Challenges

Leert het westen zijn les nooit?

Leert het westen zijn les nooit? 799 374 Lhoëst Jean

Français    English

Onlangs trokken de VS en het Westen zich terug uit Afghanistan. Een chaotische en smadelijke aftocht. Net zoals de Engelsen en Russen vroeger hebben ze dit taaie volk niet op de knieën gekregen….

20 jaar Amerikaanse inmenging en bezettingspolitiek heeft de Afghaanse en Amerikaanse bevolking enkel ellende opgeleverd: honderdduizenden doden en miljarden belastinggeld naar de zakken van de wapen- en andere industrieën. En terug naar af: de Taliban zijn weer heer en meester in Afghanistan.

Enkele bedenkingen bij dit zoveelste fiasco.

De winnaars, het rechts extremisme en terrorisme.

Overal ter wereld viert het rechts extremisme en terrorisme hoogtij, aangewakkerd door populisme, polarisatie (cf. figuren als Trump) en de neoliberale uitzichtloosheid.

Nochtans weten we al duizenden jaren dat haat, agressie en oorlogsretoriek niets oplossen. Integendeel zelfs….

Ook bij ons is het rechts extremisme meer en meer genormaliseerd. Jonge N-VA’ers en VB’ers (cf F. Kegels en C. Neefs) die openlijk koketteren met nazi’s. Pick-ups vol adelaars, groepen als Schild en Vrienden, Sanda Dia, een Hitlergroet in Breendonk.  Het in brand steken  van een asielcentrum in Bilzen en terroristen als  Jürgen Conings zijn echt geen uitzonderingen.

Uit de ‘Global Terrorism Index’ van het Institute for Economics & Peace blijkt inderdaad dat extreemrechtse terreur de grootste bedreiging geworden is: For North America, Western Europe, and Oceania, the threat of far-right political terrorism has been rising over the past five years. In these regions far-right incidents increased by 250 per cent between 2014 and 2019. There were 89 deaths attributed to far-right terrorists in 2019. Over the past decade measures of societal resilience have been falling in many of the economically advanced economies. This trend is likely to continue because of the extended economic downturn caused by COVID-19, which is likely to increase political instability and violence.

Vergissen de ‘war on terror’ adepten zich niet van doel?

Vlaamse taliban.

En zelfs wij hebben onze taliban. Behoudens andere klederdracht is er weinig verschil tussen de Taliban in djellaba’s daar en het VB in maatpakjes hier bijvoorbeeld. Oerconservatief. Beiden leven ze van polarisatie en provocatie, prediken ze haat en willen ze hun wil opdringen, desnoods met intimidatie en geweld. Beiden zijn ze een gevaar voor andersdenkenden en zijnden, voor de vrije meningsuiting.  

Wat is het verschil tussen de Moellah’s, Haqqani’s  en figuren als Tom, Dries, Theo, Bart, Sam, enz.?

De Moellah’s verplichten hoofdoeken, de Tom’s verbieden ze! En beiden willen ze geen te sexy vrouwen (cfr Kaat Bollen). Beiden vormen van Middeleeuws paternalisme zijn fout. Stop dat gezever over wat mag, niet mag en normaal is. Respecteer ieders zelfbeschikkingsrecht en er zouden veel minder problemen zijn!  

Onlangs vatte Noël Slangen de verschillen tussen de taliban en rechts in Vlaanderen heel ludiek en kernachtig samen op Twitter. “Quizvraag: van wie is de uitspraak “Als wij aan de macht zijn, gaan we leerkrachten die van ons afwijkende meningen verkondigen de rekening presenteren”? Drie mogelijke antwoorden: a. Taliban, b. Tom Van Grieken, c. IS”.

Zijn wil opdringen, lukt niet.

Het Westen kan het maar niet nalaten om anderen de les te spellen en te willen bekeren tot  marktfundamentalisme en centocratie. Nochtans zonder vooruitstrevende blik en zonder het algemeen belang van de mensheid te laten prevaleren op de economische belangen, zal iedere poging anderen onze wil op te dringen tot mislukken gedoemd zijn.

Waar halen wij toch de pretentie om te denken dat onze waarden, waarheden en systemen superieur zijn? Vanwaar die blinde hoogmoed? Wordt het echt geen tijd om de navelstaarderige ‘white supremacy’ grondig in vraag te stellen? Een beetje meer bescheidenheid en passie voor ‘human rights’ zou veel beter zijn.

