Migration

Een verkrachting van de democratie zonder recht op abortus.

Een verkrachting van de democratie zonder recht op abortus. 500 348 Lhoëst Jean

Het vertrouwen in de politiek en zeker in de politieke partijen keldert als nooit te voren.

Uit de recentste Eurobarometer bleek dat minder dan één op de twee landgenoten vertrouwen heeft in de overheid. En slechts 20% heeft vertrouwen in politieke partijen!!!

Deze kloof tussen burger en politiek verbaast me niet als je ziet wat de huidige particratie er van bakt. Een overzichtje in twee delen van de onwil en onkunde die het vertrouwen in en de geloofwaardigheid van de politiek ondermijnen…

Eerst het  verhaal van ‘slecht bestuur’, later ‘het verdriet van de politieke verantwoordelijkheid’, over normvervaging en verloedering in de politiek.

 

Stokdoof voor de bezorgdheden van de burger.

 

In het bovenstaande lijstje kun je de 5 topprioriteiten van de burger lezen. Overigens dezelfde voor Vlaming en Waal!!

En volgens de reeds vermelde Eurobarometer zijn de hoofdbekommernissen van de Belgen immigratie (26%), kwesties rond milieu, klimaat en energie (22%), de staatsschuld (21%), kosten van levensonderhoud of de prijsverhoging (19%) en de pensioenen (18%)’.

De burger wil dus een betere sociale zekerheid, een beter immigratiebeleid, eerlijker belastingen, enz. En… hij ligt helemaal niet wakker van een verdere staatshervorming of een betere defensie.

En wat  doen onze politici? Ons land nu al jaren verlammen (cfr. de laatste regeringsvorming van haast 500 dagen) door geruzie over een nieuw rondje staatshervormen… Nog wat meer versnippering en meer postjes, dus.

Ze houden zich dus bezig met zaken die voor de burger niet ter zake doen….

Wat een wereldvreemdheid. Wat een minachting van de burger en de democratie!!!

 

Slecht bestuur.

De voorlaatste regering, de Zweedse of het kibbelkabinet was het absolute dieptepunt qua goed bestuur. Ze heeft onze toekomst zwaar gehypothekeerd en ons een budgettaire puinhoop achtergelaten….

Ooit las ik dat de mate van goed bestuur in een land zich afmeet aan het welzijn van de zwaksten in dat land.

En wat zien we? De ongelijkheid neemt toe. De armoedecijfers pieken. Steeds meer burgers dreigen in armoede te belanden. De files aan de voedselbanken nemen angstwekkend toe. 1 kind op 5 loopt het risico om op te groeien in kinderarmoede, enz.… .

Bea Cantillon, armoede-expert (UAntwerpen) zegt hieromtrent: ‘Dit duidt op een diep falen van het beleid.’

 

Het algemeen belang, loze woorden.

Economische en partijpolitieke belangen regeren het land. Het algemeen belang is niet meer dan een schaamlapje van loze woorden. De ongedekte fiscale cadeaus van de vorige regering was hier het zoveelste bewijs van. Andere staaltjes hiervan kan je lezen in N005, N017, N020, N024

Mathias Somers van denktank Minerva zei het onlangs zo: Men heeft de staat gekaapt, en omgevormd tot niets meer dan de belangenbehartiger van het bedrijfsleven.’ (en de happy few).

 

Morrelen aan de democratie en rechtstaat.

De regering, gestuurd  door een particratische elite morrelt steeds meer aan de scheiding der machten, toch de hoeksteen van de democratie.

Onafhankelijke rechtspraak staat onder toenemende politieke druk. Vooral populistische, nationalistische partijen spuien kritiek op de rechterlijke macht. Onlangs deed  één van haar wereldvreemde minister-clowns weer een ongelofelijke tooguitspraak.

En eerder had ze de wetgevende macht (het parlement) al gedegradeerd tot een bende ja-knikkers. Parlementsleden mogen geen eigen mening meer hebben en al zeker niet stemmen naar die mening (cfr de abortus saga).

Deze bekrompen evoluties ondermijnen de democratische rechtsstaat, hypothekeren de waarborgen voor minderheden en zetten universele waarden als vrijheid en gelijkheid onder druk….

