie? Waarom altijd dat éénrichtingsverkeer?

Of waarom worden verliezen steeds op de belastingbetaler afgewenteld, terwijl de winsten enkel in de zakken van de happy few stromen?

4 Belastingfraude en -ontwijking.

Het taboe in de Belgische politiek. Iedereen weet nochtans dat de staat jaarlijks miljarden inkomsten verliest door fraudeleus en ander gesjoemel, een veelvoud van het bedrag dat we jaarlijks aan werklozen uitgeven bijvoorbeeld.

Werken in’t zwart, privé-uitgaven ‘professionaliseren’, vluchten langs achterpoortjes, creatieve financiële constructies, winsten versluizen naar belastingparadijzen, fiscale ‘rulings’, alles is mogelijk en wordt oogluikend toegelaten.

Op kleine garnalen (sociale fraude) jagen we – incluis de postbodes –  met scherp; op de grote dreigen we soms eens met een leeg speelgoedpistooltje!!!!!

Dit is jaarlijks de grootste georganiseerde diefstal ter wereld…. En de politici kijken lankmoedig de andere kant op. De pakkans is klein en de straffen mild! Meestal niet meer dan een relatief kleine boete, en we spreken er niet meer over. De duizenden KB-Lux klanten zagen hun zwart geld witgewassen tegen een tarief van 5%, een lachertje!

De Europses Unie omschrijft het als:

‘a huge problem. Moreover, tax fraud and tax evasion are fundamentally unfair. Why should you pay more tax or sacrifice your public services because someone isn’t paying their fair share?’

 

5 Internationale belastingharmonisatie.

We hebben nood aan meer internationale samenwerking om de grote uitdagingen van deze tijd aan te kunnen, en niet alleen om de wereldhandel te vergemakkelijken.

De kast met internationale handelsverdragen zit vol, maar die van internationale belastingverdragen is haast leeg.

Europa en de OESO proberen een wereldwijde minimumbelasting voor multinationals in te voeren om te vermijden dat deze hun winsten nog belastingvrij kunnen versluizen naar belastingparadijzen. Hiervoor is echter unanimiteit nodig en dan weet je het wel zeker. Ons land is een gekende dwarsligger. Waarom?

Vele waaroms? En slechts één antwoord: de huidige politici zijn de handlangers en verzekeraars van de happy few. Net zoals de kerk de absolute macht van de koning diende in het ancien regime, is de politiek vandaag de trouwe dienaar van de ‘economische belangen’.

Zelf Bert Bultinck, Knack-hoofdredacteur, zuchtte : ‘Een gemeenschap waarin de modale burger diep moet gaan om de belastingen te betalen, maar waarin multinationals er goedkoop afkomen, is niet langer houdbaar’

 

BESLUIT

Zou met nog meer plezier belastingen betalen moesten we evolueren naar:

Een echte democratie: macht aan het volk. Heer, verlos ons van politiekers! Politiek is te belangrijk om het aan politici over te laten zoals ik ooit eens las. Dus niet langer onze vertegenwoordigers verkiezen, maar ze uitloten! De enigste manier om eindelijk het algemeen belang te laten primeren en echte maatschappelijke  vooruitgang te boeken. Een echte democratie moet er immers voor iedereen zijn, en niet alleen voor een kleine minderheid. Ze laat niemand achter in onzekerheid en overbodigheid.

Een nieuw, eenvoudig en transparant belastingsysteem waarbij alle inkomsten belast worden en niemand – van burger tot bedrijf, van arbeider tot aandeelhouder – meer kan ontsnappen aan zijn faire bijdrage naar vermogen. Met zo’n systeem zou zeker 80% van de mensen minder belastingen moeten betalen zonder in te boeten op sociale bescherming en andere voorzieningen, integendeel zelf. OK, de 20% meest begoeden zouden extra belastingen moeten betalen, nadat ze eeuwen te weinig hebben bijgedragen. Maar gegarandeerd zullen ze zich beter in hun vel voelen en echt geen glaasje champagne moeten inboeten! Iedereen zou er wel bij varen… So what?

Een eengemaakt bestuur van het land op maat van zijn taille. Zie echt niet in waarom we op ons zakdoekje meer ministers zouden nodig hebben dan in Nederland of Frankrijk bijvoorbeeld!

