Security

Verkeersbeleid en pakkansen.

Verkeersbeleid en pakkansen. 643 777 Lhoëst Jean

Français    English

Een buitenlandse vriend vroeg me eens: ‘Jan, wat moet ik verwachten van het wegverkeer in je land?’.

Mijn antwoord: ‘behoudens een kilometerke of een pintje teveel is zowat alles mogelijk in België…. Maar kijk uit voor het nieuwste toppunt van Belgisch surrealisme: de overheid probeert je nu in de val te lokken om de kassen van privé tollenaars te spijzen!’    

Angst, domheid, roekeloosheid en egoïsme hebben vrije baan in het verkeer omdat de pakkans voor verkeersovertredingen haast nihil is! Met als gevolg dat we in Europa niet zo goed scoren qua verkeersveiligheid en files à go go kennen.

Spijtig, want moesten we met zijn allen het verkeersreglement volgen, dan zouden we met zijn allen sneller en veiliger ter plekke zijn.

Hoe dikwijls worden de volgende veel voorkomende ongeval- en vertraging veroorzakende gedragingen geverbaliseerd?

De middenvakrijders.

De ‘baronnen’ van de autosnelwegen, die permanent de verkeersregel van zoveel mogelijk rechts aan te houden, aan hun band lappen!

Ze dwingen andere tot onnodige of ongeoorloofde manoeuvres zoals rechts inhalen.

Brits onderzoek leert dat ze de grootste veroorzakers van files op de snelweg zijn. Maar het zal hun een zorg zijn. Als een pasja zitten ze in hun knusse zetel te bollen. Je weet maar nooit of er vijf kilometer verderop een camion op de rechterrijbaan ingehaald moet worden…

Rijdende telefoonhokjes.

Meer en meer wordt de wagen gebruikt als gezellig telefoonhokje om in volle privacy te bellen met om het even wie…. Zelfs handenvrij, een zeer verstrooiende en dus gevaarlijk bezigheid.

Wagens zonder richtingaanwijzers.

Ontelbare wagens rijden rond met kapotte of slecht werkende richtingaanwijzers. Hoe vaak wordt men niet verrast door onaangekondigde maneuvers? Of blijf je nodeloos wachten aan een rond punt omdat een bestuurder afslaat zonder het te melden? Gevaren op de weg  en serieuze belemmeringen voor een vlotte doorstroom.

De schildpadden.

Als angsthazen klampen velen, vooral ouderen, zich vaak verkrampt vast aan hun stuur alsof het elk moment foetsie zou kunnen zijn. Alsof er elk moment plots een dromedaris voor hun wagen zou kunnen springen. Vaak tuffen ze overal en altijd 30 of minder kilometer per uur. Het lijken wel lokazen om anderen tot onnodige maneuvers te verlokken…

Wegpiraten op vier wielen.

Als cowboys gaan ze de weg op en denken dat alles geoorloofd is. Wegen op rijden zonder uit te kijken, met hun adem en verstralers in je rug bumperen. Anderen de pas afsnijden om toch maar een plaatsje te winnen. Waarschijnlijk willen ze vroeg thuis zijn om zich daar te kunnen vervelen. Of zou het ter compensatie van hun kleine penis zijn, zoals ik ooit eens ergens las?

Wielerterroristen.

Of de wegpiraten op twee wielen. Luidruchtige mensen die niet willen stoppen en rijweg, fiets- of voetpad inpalmen naar eigen goeddunken. Een bel hebben ze vaak niet, maar wel opgestoken vingertjes en Sagan-elleboogjes…. Zelfs voor je deur op het voetpad ben je niet veilig voor deze cowboys!

Met hun roekeloos en ergerlijk ‘opzij, opzij, opzij’ rijgedrag zijn ze een echt gevaar voor alle andere weggebruikers!

Pervers en slecht bestuur.

De versnippering van het verkeersbeleid leidt tot belachelijke en verwarrende, en dus gevaarlijke verkeerstoestanden.

Zo wordt de ring rond Brussel, amper 72 kilometer lang, beheerd door drie beheersmaatschappijen. Kan het nog duurder, verwarrender en absurder?

De autosnelweg tussen Brussel en Luik kruist meermaals de regiogrenzen met telkens andere verkeersregels en verlichtingsregimes. Buiten extra ‘postjes’ en gevaarlijke toestanden, wat is hiervan nu de toegevoegde waarde?