Na de kruistochten en zovele andere mislukkingen zouden we toch moeten inzien dat haat, agressie, geweld en oorlogen zinloze ondernemingen zijn. Je sticht geen vrede met bommen en terreur. Je kunt veel meer bereiken door verschillen te aanvaarden en samen te werken op basis van gelijkwaardigheid over grenzen en culturen heen.

Zouden wij graag hebben dat bijvoorbeeld China ons land binnenvalt om ons te behoeden voor het extremisme en racisme van het VB? Zou jij graag hebben dat iemand je zegt wat je wel en niet mag doen?

War on supremacy.

Een ‘war on supremacy’ zou veel meer aarde aan de dijk zetten dan een ‘war on terror’. Want een van de belangrijkste redenen voor  extremisme en terreur is volgens mij het Westerse superioriteitsgevoel en marktfundamentalisme

Als we toch wanen dat de Christelijke cultuur hoogstaander is dan de anderen, waarom tonen we dit dan niet door de Christelijke waarden in de praktijk te brengen?

Bijvoorbeeld te beginnen met:

  • ‘anderen’ niet te beschouwen als barbaars of minderwaardig, maar wel als gelijkwaardig (bemin uw naaste zoals uzelf);
  • stoppen met nationale en economische belangen te laten primeren op het algemeen belang van de mensheid;
  • iets doen tegen de armoede, uitsluiting en ongelijkheid in de wereld;
  • stoppen met onze zienswijze op te dringen aan anderen. Samenwerking op basis van gelijkheid en met respect voor verschillen zou vele malen efficiënter en goedkoper zijn.;
  • in plaats van een gevecht der culturen zou een dialoog der culturen zoveel betere resultaten opleveren. In plaats van zich te verzetten tegen diversiteit is het veel beter de kracht van diversiteit te benutten!

Zou dit niet veel meer nut hebben om haat en frustraties (en dus extremisme en terrorisme) uit te schakelen dat een war on terror?

 

Mondiale regering 

Geopolitieke conflicten, klimaatproblemen, belastingfraude, ongelijkheid, kapitaal, technologie kennen geen grenzen. Daarom is het dringend nodig te stoppen met de feodalisering van de wereld en te evolueren naar een mondiaal bestuur en parlement.

Een parlement waar ieder land een aantal zetels heeft in functie van zijn oppervlakte en bevolkingsaantal. Eén mens, één stem. Waar beslissingen worden genomen bij een gewone of tweederde meerderheid. Waar elk land gelijk is: geen privileges en veto’s voor sommigen, maar niet voor anderen.

De Internationale verklaring van de rechten van de mens moet het fundament voor de ‘grondwet’ van een dergelijke mondiale regering zijn.

Welke vreedzame democraat kan daar nu tegen zijn?

‘Those who fail to learn from history are doomed to repeat it’, Winston Churchill

#challenges #christianity #cooperation #democracy # diversity  #good/bad practices #hate/fear #human rights #nationalism #political parties #populism #right/left #world#

Beercars please, no bearcats!

Beercars please, no bearcats! 903 501 Lhoëst Jean

Français    English

‘War on drugs’ met heuse bearcats: het klinkt heel, heel stoer, maar het zijn losse flodders in de praktijk.

Inderdaad, een ‘war on drugs’ biedt geen enkele oplossing. Het is het typische ‘law and order’ getoeter van politici zonder visie, inhoud en scrupules à la Trump. Het is geldverspilling en maakt de problemen alleen maar erger.

De meeste van die populistische politici beseffen dat wel. Maar spierballengerol is nu eenmaal goed voor makkelijk stemmengewin… en om rookgordijnen rond de echte problemen op te trekken! In hun ideologische blindheid en bekrompenheid zal het algemene belang hun worst wezen. Zulk politieke ‘oorlogen’ tonen vooral een schrijnend gebrek aan politieke moed en leiderschap.

 

Waarom werkt het niet?

Honderd jaar geleden heeft men geprobeerd de VS droog te leggen. Alcohol was verboden van 1920 tot 1933. Het werd één groot fiasco. Het verbod ontketende een enorme zwarte markt. De georganiseerde criminaliteit boomde en criminelen (cf Al Capone) beleefden gouden tijden!

Zoals Frank Albers, docent Amerikaanse cultuurgeschiedenis, het vertelde op Radio 1 op 17/01/2020:“Als je iets verbiedt waar mensen behoefte aan hebben, creëer je alleen maar een hoop andere ellende.”