Zou het einde van de corona pandemie niet het ideale moment zijn om werk te maken van zulke fundamentele verbeteringen? Hoop vurig dat de vleermuis uit Wuhan ons daartoe kan inspireren….

 

#taxes  #budget #citizen participation  #equality  #good governance  #gov. Michel1 #social security

Burgers aan de macht, kan het?

Burgers aan de macht, kan het? 666 964 Lhoëst Jean

In deze column schets ik ruwweg, bij wijze van voorbeeld, hoe een democratie met uitgelote burgers er in de praktijk zou kunnen uitzien. Een systeem met een parlement, staatsraad, regering, referendums en een vierjaarlijkse evaluatie van het beleid en uitloting.

Het parlement.

Het parlement telt 225 leden, allen uitgeloot voor vier jaar.

De burgers worden uitgeloot op basis van de bestaande diversiteit op vlak van bijvoorbeeld leeftijd, geslacht, etniciteit en opleiding. Iedereen die minimaal 18 jaar is, een belastingbrief indient en geen strafblad heeft, is uitlootbaar. De loting gebeurd uiteraard ook zodanig dat alle 225 leden evenwichtig verdeeld zijn over de arrondissementen van ons landje in functie van hun bevolkingsaantal.

Het parlement is verantwoordelijk voor de controle op het regeringsbeleid en voor het wetgevend werk. Zij kiezen uit hun leden een regering van maximum twintig excellenties.

Wetten wordt gestemd met een eenvoudige meerderheid, tenzij het gaat om belangrijke of verreikende kwesties (te bepalen door staatsraad en/of grondwet) waar een tweederde meerderheid nodig is. Bereikt men geen voldoende meerderheid binnen een redelijke termijn, wordt de wet ter goedkeuring aan de staatsraad voorgelegd.

Parlementslid zijn is een goed betaalde fulltime job. Men kan maar één keer in zijn leven uitgeloot worden.

 

Staatsraad.

Een staatsraad van zo’n 200 mensen, uitgeloot voor zes jaar.

Uiteraard worden ook hier de burgers uitgeloot op een slimme manier zodat ze de diversiteit van ons landje weerspiegelen , mooi verdeeld over alle arrondissementen en over de belastingschalen (in absolute termen).  Je zou kunnen opwerpen dat door in absolute termen te werken, de hoogste belastingschaal procentueel oververtegenwoordigd zal zijn. Dat klopt, maar ergens is het logisch dat zij die het meeste bijdragen ook recht hebben op een overeenkomstige vertegenwoordiging. Iedereen die minimaal 18 jaar is, belastingen betaalt en geen strafblad heeft is uitlootbaar.

De staatsraad is verantwoordelijk voor:

  • het opstellen van de doelstellingen (regeerprogramma) voor het volgend parlement en regering. In samenspraak met een vijftal universiteiten (ieder vier jaar een ander groepje van vijf) bevraagt de staatsraad de bevolking om hun maatschappelijke verwachtingen te kennen. Op basis van die verzuchtingen bepalen ze de vijf topprioriteiten voor de volgende vier jaar in een lange termijn perspectief.
  • goedkeuring van wetten waarvoor binnen een redelijke termijn geen vereiste meerderheid wordt gevonden in het parlement.
  • evaluatie van de regering.

De staatsraad komt een aantal keren per maand samen. Ook zij worden competitief vergoed per keer dat ze aanwezig zijn in de raad. Ze kunnen zich laten bijstaan door experts.

 

De regering.

Een regering van maximaal twintig bestuurders. Als ‘uitvoerende macht’ is deze verantwoordelijk voor het dagelijkse bestuur van het land. Een competitief betaalde fulltime job van vier jaar.

Hun opdracht, de doelstellingen voor de volgende vier jaar, krijgen ze van de staatsraad.

Aan het einde van een vierjarige termijn wordt de regering en het parlement formeel beoordeeld door de staatsraad, hierin bijgestaan door een groep van onafhankelijke en diverse experts. Uiteraard zal de evaluatie rekening houden met de (onverwachte) omstandigheden tijdens hun regeerperiode.