En last but not least, overheden beginnen nu zelf met het uitbesteden van trajectcontroles aan privébedrijven. Om de omzet voor overheid en bedrijf te garanderen zijn ze zelfs bereid verkeersdrempels en snelheidsremmers  te verwijderen om aldus de pakkans te vergroten! Wat als een kind overreden wordt in een straat zonder verkeersremmers omdat een rijke onverlaat te snel reed omdat hij niet zo wakker ligt van verkeersboetes?  Moet de overheid verkeersveiligheid of winstbejag garanderen?

Een beter verkeersbeleid aub!

De handhaving van het verkeersreglement is een zoveelste voorbeeld van een versnipperd én een twee maten en gewichten beleid in ons landje.

Om het rijgedrag van de burger te veranderen, is het beter te zorgen voor een eenvoudig, eengemaakt beleid. En zorg dat de pakkans voor alle overtredingen fors de hoogte in gaat. Indien dit niet lukt, schaf dan de regels gewoon af en beperk het verkeersreglement tot twee artikels. Art 1, je mag niet rijden met een zware voet. Art 2, je mag niet rijden als je een pint teveel ophebt.

In deze camera- en data gedreven maatschappij moet het toch mogelijk zijn om veel meer verkeersovertredingen vast te stellen en de boetes aan te passen aan het aantal veroorzaakte incidenten bijvoorbeeld (samenwerking overheden, verzekeringsmaatschappijen, enz.). Zou dit niet veel eerlijker en effectiever zijn?

#Belgium             #Good governance         #Good/bad pratices       #Justice               #Security

Is vrijheid een illusie?

Is vrijheid een illusie? 749 749 Lhoëst Jean

Zo vrij als een vogeltje. Jezelf kunnen zijn zonder angst of druk. Is dit niet het allerdierbaarste wat er bestaat? Voor mij alleszins wel. Ik zou nog liever sterven dan aan een touw te liggen!

In haar boek ‘The top 5 regrets of the dying’ beschrijft Bronnie Ware waarover mensen zoal spijt hebben op hun sterfbed. Met stip op nummer één: ‘ik wenste dat ik mijn éigen leven geleefd had in plaats van het leven dat anderen van mij verwachtten!’

Kan dit begrijpen, want vrijheid en geluk zijn twee handen op een buik. We moeten haar dus koesteren, maar spijtig genoeg staat ze overal meer en meer onder druk.

Het laatste Freedom in the World’ rapport stelt vast dat de vrijheid in de wereld voor het 14de jaar op rij achteruit boert (ook in ons eigenste landje!!!)…. Hoofdzakelijk door de wereldwijde opmars van populistische, rechtse en nationalistische partijen. Democratische principes zoals de scheiding der machten of de Verklaring van de Rechten van de Mens worden in vraag gesteld, en zelfs al verkracht!

We hebben meer vrije tijd dan vroeger, maar ons denken, doen en laten in die vrije tijd wordt steeds meer en meer beknot. In de jaren ’60 was het verboden te verbieden. Nu, 60 jaar later is alles verboden wat niet verplicht is.

Er zijn inderdaad een aantal verontrustende politieke en maatschappelijke ontwikkelingen merkbaar met erg totalitaire trekjes. Van een verruwing van het maatschappelijk klimaat over een kortzichtige bemoeial-overheid tot het opgefokte marktfundamentalisme-van-steeds-meer.

Dit is een tweedeling artikel. Dit deel beschrijft hoe de overheid onze vrijheid aantast. Deel 2 (volgende week) gaat dieper in op de andere zaken die onze vrijheid beknotten.

 

1 Bemoeial-overheid.

Afgaand op de zondvloed van geboden en verboden die we naar ons hoofd geslingerd krijgen, kun je niets anders besluiten dan dat de overheid zich veel te veel bemoeit met van alles en nog wat….

Die ijver om ons te controleren en te dresseren wijst op een gebrek aan vertrouwen van de politiek in het gezond verstand en verantwoordelijkheidszin van de burger.

En op een gebrek aan visionaire leiders. Echte leiders geven leiding, zonder geboden, verboden en verwijten!

 

Help, poten af van mijn lichaam en geest!

Zelfs op gebieden die zeker tot ons zelfbeschikkingsrecht zouden moeten behoren, zijn we niet meer veilig. Nochtans, zolang mijn vrijheid de vrijheid en rechten van anderen niet schaadt of beperkt, zou niemand zich mogen moeien met mijn vrijheid.