Dit verklaart ook waarom wij in de Democracy Index, jaarlijks gepubliceerd door het Britse weekblad ‘The Economist’ , in 2019 pas de 33ste plaats bekleedden, ver achter onze buurlanden! Niet iets om trots op te zijn.

 

Kindertuinpolitiek.

Er wordt meer geruzied over dingen die niet ter zake doen (symbolen, dictaten, enz.… ) dan over INHOUD waarvan het land en de burger beter kan worden.

Tegenwerking binnen de regeringen, en tussen de regeringen en beleidsniveaus zijn schering en inslag. Nog vóór de Vivaldi regering gevormd was, stak een van onze zelfverklaarde sterregios al stokken in de wielen. Zielig. En de burger betaalt het gelag!

Tiens, als de Vlaamse regering zich als een kleuter gedraagt, mogen haar burgers haar goede voorbeeld dan volgen door bijvoorbeeld te weigeren hun onroerende voorheffing te betalen? De tijd van privileges is immers voorbij…

 

Dictatuur van de partijen

De democratie is verworden tot een particratie, geregeerd door de dictaten van partijvoorzitters!

Zelfs als ze eens willen werken, mogen parlementsleden nog geen eigen mening hebben. Neem nu de abortus saga, er is een parlementaire meerderheid voor een wetswijziging, maar enkele partijen verhinderen de stemming. Ze mogen enkel ja of neen knikken op commando van hun partijbonzen.

Een verkrachting van de democratie zonder recht op abortus!

 

Uitholling van het kiesrecht.

Het federale parlement beslist (gelukkig maar) over de belangrijkste zaken die ons land aanbelangen zoals belastingen, sociale zekerheid, enzovoort. Kan iemand me vertellen waarom mijn keuzevrijheid bij de verkiezing van dit parlement beperkt wordt en ik in mijn Vlaamse hokje moet blijven? Waarom mag ik niet stemmen op wie ik wil, zelfs al is dit een Waalse of Brusselse partij? Deze schandelijke bekrompenheid is een democratie onwaardig!

 

Leiders te weinig, krijters te veel.

Staatslieden die hun partijen kunnen ontstijgen, die een visie op lange termijn hebben, die denken in het algemeen belang, die oordelen zonder te veroordelen, die verbinden in plaats van te verdelen, enz. zijn in geen velden meer te bespeuren.

We beleven inderdaad een politiek spektakel met veel krijters, maar zonder leiders. Kreten en middelmatigheid regeren.

 

Mensenrechten, een lastpost!

Mensenrechten schenden wordt ook in ons landje meer en meer de gewoonte.

Niet te verbazen als zelfs een zelfverklaarde toppoliticus (sic) zonder verpinken bazelt: ‘De rechten van de mensen zijn niet universeel.’ Ongelofelijk, maar waar!!!

 

Een totaal inefficiënte staatstructuur.

Een kakofonische en super dure staatsstructuur waar niemand nog wegwijs uit geraakt. En waar de excellenties elkaar voor de voeten lopen. De ene nog onbekwamer, duurder, nuttelozer en zelfs schadelijker dan de andere! En waar niemand de toegevoegde waarde voor de burger inziet!

Binnenkort is het schema van onze staatsstructuur groter dan ons landje zelf!!!

 

In het volgend artikel zakken we nog dieper in de catacomben van de particratie….

#Democracy      #Free markets  #Good governance        #Gov. Michel1   #Government Formation   #Human rights  #Justice               #Leadership      #Migration         #political parties              #poverty   #Social security                 #state structure               #Taxes

 

Mensenrechten, van grondwet naar lastpost!

Mensenrechten, van grondwet naar lastpost! 1773 513 Lhoëst Jean

Op de website van ons ministerie van Buitenlandse Zaken kun je dit lezen: “Mensenrechten zijn de fundamentele rechten en vrijheden waar iedere mens aanspraak op kan maken, wie je ook bent en waar je ook woont. Deze essentiële rechten zijn minimumnormen, inherent aan elk persoon, louter vanuit het feit mens te zijn.”

“Ze werden een eerste keer op een alomvattende manier vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens die in 1948 aangenomen werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties”.

Met dank aan de Franse Revolutie.