Via een referendum wordt deze evaluatie ter goedkeuring aan de bevolking voorgelegd. Ingeval van een goedgekeurd ‘goed’-rapport hebben de regerings- en parlementsleden recht op een levenslang staatspensioen voor bewezen diensten, waarvan het bedrag afhangt van de behaalde score.

Regering en parlement werken nauw samen met de bestaande ministeries en kunnen uiteraard een beroep doen op extern onafhankelijk advies.

 

Is het welzijn van de bevolking er op vooruit gegaan?

De evaluatie van de instellingen moet in een breed kader worden gezien en verder gaan dan alleen maar te kijken hoe ze beiden hun opgedragen doelstellingen bereikt hebben.

Volgende vragen zullen bijvoorbeeld ook moeten beantwoord worden:

  • Hoe is de ‘stand van het land’ geëvolueerd in de voorbije vier jaar? Deze stand moet worden gemeten aan de hand van een hele reeks indicatoren, en niet alleen van de groei van het BBP zoals vandaag. Omdat het ‘BBP alles meet, behalve wat van waarde is’ zoals Robert Kennedy het ooit kernachtig verwoordde. Dus ook indicatoren die de levenskwaliteit meten moeten in aanmerking genomen worden: milieu, onderwijs, gezondheid, huisvesting, enz. Zie bijvoorbeeld de OESO Better Life Index’.
  • In welke mate heeft iedereen van welvaartsgroei en vooruitgang kunnen genieten? Hoe goed is er gezorgd voor de verbetering van het lot van alle inwoners van het land? Evolutie armoedestatistieken, evolutie kloof tussen arm en rijk, enz.?
  • Hoe goed werden de fiscale scheeftrekkingen zoals ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’, belastingfraude-en ontwijking recht getrokken?
  • Hoe is het gesteld met de vrijwaring en verbetering van ons zelfbeschikkingsrecht, onze vrijheden en basisrechten? Hoe goed scoort ons land in de mensenrechten en democratie indexen?
  • Hoe fel hebben ze zich internationaal ingezet voor een verbetering van het lot van alle mensen op aarde en voor de oplossing van wereldwijde problemen?

 

Referenda.

Deze kunnen georganiseerd worden op verzoek van het parlement, de staatsraad of op verzoek van 0.1 procent van de bevolking.

Verder moeten ze georganiseerd worden ter goedkeuring van de evaluatie van de regering en voor wetten waarvoor na twee pogingen geen tweederde meerderheid gevonden kan worden in de staatsraad.

Bij ieder referendum krijgt iedere burger tijdig dezelfde informatiebrief, in de taal van zijn keuze (NL, FR, DU, EN) die duidelijk uitlegt wat de inzet van het referendum is. Wat de voor- en de nadelen zijn en de reikwijdte van een pro of contra voor iedere actor in de maatschappij. Wat de budgettaire impact is van een ja of neen.

Tevens worden er in iedere gemeente een aantal info-sessies georganiseerd zodat elke burger de kans krijgt om met ‘kennis van zaken’ deel te nemen aan het referendum. Deelnemen is uiteraard niet verplicht.

 

Wie niet waagt, niet wint.

Ik ben er van overtuigd dat het hierboven ruw geschetst systeem beter zou zijn dan de huidige ouderwetse partijpolitieke centocratie. Dit is echt geen boude of overdreven uitspraak. Want als je ziet tot waar het huidige systeem ons gebracht heeft, is het haast onmogelijk het slechter te doen.

Dat het algemeen belang beter gediend zou zijn, dat het efficiënter en goedkoper zal zijn, ligt ook voor de hand.

Uitloting is minder elitair en veel beter voor de focus op de belangrijke dingen. Onze vertegenwoordigers (een vaste job voor vier jaar) zullen zich volop kunnen concentreren op het bestuur, en niet meer verlamd worden door spelletjes en een permanente verkiezingskoorts.

Beter voor het algemeen belang omdat het marktfundamentalisme minder invloed zal hebben. De wetgevers worden immers om de vier jaar vervangen en formeel door het volk geëvalueerd. Geld of het ‘ons kent ons’-euvel zal dus minder belang hebben.

Willen we een betere wereld voor iedereen, dan zullen we in ieder geval af moeten stappen van het huidige partijpolitieke democratische systeem.