Neem nu het ganse gebakkelei omtrent de versoepeling van de abortuswet (van 12 naar 18 weken). Als een vrouw om welke reden dan ook abortus wil laten plegen na 17 weken, dan moet zij, en zij alleen, dat recht hebben zonder angst voor  ‘boze ogen’. Net zoals een vrouw, voor wie het misschien aangewezen zou zijn voor medische, familiale, sociale of andere redenen niet kan verplicht worden het te doen! Beiden moeten dit recht hebben in volle vrijheid. Leven en laten leven, respect voor elkaar en voor elkaars anders-zijn, is dit nu zo moeilijk? Wie zijn wij trouwens om te zeggen wat anderen moeten of niet mogen doen?

Het grappige, diegenen die tegen abortus zijn, zijn vaak ook de grootste schreeuwers voor de herinvoering van de doodstraf. Of voor de afbouw van de sociale zekerheid. Dat kinderen verkommeren van honger en andere ellende is blijkbaar niet zo erg. Hoe valt dit toch te rijmen?

 

Welkom in onze gevangenis.

Ondanks we nooit in een veiligere wereld geleefd hebben dan nu, gaan we toch gebukt onder een extremistische veiligheidsobsessie. President Obama waarschuwde ons nochtans ooit met deze oude wijsheid: “wie vrijheid offert om veiligheid te creëren, neemt het risico beide te verliezen“. Op hoeveel gebieden wordt er vandaag al niet binnen gedrongen in ons privéleven?

‘Big brother is watching you’ is inderdaad een realiteit geworden. Dagelijks worden we door meer en meer ogen in de gaten gehouden, ogen die bovendien nooit slapen! (in een van de volgende artikels meer hierover)

 

‘Oog om oog, tand om tand’.

Er komt steeds meer ruis op de scheiding der machten. De wetgevende macht is al een tijdje gedegradeerd tot een ja-knik machine van de uitvoerende macht (regering).  Nochtans waarschuwde Montesquieu al in de 18e E dat wanneer wetgevende en uitvoerende macht in dezelfde handen zijn er geen vrijheid kon zijn.

En meer en meer mengt de regering  zich ook in de rechterlijke macht. Willen we de deur openen voor despotisme en willekeur?

Willen we, de vox populi pleasend, terug naar middeleeuwse ‘wraak’ toestanden: strengere straffen, hardere repressie, moeilijkere voorwaardelijke vrijlatingen, enz.? Wat te denken van populisten die rechters bekritiseren gewoon omdat ze uitspraken doen die niet overeenstemmen met wat er aan den toog gezegd wordt? Willen we problemen wegstoppen of ze oplossen?

Al diegenen, en zeker de politici onder hen, die zoiets willen, zouden zich eens moeten afvragen waarom er in Noorwegen, waar ze mild straffen, zo weinig mensen terug in de fout gaan?

 

Regulitis te kust en te keur.

Inefficiënte, nodeloze en dure versnippering evenals populistische steekvlampolitiek verlammen ons. Gebeurt er iets, dan zijn onze ministers er als de kippen bij om ons te overstelpen met een ‘krachtig’ nieuw gebodje hier, een verbodje daar of een pestwetje ginder. Nuance of visie zijn voorbijgestreefd. De volksmond beffen is belangrijker dan goed bestuur. De evolutie van ons obees staatsblad spreekt boekdelen.

Hoelang gaat het nog duren alvorens onze kosters ons ook nog gaan voorschrijven hoe wij moeten beffen in Mechelen, Brussel of Liège?

 

Hersenspoeling.

Een Vlaamse elite (media en politici) wil ons een Vlaamse identiteit’ opdringen met inzet van alle middelen. Incluis kinderlijke taalfetisjen, vlaggenvertoon, screenings en canons.

Pure indoctrinatie met totalitaire en vaak absurde trekjes. Zo kunstmatig en zo afstompend, dat hoe meer ze duwen, hoe sneller het bij mij als shit vervliegt.

 

Waar is het algemeen belang in al die overheidsbemoeienissen?  Voor de schermen regeert den toog, achter de schermen de poen. En onze vrijheid is de dupe!

Deel 2, volgende week, gaat dieper in op hoe de maatschappelijke verruwing(2), het marktfundamentalisme (3) en wijzelf (4) onze vrijheden beknotten.

 

TAGS:  #Freedom   #Good governance #Happyness   #Identity  #Nationalism  #Populism  #Security  #Privacy  #Justice