Heel wat van deze rechten stonden al in de “Déclaration des droits de l’homme et du citoyen” die de Franse Revolutie ons schonk in 1789. Alle mensen gelijk voor de wet, vrije meningsuiting, bescherming van eigendom, en zoveel meer hebben we inderdaad te danken aan deze revolutie.

Maar het belangrijkste aspect van deze eerste ‘déclaration’ is misschien wel wie als bezitters van deze rechten worden omschreven: de ‘burgers’  (citoyen). Eeuwenlang waren de meeste inwoners van Frankrijk (en elders) immers onderdanen met veel plichten, maar zonder enige rechten. Vanaf nu was iedereen gelijk voor de wet.

Inspiratie voor deze Verklaring vonden de makers bij de Verlichtingsfilosofen uit de 18e eeuw.  Zij bepleitten waarden als vrijheid, gelijkheid en solidariteit.

‘Vrijheid van angst’.

De korte Verklaring van een 30-tal artikelen is de moeite waard om eens te lezen. En zou eigenlijk verplichte lectuur en kennis moeten zijn voor iedereen die een bestuursfunctie wil uitoefenen, waar ook ter wereld!

In deze grondwet van de mensheid vind je dingen als ‘Alle mensen worden vrij en gelijkwaardig geboren. Iedereen heeft aanspraak op alle rechten en vrijheden opgesomd in deze Verklaring. Niemand mag onderworpen worden aan folteringen of andere onmenselijke bestraffingen. Iedereen is gelijk voor de wet. Iedereen heeft recht op rechtshulp en op een eerlijk, openbaar, onafhankelijk en onpartijdig proces. Iedereen heeft het recht om in andere landen asiel te zoeken en te genieten tegen vervolging. Recht op eigendom. Vrijheid van mening en meningsuiting. Vrijheid van vereniging en vergadering. Recht op maatschappelijke zekerheid. Bescherming tegen werkloosheid. Recht op een levensstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder inbegrepen voeding, kleding, huisvesting en geneeskundige verzorging en de noodzakelijke sociale diensten. Recht op onderwijs. Recht om deel te hebben van wetenschappelijke vooruitgang en de vruchten daarvan.’

Dag Hammarskjöld, VN secretaris-generaal van 1953 tot 1961, vatte de hele filosofie van de mensenrechten krachtig en prachtig samen als “Vrijheid van angst“.

En in de praktijk…

De Universele Verklaring komt overal meer en meer onder druk. In theorie vindt iedereen het een prachtig moreel kompas, maar in de praktijk  wordt het meer en meer beschouwd als een ambetant vodje papier dat een wij-zij beleid in de weg staat en het economisch fundamentalisme schaadt!

Een spijtige zaak, omdat dit echt geen goede evolutie is…

Maak eens een vergelijking tussen de ranking van de landen die het beste de mensenrechten respecteren en de ranking van zij die hoog scoren in het World happiness report. Wat blijkt? De Noorse landen staan hoog in beide rankings. Finland is zelfs al drie jaar achter elkaar het gelukkigste land ter wereld en toevallig (?) is hier ook de ongelijkheid tussen mensen het kleinst. Zou er een verband zijn? By the way ons landje zakt de laatste jaren in het happiness rapport…

Maar buiten de Noorse landen, worden elders steeds meer vragen gesteld rond grondwaarden als vrijheid, gelijkheid en samenwerking. En zo wordt de democratische rechtsstaat steeds meer uitgehold.

Ter illustratie een aantal uitspraken van presidenten van deze wereld met duidelijk een verdraaid kompas:

  •  ‘Ik ben pro martelen.’ Jair Bolsonaro (Brazilië)
  • Zolang er mooie vrouwen zijn, zullen er ook veel verkrachtingen gebeuren.’ Rodrigo Duterte (Filipijnen)
  • Vluchtelingen zijn geen mensen. Het zijn beesten.’ Donald Trump (VS).

En wat hebben al deze ‘verheven’ leiders gemeen? Ze willen allen de christelijke waarden verdedigen, maar net zulke heerschappen zijn de grootste bedreiging voor deze waarden! Of heb ik een verkeerd begrip van Christelijke waarden?

En in België?