Kunnen we zoiets vreedzaam bereiken? Ik hoop het, maar weet het niet. Het zal in ieder geval heel moeilijk zijn. Geen enkele partij zal zoiets willen wegens ‘de postjes, meneer’. En bovendien zullen de echte machtshebbers, de ‘economische belangen’, zich ook met hand en tand verzetten!

 

Eindigen doe ik met een parafrasering van Abraham Lincoln (1862):

‘we moeten onszelf ontketenen van de politiek, en dan kunnen we streven naar een betere en rechtvaardiger wereld.’

 

#Citizen participation   #Democracy   #Good governance        #political parties    #Parliament      #Good/Bad practices      #Challenges.  #free markets

Van een centocratie naar een echte democratie.

Van een centocratie naar een echte democratie. 1317 720 Lhoëst Jean

De aarde verschroeit, de armoede stijgt, de ongelijkheid neemt toe, onze vrijheden zijn in gevaar, onverschilligheid en verdeeldheid vieren hoogtij, enz.

En politici… die zeveren en ruziën over zaken die niet ter zake doen!

Waarom zouden we blijven betalen voor politiekers die zich onledig houden met hun eigen grote  gelijk en overleven? Die meer aandacht hebben voor de economische  belangen en de rijkdom van enkelen dan voor de echte maatschappelijke verzuchtingen en het WELZIJN van iedereen.

Het moge duidelijk zijn dat de huidige partijpolitieke democratie versleten is en verblind door ouderdomskortzichtigheid. Niet meer aangepast om een samenleving te ‘runnen’.

Van een centocratie moeten we naar een echte democratie, zonder politieke partijen en spelletjes. Een democratie met betrokken burgers heeft echt geen beroepspolitici meer nodig.

Van verkozen beroepspolitici naar uitgelote vertegenwoordigers!

 

Democratie en loting, zo oud als de straat.

Uitgelote burgers als wetgevers en bestuurders is helemaal geen nieuw, revolutionair idee. Het is zelfs een oud democratisch principe dat al in het klassieke Athene werd gehanteerd. Al eeuwen pleiten grote politieke denkers en filosofen voor dit systeem. Denkers als Aristoteles, Plato, Montesquieu, Rousseau, enz… en in onze dagen David Van Reybrouck bijvoorbeeld.

Montesquieu vatte het verschil als volgt samen: ‘uitloten is democratisch, verkiezen is aristocratisch’.

Het systeem van uitloten is inderdaad veel democratischer omdat iedereen evenveel kans heeft het land te besturen. Dus niet alleen de ‘mooisten’, of de grootste idioten met geld (cfr Trump en konsoorten) of de hardste ‘roepers’.

Bovendien is het systeem een sterkere garantie voor beter bestuur. Burgers kunnen meer gefocust en op lange termijn denken omdat ze niet moeten wakker liggen van hun ‘herverkiezing’. En omdat ze om de vier jaar vervangen worden, veel minder vatbaar zijn voor allerlei lobbygroepen. Het stimuleert ook een beleid gebaseerd op argumenten in plaats van op loze kreten en symbolen. En het bevordert verandering en vooruitgang omdat je telkens andere mensen krijgt en een veel grotere diversiteit, sowieso altijd een garantie voor betere beslissingen. Enz.

 

Druk voor meer burger participatie.

Onder toenemende druk van de bevolking voor meer inspraak, experimenteren sommige landen met regelmatige burgerbijeenkomsten, andere met een  lotingssysteem dat burgerraden benoemt die samen met experts en  politici  beslissingen nemen of hun  veto kunnen  uitspreken. Zo speelde bijvoorbeeld de citizen’s assembly in Ierland  een grote rol in de abortuswetgeving.

Ook in eigen land groeit het verlangen naar democratische vernieuwing. Drie kwart van de ondervraagden in een onderzoek van Jean-Benoît Pilet (ULB) wil dat er consultatieve burgerpanels georganiseerd worden over nationale kwesties. Onlangs pleitte een reeks organisaties nog voor de installatie van een uitgeloot Burgerparlement.