De geschiedenis, de ervaring en wetenschappelijk onderzoek tonen duidelijk aan dat het uiterst moeilijk is om via een repressieve, negatieve logica iets positief te bereiken. Het maakt het verbodene alleen maar aantrekkelijker, lucratiever en dus ook gewelddadiger. Kortom, zo’n politiek vergroot de maatschappelijke schade en kosten. Een ‘war on drugs’ wordt dan een ‘war for drugs’!

 

Wat dan wel?

Er bestaat geen mirakeloplossing. Een combinatie van maatregelen kan wel helpen.

1 Legaliseer de productie, verkoop en het gebruik van drugs.

Stop met verbieden van drugs, net zoals we doen met andere genotsmiddelen: alcohol, tabak, antidepressiva, slaapmiddelen, erectiemiddelen, enz.. Laat iedereen vrij en haal het gemakkelijk geldgewin uit de drugshandel. Er is na legalisering geen enkele aanwijzing dat er meer drugs gebruikt gaan worden dan nu.

Een legalisering zou ook veel capaciteit bij politie en justitie vrijmaken, middelen die bijvoorbeeld beter aangewend zouden kunnen voor het opsporen en berechten van belastingfraude, vrouwenhandel of intra familiaal geweld om er maar een paar te noemen.

Trouwens in het algemeen moet de betutteling van de burger en het Middeleeuws paternalisme stoppen. Een overheid moet de burger niet verbieden/verplichten wat hij al dan niet mag of niet mag doen zolang dit doen andere burgers niet stoort. De overheid moet ons zelfbeschikkingsrecht respecteren. We hebben echt geen nood aan politiekers die ons hun ideologisch getinte ‘goed gedrag’ willen opdringen.

Of willen ze van ons allen middelmatigen maken?

2 Een ontradings- en informatiepolitiek.

Laat mensen vrij, maar werk aan preventie van slecht of overmatig gebruik.

Informeer burgers objectief en duidelijk over de voor- en nadelen van alle genotsmiddelen.

Naast informatie, kan een ontradende politiek door een aangepaste verbruiksbelasting op de meest schadelijke genotsmiddelen ook helpen. Zou het niet beter zijn in plaats van de zakken van drugscriminelen te vullen, de staatskas te spekken door een aangepaste belasting op drugs?

 

3 Bied mensen een hoopvol toekomstperspectief!

En last but not least, ban de uitzichtloosheid, een van de voornaamste redenen waarom mensen vluchten naar drugs en andere genotsmiddelen als pijnstillers!

In plaats van mensen te verdelen, verenig ze in een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn zonder angst. Ga voor solidariteit in de wereld in plaats van voor lege “eigen volk eerst” bakerpraatjes.

Doe iets aan de nefaste gevolgen van het neoliberalisme: ongelijkheid, armoede, onrechtvaardige belastingpolitiek, de vernietiging van natuurlijke evenwichten, de klimaatopwarming, enz. Mensen willen zich meer voelen dan alleen maar geknechte arbeiders en consumenten ten dienst van de heersende klassen.

Maak van de vrije markt een wijze markt die ten dienste staat van iedereen, en niet alleen van een heel kleine minderheid.

Ben er van overtuigd dat een positieve ‘fight for a better world’ veel meer baten zou hebben dan een negatieve ‘war on drugs’.

 

Drugs have destroyed many lives, but wrongheaded governmental policies have destroyed many more. I think it’s obvious that after 40 years of war on drugs, it has not worked. There should be decriminalization of drugs.

Kofi Annan, Ghanees diplomaat en 7e secretaris-generaal van de VN 1938-2018

#challenges #freedom #Good governance  #Good/Bad practices #Happiness #justice #populism #taxes #free markets

Burgers aan de macht, kan het?

Burgers aan de macht, kan het? 666 964 Lhoëst Jean

In deze column schets ik ruwweg, bij wijze van voorbeeld, hoe een democratie met uitgelote burgers er in de praktijk zou kunnen uitzien. Een systeem met een parlement, staatsraad, regering, referendums en een vierjaarlijkse evaluatie van het beleid en uitloting.

Het parlement.

Het parlement telt 225 leden, allen uitgeloot voor vier jaar.

De burgers worden uitgeloot op basis van de bestaande diversiteit op vlak van bijvoorbeeld leeftijd, geslacht, etniciteit en opleiding. Iedereen die minimaal 18 jaar is, een belastingbrief indient en geen strafblad heeft, is uitlootbaar. De loting gebeurd uiteraard ook zodanig dat alle 225 leden evenwichtig verdeeld zijn over de arrondissementen van ons landje in functie van hun bevolkingsaantal.