Het met de voeten treden van mensenrechten gebeurt niet alleen in ver afgelegen apenlanden, ook ons landje moet niet onderdoen in de wedstrijd ‘terug naar af’. Voor  nationalisten zijn mensenrechten inderdaad een hinderpaal in het bevoordelen van ‘het eigen volk’ en het uitsluiten van zondebokken…

Sla de kranten open en je zult regelmatig lezen dat ons landje op de vingers getikt wordt omdat dit of dat een schending van de mensenrechten is!!!!

Vooral wat betreft ons gevangenissen-beleid, de stijgende armoede en onze immigratiepolitiek.

Haast één op de vijf Belgen leeft in precaire omstandigheden. Zelfs de kansarmoede bij Vlaamse kinderen blijft maar stijgen volgens de kansarmoede-index van Kind en Gezin! Een aanfluiting van de mensenrechten, zeker in een ‘rijk’ land als België.

Dunja Mijatovic, de mensenrechtencommissaris voor de Raad van Europa, was onlangs scherp voor België: ‘Kinderen mogen nooit opgesloten worden wegens hun migratiestatus, of die van hun ouders.’

Of wat te denken van partijen die het recht om asiel aan te vragen willen beperken?

Onlangs vroeg Bleri Lleshi, auteur en politiek filosoof, zich af of het schenden van mensenrechten het nieuwe normaal wordt in België…

Niet te verwonderen met partijen die openlijk kakken op mensenrechten…

Het Vlaams Belang werd de grote winnaar van de afgelopen verkiezingen. Met een programma waarvan 33 punten (u leest het goed!!!) de mensenrechten schenden volgens een rapport van juristen van de universiteiten van Hasselt en Gent!!! Vooral op het gebied van godsdienst, migratie, sociale rechten en de rechten van verdachten en daders worden rechten geschonden!

En ook bij ons worden steeds meer politici betrapt op Trumpidiote uitspraken. Een paar stichtende voorbeelden:

De rechten van de mensen zijn niet universeel.’ De Roover, fractieleider in het parlement. En ik die dacht dat mensenrechten eigen zijn aan iedere mens en dus per definitie universeel zijn en niet alleen voor het ‘eigen volk’.

De liefde voor de mensenrechten ketent onze democratie!’ De onvermijdelijke Theo. Daar waar die mensenrechten net de beste garantie zijn tegen politici die het niet zo nauw nemen met democratische principes. Theo ik veronderstel dat Albert Camus, Nobelprijswinnaar, stomdronken moet geweest zijn toen hij schreef “democratie is niet de wet van de meerderheid, maar de bescherming van de minderheid.”

Naar aanleiding van dergelijke uitspraken verkondigde CD&V-fractieleider Servais Verherstraeten  “Als we van nieuwkomers vragen het Europees Mensenrechtenverdrag te onderschrijven, dan moeten we dat ook vragen van de regeringsleden.

100% eens met dit voorstel. Ik zou zelf verder gaan en vragen dat ieder parlementslid dergelijke verklaring zou ondertekenen waarin hij bovendien bevestigt dat hij vrijwillig zal ontslag nemen indien hij zijn belofte niet nakomt. Neemt hij dan toch geen ontslag, zou hij onmiddellijk aangeklaagd moeten worden wegens het niet nakomen van zijn contractuele afspraken!

Weet je, dat partijen als VB en NVA mensenrechten als een lastpost zien, verbaast me geenszins. De ‘eigen volk’ kretologie en de universaliteit van mensenrechten botsen frontaal! Wat me wel enorm verbaast en verontrust is dat haast één op de twee Vlamingen stemt op dergelijke partijen. Hopelijk komen ze later weer niet af met het dooddoenertje ‘Wir haben es nicht gewußt”.

Afsluiten doe ik met een wijsheid van Confucius: ‘een wijze gaat voor het algemeen belang en denkt universeel, een minder wijze voor eigenbelang en sektarisch denken.’

Laat ons hopen dat er snel terug een generatie wijze politieke leiders naar voren treedt! Die het mensenrechtendiscours niet meer verveeld gedogen, maar wel met vuur bepleiten!!!

Tags: Belgium; Christianity; French revolution; Human rights; Migration; Nationalism; Political parties; Poverty