Federaal en in de Brusselse, Waalse en Duisttalige regio’s wordt dan ook al volop geëxperimenteerd met meer burger participatie . Eindelijk begint het bij sommigen toch te dagen! Alleen onze zelfverklaarde sterregio loopt achter. Blijft steken in een verstikkend paternalistisch conservatisme. Waarschijnlijk denken ze hier dat de  gewone burger met een ‘Corollo’ te stom is om een mening te hebben over zaken die voor hem niet ter zake zijn! Raar want vele politiekers willen nochtans graag in hun naam spreken…

En de technologie blijft niet achter. Onder de noemer  civic technology komen er meer en meer oplossingen op de markt om de participatie van de burger in het bestuur te vergemakkelijken en de democratie nieuw leven in te blazen.

 

Van verkozen naar uitgelote instellingen.

Persoonlijk streef ik naar een volledige afschaffing van de particratie. We hebben immers ‘meer participatie en minder particratie nodig’ om het met de woorden van  Karel Van Eetvelt te zeggen.

Vertrekkend van de ‘ideale’ staatstructuur’, zou ik onze instellingen (parlement, senaat, regering) bevolken met uitgelote burgers in plaats van te be-ezel-en met verkozen beroepspolitici.

De instellingen worden om de vier jaar vernieuwd. De burgers worden uitgeloot op basis van de bestaande diversiteit op vlak van bijvoorbeeld woonplaats, etniciteit, leeftijd, geslacht en opleiding.

Ben er rotsvast van overtuigd dat dit veel goedkoper zal zijn en veel, veel beter.

Veel goedkoper omdat alle overbodige partijpolitieke creaties (partijfinanciering, dubbele, driedubbele en zelfs vierdubbele bezetting van dezelfde bevoegdheid, kabinetten, politieke benoemingen, enz.) afgeschaft kunnen worden.

En beter doen zal echt niet moeilijk zijn als je ziet naar het geklungel van de huidige politieke generaties!

Trouwens waarom zouden burgers, bijgestaan door onafhankelijke experts en technologie, het niet beter kunnen doen dan beroepspolitici die meer bezig zijn met hun eigen carrière dan met het lot van de burgers?

 

Burgerparticipatie in de praktijk.

Burgers uitloten voor openbare bestuursfuncties werkt perfect. Daar zijn ontelbare voorbeelden van.

Kijk naar de juryleden op een assisenproces. Zij worden uitgeloot voor een heel belangrijke en delicate opdracht: oordelen over schuld of onschuld van de beklaagde..

In het midden van de jaren negentig zond het Britse Channel 4 het programma The People’s Parliament uit. Honderd willekeurig gelote burgers, van alle rangen en standen, gingen in debat over controversiële vraagstukken. Aan het einde van iedere uitzending moesten ze met een compromis komen. ‘Veel kijkers van The People’s Parliament’, schreef het tijdschrift The Economist, ‘achtten de debatten van een hogere kwaliteit dan die in het House of Commons. De leden van het eerstgenoemde lijken, in tegenstelling tot die van het laatste, te luisteren naar wat hun collega’s zeggen.’

Ook Hermès Gerrienne, die deelnam aan een Waalse burgerraad sprak in dezelfde zin.

En Joke J. Hermsen, een Nederlandse filosofe is heel positief over twee burgerinitiatieven in Nederland. ‘We hebben er in Nederland twee uitgeprobeerd, de Burgertop van Schiphol en de Friese burgerraad. Beide waren een succes. Ze kwamen met concrete voorstellen waar een meerderheid zich achter kon scharen. In het geval van Schiphol: geen verdere uitbreiding, accijns op kerosine en een vliegtaks. Dat is al meer dan het gepolder van professionele politici heeft opgeleverd.’

 

Waarom werkt het beter?

Dat de debatten van zulke burgerpanels hoogstaander zijn en tot betere resultaten komen verbaast me niets. Zoals al gezegd, diversiteit leidt altijd tot betere oplossingen.

Plus, heel belangrijk, de meeste burgers hebben een onbevangen, VRIJ gezond verstand. Beroepspolitici een geïndoctrineerd, ONVRIJ gezond verstand, gevangen in het keurslijf van hun partijprogramma en -dictaten, en het lobby-gefluister.