Het parlement is verantwoordelijk voor de controle op het regeringsbeleid en voor het wetgevend werk. Zij kiezen uit hun leden een regering van maximum twintig excellenties.

Wetten wordt gestemd met een eenvoudige meerderheid, tenzij het gaat om belangrijke of verreikende kwesties (te bepalen door staatsraad en/of grondwet) waar een tweederde meerderheid nodig is. Bereikt men geen voldoende meerderheid binnen een redelijke termijn, wordt de wet ter goedkeuring aan de staatsraad voorgelegd.

Parlementslid zijn is een goed betaalde fulltime job. Men kan maar één keer in zijn leven uitgeloot worden.

 

Staatsraad.

Een staatsraad van zo’n 200 mensen, uitgeloot voor zes jaar.

Uiteraard worden ook hier de burgers uitgeloot op een slimme manier zodat ze de diversiteit van ons landje weerspiegelen , mooi verdeeld over alle arrondissementen en over de belastingschalen (in absolute termen).  Je zou kunnen opwerpen dat door in absolute termen te werken, de hoogste belastingschaal procentueel oververtegenwoordigd zal zijn. Dat klopt, maar ergens is het logisch dat zij die het meeste bijdragen ook recht hebben op een overeenkomstige vertegenwoordiging. Iedereen die minimaal 18 jaar is, belastingen betaalt en geen strafblad heeft is uitlootbaar.

De staatsraad is verantwoordelijk voor:

  • het opstellen van de doelstellingen (regeerprogramma) voor het volgend parlement en regering. In samenspraak met een vijftal universiteiten (ieder vier jaar een ander groepje van vijf) bevraagt de staatsraad de bevolking om hun maatschappelijke verwachtingen te kennen. Op basis van die verzuchtingen bepalen ze de vijf topprioriteiten voor de volgende vier jaar in een lange termijn perspectief.
  • goedkeuring van wetten waarvoor binnen een redelijke termijn geen vereiste meerderheid wordt gevonden in het parlement.
  • evaluatie van de regering.

De staatsraad komt een aantal keren per maand samen. Ook zij worden competitief vergoed per keer dat ze aanwezig zijn in de raad. Ze kunnen zich laten bijstaan door experts.

 

De regering.

Een regering van maximaal twintig bestuurders. Als ‘uitvoerende macht’ is deze verantwoordelijk voor het dagelijkse bestuur van het land. Een competitief betaalde fulltime job van vier jaar.

Hun opdracht, de doelstellingen voor de volgende vier jaar, krijgen ze van de staatsraad.

Aan het einde van een vierjarige termijn wordt de regering en het parlement formeel beoordeeld door de staatsraad, hierin bijgestaan door een groep van onafhankelijke en diverse experts. Uiteraard zal de evaluatie rekening houden met de (onverwachte) omstandigheden tijdens hun regeerperiode.

Via een referendum wordt deze evaluatie ter goedkeuring aan de bevolking voorgelegd. Ingeval van een goedgekeurd ‘goed’-rapport hebben de regerings- en parlementsleden recht op een levenslang staatspensioen voor bewezen diensten, waarvan het bedrag afhangt van de behaalde score.

Regering en parlement werken nauw samen met de bestaande ministeries en kunnen uiteraard een beroep doen op extern onafhankelijk advies.

 

Is het welzijn van de bevolking er op vooruit gegaan?

De evaluatie van de instellingen moet in een breed kader worden gezien en verder gaan dan alleen maar te kijken hoe ze beiden hun opgedragen doelstellingen bereikt hebben.

Volgende vragen zullen bijvoorbeeld ook moeten beantwoord worden:

  • Hoe is de ‘stand van het land’ geëvolueerd in de voorbije vier jaar? Deze stand moet worden gemeten aan de hand van een hele reeks indicatoren, en niet alleen van de groei van het BBP zoals vandaag. Omdat het ‘BBP alles meet, behalve wat van waarde is’ zoals Robert Kennedy het ooit kernachtig verwoordde. Dus ook indicatoren die de levenskwaliteit meten moeten in aanmerking genomen worden: milieu, onderwijs, gezondheid, huisvesting, enz. Zie bijvoorbeeld de OESO Better Life Index’.
  • In welke mate heeft iedereen van welvaartsgroei en vooruitgang kunnen genieten? Hoe goed is er gezorgd voor de verbetering van het lot van alle inwoners van het land? Evolutie armoedestatistieken, evolutie kloof tussen arm en rijk, enz.?
  • Hoe goed werden de fiscale scheeftrekkingen zoals ‘hoe rijker, hoe minder belastingen’, belastingfraude-en ontwijking recht getrokken?
  • Hoe is het gesteld met de vrijwaring en verbetering van ons zelfbeschikkingsrecht, onze vrijheden en basisrechten? Hoe goed scoort ons land in de mensenrechten en democratie indexen?
  • Hoe fel hebben ze zich internationaal ingezet voor een verbetering van het lot van alle mensen op aarde en voor de oplossing van wereldwijde problemen?