Dit is trouwens een van de grootste democratische deficits van het huidige systeem. Zo stemmen heel wat mensen voor een partij als NVA alhoewel ze helemaal niet zo tuk zijn op staatshervormingen of een ‘onafhankelijk  Vlaanderen’. Dit zijn noch voor Vlamingen (6.1%) noch voor Walen (4.7%) prioriteiten. Nochtans blijft NVA daar constant op doordrammen en zo het land lam leggen en krijgt het NVA-mantra dus echt een buitenproportionele dimensie. Niet echt democratisch….

Deze problemen worden vermeden door het uitloten van onze vertegenwoordigers.

 

#Citizen participation   #Democracy   #Good governance        #political parties

Wie regeert? Venten* of centen?

Wie regeert? Venten* of centen? 1046 713 Lhoëst Jean

Centen!!!!

Trouwens, sowieso zijn er al jaren geen venten meer te bespeuren in ons politieke landschap, alleen nog broekventjes. (*Sorry wijven of meiden, maar deze woorden rijmen niet zo met centen)

Vandaar dat ik in mijn boek ‘Hoe lang blijven we nog domme ganzen?’ van een ‘centrocratie’ spreek.

‘Een centocratie is een schijndemocratie waarin de burger om de zoveel tijd het recht heeft geleid te kiezen wie gedurende de volgende regeerperiode de waterdragers mogen zijn van de globale economische dictatuur. Hun hoofdtaak bestaat erin om de economische belangen zo goed mogelijk te dienen en om dit beleid, met de hulp van de media, zo goed mogelijk te legitimeren.’

Democratie stamt van de Griekse woorden dèmos (volk) en kratos (heerschappij). Maar niet het volk, maar de centen heersen, vandaar centocratie.

 

An inconvenient truth.

Van de absolute monarchie tijdens het Ancien Regime zijn we geëvolueerd naar het absolute marktfundamentalisme in onze dagen. De pijlers van het systeem zijn vervangen. De kroon door het geld. De aristocratie door de plutocratie en bedrijven. De clerus door de politieke partijen en de media.

En net als vroeger, is de gewone mens de dupe van het verhaal. Naast dwangarbeider is hij nu ook dwangconsument geworden. Hij hoest de inkomsten van de staat op (belastingen) en de winsten van de markten(omzet).

Hij mag …  werken, kopen en zwijgen!

Uiteindelijk is er qua maatschappelijke ordening dus fundamenteel niet zoveel veranderd sinds de Franse revolutie!

Toch wel  ‘an inconvenient truth’.

Jeffrey Sachs, een van de belangrijkste economen ter wereld omschreef het zo: ‘The rich control our politics to a huge extend. In return they get tax cuts and deregulation. It’s been and is an amazing ride for the rich.’

En Ludwig Verduyn, oud journalist bij de FET en De Morgen, draaide ook niet rond de pot toen hij  schreef: ‘Rijkste families hebben macht en invloed zonder verkozen te worden.’

It’s the money, Stupid!

Zoals eerder al geschreven, het algemeen belang is het verwaarloosd stiefkind van de politiek. Economische en partijpolitieke belangen primeren, niks anders. Dit is trouwens een belangrijke oorzaak van de groeiende kloof tussen burger en politiek. (Zie ook N030)

Voorbeelden, van deze ongemakkelijke waarheid vind je overal.

In de recentste editie van de FinCENFiles (omtrent witwassen van geld, belastingfraude, etz.) neemt ons landje een prominente plaats in. België, klein in oppervlakte, maar groots in het vergemakkelijken van belastingfraude- en ontwijking.

Zelfs tijdens een wereldwijde corona-pandemie primeren de economische belangen, en worden de armsten nog meer aan hun lot overgelaten! Zo zagen de Voedselbanken het aantal hulpbehoevenden met 20% toenemen tijdens de eerste coronagolf!

Of al eens afgevraagd waarom Europese belastingmaatregelen met unanimiteit moeten goedgekeurd worden? Ons landje staat trouwens heel vaak op de rem!

Overige voorbeelden van het primaat van de economische belangen:

  • Een ‘onzichtbare hand’ ketent ons. De mens is een aanhangsel van de markt geworden zoals Karl Polanyi het omschrijft.
  • Hoe rijker, hoe minder belastingen.
  • De slinger is veel te ver door geslagen in de richting van het kille kapitalisme.
  • Ongelijkheid, net zoals armoede of vervuiling, zijn een bijproduct van het absolute marktfundamentalisme.
  • De bbp-groei is het absolute mantra, met winstmaximalisatie als opperste streefdoel. Nochtans ‘Het bbp meet alles, behalve dat wat het leven waardevol maakt’ zoals Robert Kennedy het eens kernachtig uitdrukte. Inderdaad het getal zegt niets over gezondheid, onderwijs, ongelijkheid, milieu, enz.
  • Er is een ware symbiose tussen de politiek en de economie, twee handen op een buik. Alle partijen zijn in mindere of meerdere mate verworden tot marionetten van het markfundamentalisme. Denk maar aan wetten en belastingen op maat van de happy few, winsten privatiseren en verliezen collectiviseren, enz.
  • De happy few van het markfundamentalisme (plutocratie en bedrijven) betalen te weinig belastingen en bezitten te veel macht zonder verkozen te zijn. Een perverse situatie!!!!

 

Verkiezingen, een dekmantel.

Officieel leven we nochtans in een representatieve democratie. Om de zoveel jaar kiezen wij vertegenwoordigers (politici) die het land besturen in onze naam. Maar dit is slechts een dekmantel. Eens verkozen trekken de verkozen politici zich geen moer meer aan van de kiezer.

Democratie wordt in het Westen inderdaad meer en meer een hol woord. Het dient enkel ter legitimatie van een beleid dat bedoeld is om, naast de eigen partijpolitieke belangen, de economische belangen van een minderheid te behartigen.

Dat beslissen in functie van economische belangen zich weinig aantrekt van het algemeen belang moge duidelijk blijken uit bijvoorbeeld de evolutie van de armoede in de wereld.

De kloof tussen arm en rijk groeit zienderogen, ook en zelfs sneller in het democratische Westen. Uit de recentste Armoedebarometer blijkt dat het aantal mensen dat in armoede leeft de voorbije jaren fors is toegenomen in ons landje, vooral sinds 2014. Is dit democratie?

 

En de burger betaalt het gelag.

De burger betaalt veel te veel belastingen. Omdat:

  • de plutocratie haast geen belastingen betaalt;
  • de economische belangen veel overheidsgeld opslorpen: investeringen, subsidies, belastingfraude- en ontwijking, enz.;
  • de politieke partijen er een inefficiënt en duur boeltje van maken met veel te veel postjes.

Hoe lang blijven wij die centocratie nog gedogen?

 

 

#Citizen participation   #Democracy   #Free markets            #French Revolution    #Good governance            #Leadership    #political parties

Depolitiseer staatshervormingen.

Depolitiseer staatshervormingen. 1119 926 Lhoëst Jean

Mens, erger je niet.

 

Staatshervormingen, institutionele problemen, communautaire dictaten.

Vechten om een erwtje al of niet in twee, drie of vier te splitsen. Voilà de dingen waar onze verheven politiekers nu al jaren ‘mens erger je niet’ mee spelen op onze kosten….

Zij verkavelen, en de burger ergert zich. Want zijn prioriteiten, Waal of Vlaming, zijn: belastingen, migratie, milieu, sociale zekerheid, gezondheid, werkgelegenheid, enz.

Zulke minachting van de burger kan alleen maar mogelijk zijn in Absurdistan… of België!!!!

 

Political Capers.

Deze pure ‘Politique politicienne’ om een ‘malade imaginaire’ verlamt en verrot ons landje nu al jaren. Opgepookt door nationalistische en separatistische partijen. En ondergaan bij een gebrek aan politiek leiderschap. Kleuters in overvloed, leiders nergens te bespeuren.

Politici bakken er inderdaad niets van. Het beste voorbeeld hiervan is de huidige kakofonische  en dure structuur van ons landje. Een hopeloze versnippering  waar zelfs een kat haar jongen niet terugvindt.

Symbolisch voor de belachelijke complexiteit van ons landje was de manier van communiceren omtrent de coronacrisis tussen Frankrijk, Nederland en ons landje. In Nederland(premier) en Frankrijk (president) sprak het staatshoofd de burgers toe. Hier was het TV-scherm te klein om alle ‘staatshoofden’ op een scherm te krijgen, met af en toe dan nog eens een voorbij springende clown. ‘ Political capers’, hilarisch maar wel een verschrikkelijk dure grap.