 

Referenda.

Deze kunnen georganiseerd worden op verzoek van het parlement, de staatsraad of op verzoek van 0.1 procent van de bevolking.

Verder moeten ze georganiseerd worden ter goedkeuring van de evaluatie van de regering en voor wetten waarvoor na twee pogingen geen tweederde meerderheid gevonden kan worden in de staatsraad.

Bij ieder referendum krijgt iedere burger tijdig dezelfde informatiebrief, in de taal van zijn keuze (NL, FR, DU, EN) die duidelijk uitlegt wat de inzet van het referendum is. Wat de voor- en de nadelen zijn en de reikwijdte van een pro of contra voor iedere actor in de maatschappij. Wat de budgettaire impact is van een ja of neen.

Tevens worden er in iedere gemeente een aantal info-sessies georganiseerd zodat elke burger de kans krijgt om met ‘kennis van zaken’ deel te nemen aan het referendum. Deelnemen is uiteraard niet verplicht.

 

Wie niet waagt, niet wint.

Ik ben er van overtuigd dat het hierboven ruw geschetst systeem beter zou zijn dan de huidige ouderwetse partijpolitieke centocratie. Dit is echt geen boude of overdreven uitspraak. Want als je ziet tot waar het huidige systeem ons gebracht heeft, is het haast onmogelijk het slechter te doen.

Dat het algemeen belang beter gediend zou zijn, dat het efficiënter en goedkoper zal zijn, ligt ook voor de hand.

Uitloting is minder elitair en veel beter voor de focus op de belangrijke dingen. Onze vertegenwoordigers (een vaste job voor vier jaar) zullen zich volop kunnen concentreren op het bestuur, en niet meer verlamd worden door spelletjes en een permanente verkiezingskoorts.

Beter voor het algemeen belang omdat het marktfundamentalisme minder invloed zal hebben. De wetgevers worden immers om de vier jaar vervangen en formeel door het volk geëvalueerd. Geld of het ‘ons kent ons’-euvel zal dus minder belang hebben.

Willen we een betere wereld voor iedereen, dan zullen we in ieder geval af moeten stappen van het huidige partijpolitieke democratische systeem.

Kunnen we zoiets vreedzaam bereiken? Ik hoop het, maar weet het niet. Het zal in ieder geval heel moeilijk zijn. Geen enkele partij zal zoiets willen wegens ‘de postjes, meneer’. En bovendien zullen de echte machtshebbers, de ‘economische belangen’, zich ook met hand en tand verzetten!

 

Eindigen doe ik met een parafrasering van Abraham Lincoln (1862):

‘we moeten onszelf ontketenen van de politiek, en dan kunnen we streven naar een betere en rechtvaardiger wereld.’

 

#Citizen participation   #Democracy   #Good governance        #political parties    #Parliament      #Good/Bad practices      #Challenges.  #free markets

Narcissen bedreigen biodiversiteit!

Narcissen bedreigen biodiversiteit! 1563 693 Lhoëst Jean

Uit ‘fraternité’ is het huidige, ééngemaakte Frankrijk geboren.

Eind 18e E zag men in dat de  versnippering van een land in diverse regiootjes heel inefficiënt was. Verenigen, overal dezelfde regeltjes, samenwerken waren het devies voor een ongelofelijke welvaartsgroei.

Twee eeuwen later willen velen de klok terugdraaien en de stammengebieden terug in ere herstellen….

Inderdaad, overal zijn de polariserende wij-zij verkavelaars weer in opmars:  van de VS tot in Vlaanderen. Identiteit en muren overtroeven klimaat en ongelijkheid…. En zeggen dat de ‘eigen volk eerst’ doctrine de oorzaak is van de meeste genocides in de twintigste eeuw!

De escapistische hang naar het verleden – bitse  stammenstrijden in de savanne – zal niemand nochtans een betere toekomst geven!

lees meer