Zoals vroeger al geschreven (zie N004 en N020), kan ik me echt niet van de indruk ontdoen dat we vroeger beter bestierd werden door 18 ministers dan dat we vandaag be-ezel-d worden door een veelvoud aan ministers. Internationale vergelijkingen leren keer op keer dat landen met een korte en eenduidige beslissingsketen beter scoren. Dat velen zich vervreemden van de politiek verbaast me dus echt niet!

De reden hiervoor is dat politici te veel op korte termijn denken, teveel in partijprogrammadwangbuizen, teveel aan electoraal gewin en teveel aan eigen belang: postjes en poen. Weet je niemand begrijpt waarom een landje kleiner dan een volwassen wolk vier klimaatministers nodig heeft, behalve politici…. Voor hen zijn 4 ministers vier postjes en dat is toch beter dan eentje, of niet soms?

 

Depolitiseer staatshervormingen.

Als burger zou ik daarom willen dat staatshervormingen gedepolitiseerd worden. Burgers moeten veel meer betrokken worden met democratie en bestuur.

Je eigen postjes creëren op kosten van de burger: zo kan het niet meer verder!!!

Betrokkenen zelf over hun aantal, loon of carrière laten beslissen is sowieso slecht bestuur.

Tot wat zoiets leidt kunnen we zien in de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van het aantal ministers in ons land. En dat terwijl bijvoorbeeld steeds meer langgenoten in armoede leven of dreigen te vallen….

Als burger wil ik minder politiek en meer goed bestuur. Een efficiënter, beter en goedkoper bestuur. Een bestuur dat geen overdreven beslag legt op belastinggeld. Een bestuur dat het welzijn van de burger vooropstelt. Een bestuur dat de vergelijking met onze buurlanden kan doorstaan!

 

Tabula rasa maken.

Vandaar dat ik denk dat we opnieuw moeten beginnen, met een schone lei.

Hoe was het bijvoorbeeld in 1970, vóór de diverse staatshervormingen? Hoe is het nu? En hoe zou het er idealiter moeten uitzien voor een klein landje als België in een Europese context? En hoe kunnen we er geraken (een stappenplan)?

Dit werk mogen we dus niet meer overlaten aan de particratie, maar uit besteden aan een groep experten die niet in politieke dwangbuizen denken: organisatiedeskundigen, specialisten in publieke administraties, ervaren CEO’s, economen, filosofen en een paar lukraak gekozen burgers, mooi verdeeld over alle windstreken.  (diversiteit leidt altijd tot betere oplossingen).

Het resultaat van hun werk moet een voorstel van ideale staatsstructuur zijn, sterk onderbouwd met feiten, argumenten en alle voor- en nadelen. Voor de burger moet het heel duidelijk zijn waarom de nieuwe structuur VEEL beter is dan de oorspronkelijke structuur in 1970. Wanneer de kost van het ideale bestuur merkelijk duurder zou zijn dan de geïndexeerde kost van het bestuur in 1970, moet het ook heel duidelijk zijn voor de burger waarom deze meerkost nodig is. En tot welke veel grotere toegevoegde waarde hij voor ons allen zal leiden.

Een mogelijke denkpiste: een nationaal beleid, maar lokale uitvoering. Breidt de bevoegdheden van de bestaande gouverneurs en burgemeesters uit voor een lokale toepassing van de nationale wetgeving en schaf al de rest af. Dichter bij de burger, minder postjes, minder belachelijk en veel goedkoper!!

 

De experten schikken, maar de burger beschikt.

Het voorgestelde plan moet goedgekeurd worden door een twee derde meerderheid van een ad hoc panel van zo’n 200-tal uitgelote burgers. De loting moet zodanig gebeuren dat er een evenwichtige spreiding is over provincies, gender, opleidingsniveau, leeftijd, belasting contributie, etniciteit, enz. Het panel moet een correcte afspiegeling zijn van ons huidig landje.

 

En tijdens de periode nodig om tot een oplossing te komen, stoppen de politici met ‘mens erger je te spelen’ en concentreren ze zich op hun hoofdtaak: het algemeen belang dienen.

#Belgium      #Citizen participation        #Democracy             #Good governance   #Political parties     #State structure